vrijdag 28 augustus 2015

Knuffelbeer

Hallo jij daar, ken je mij nog?


Ik woon inmiddels alweer bijna 5 maanden bij mijn 'forever family' en ik heb het ontzettend goed naar mijn zin! Ik zit vol in mijn pubertijd, maar behalve die ene stoelpoot die ik als kauwstaaf gebruikt heb en een kussenhoes waarin ik mooie gaatjes gebeten heb, hebben ze voor de rest geen last van me hoor!

Weet je wat ik zo leuk vind? Dat kleine huisje van ons! Want mijn vrouwtje kan tegen jou wel zeggen dat ze zich verheugt om te gaan wonen in dat stenen ding wat er gemaakt wordt... Mij lijkt het niks!


Het is te groot... Ik wil graag dichtbij ze zijn, maar in dat grote ding gaan ze boven slapen! Boven!!! Dat is toch veel te ver weg bij mij vandaan en dat terwijl ik zo ongeveer het aanhankelijkste mormel van het westelijk halfrond ben en een echte knuffelbeer.

Nu mag ik niet in de badkamer komen van het vrouwtje (als ik op de badmat ga liggen en de mensen gaan daar na het badderen met hun natte lijven opstaan, ruikt de hele badkamer naar natte hond zegt ze. Maar wat is er mis met de geur van natte hond?!) en de slaapkamer is al helemaal verboden terrein... Maar het is wel allemaal lekker dichtbij, dus ze zijn in ieder geval in de buurt!

Nee, al die ruimte tussen hen en mij... Ik verheug me er niet op!


Toen ik hier net kwam wonen had ik trouwens een super grote zandbak; Dat is inmiddels anders! Gelukkig is er op de bouwplaats heel veel te beleven en ik ben dan ook altijd door het dolle heen als ik er rond mag spelen! Het is één groot avontuur, bijvoorbeeld eerst door de waterplassen rennen en daarna met mijn natte vacht door het metselzand rennen: Ik vind het geweldig!
En ik duik er allerlei schatten op... En daar is dan natuurlijk het vrouwtje die me in de gaten houdt, want ik wil vaak dingen eten die volgens haar niet goed voor me zijn! Ach ja...


 Verder heb ik veel hondenvriendjes... Er is zo ongeveer een puppy-boom bij ons in de nieuwbouwwijk! Dus er is altijd wel een speelkameraadje te vinden. De speeltuin is verboden terrein voor hondjes en waar mijn vrouwtje zich aan de regels wil houden, loopt mijn 'broertje' er soms toch stiekem met mij naar toe en de kinderen (ik ben dol op ze) uit de buurt kennen mij dus allemaal en ik ben 'tha bomb' daar;-)

Nou, ik ga nog eventjes bankzaken doen. Mocht je niks van mijn avonturen willen missen? Kom dan eens kijken op mijn instagram
 
 Fijn weekend!!!
Poot van
Reus





maandag 24 augustus 2015

Unit tuintje

Momenteel ben ik helemaal in de ban van ons bouwavontuur. Iedere dag genieten we weer van het moois wat steeds meer vorm begint te krijgen en dat allemaal vanaf de eerste rang vanuit onze woonunit! Ik kan het echt iedereen die gaat bouwen aanbevelen om bij de bouw te gaan wonen: Ideaal en zó ontzettend leuk! 

En nu onze woondroom steeds meer laat zien waar het heen gaat (vooral in mijn hoofd haha), ben ik uiteraard al aan het aftellen... Ondertussen wordt mijn geduld uiteraard nog vele malen op de proef gesteld!

We zijn deze zomervakantie naar Turkije geweest waar we heerlijk genoten hebben van elkaar, het niks doen, de zon en veel te veel drinken en eten! En ik ga altijd graag op vakantie, maar dit jaar was ik er ondanks een super druk, spannend en bewogen jaar voor mijn gevoel niet echt aan toe... Het zal ook wel komen omdat toen de bouw écht op gang kwam (en ik niks wilde missen) en we in onze woonunit constant een vakantiegevoel hebben (zal komende winter wel anders zijn haha).

En ik had je ons voorjaarsproject nog helemaal niet laten zien: Het aanleggen van de unittuin!


Volgens mij is dit het kleinste tuintje van de hele buurt, maar we zitten er goed. En eerlijk gezegd ben ik ook wel blij dat we er hier toch aangenaam en comfortabel bijzitten om met familie, vrienden of gewoon ons eigen gezin een drankje en hapje te kunnen doen.... In die zwarte aarde vertoeven, daar werden wij niet vrolijk van.


Het is omheind, dus ons hondje Reus kan veilig buiten op het gras spelen. We hebben van brandhout een terrasje gemaakt en met een schaduwdoek van Cranenbroek zitten we voordelig uit de zon! 


Het hekwerk moet nog dichtgroeien, waardoor we veel contact hebben met het straatgebeuren (ook wel weer gezellig, want we hebben een hartstikke leuke buurt), dus met de bikini in de tuin liggen is er voorlopig nog niet bij haha... Maar ach, ook die tijd komt wel weer!
En nu hopen dat we nog een hele aangename nazomer krijgen!!!

Judith

woensdag 19 augustus 2015

Voortgang

Onze vakantie zit er alweer op... Althans: Bas is alweer anderhalve week met frisse tegenzin aan het werk en onze zoon begint maandag weer. De jongste kids hebben hun eerste schooldag op 31 augustus, dus wij mogen nog eventjes genieten van traag opstartende ochtenden:  Het grootste voordeel van vakanties in mijn ogen!

Dus nu nog eventjes genieten, al zal ik ook wel blij zijn als iedereen weer aan het werk en op school is, want ik kom zelf bijna nergens aan toe en er moet nog zó veel gebeuren...

De bouw gaat namelijk als een speer!

We hebben in het voorjaar nog groot oponthoud gehad, omdat onze kozijnenleverancier de levering naar achteren had geplaatst. Toen we de offerte aanvroegen, zeiden ze in week 21 te kunnen leveren, maar toen de opdracht eenmaal gegeven was, kwam er een groot bouwbedrijf die nog eventjes van de 6% regeling wilden profiteren en dus moesten die kozijnen voor... Dan kun je hoog en laag springen, maar dan heb je als kleine afnemer het nakijken en moesten we wachten tot week 29.


Zo zie je maar weer dat je met bouwwerkzaamheden van veel externe factoren afhankelijk bent, waardoor de bouw zomaar 8 weken stil gelegen heeft en we dus volop van het uitzicht op de fundering hebben genoten! Want zonder kozijnen, kan er niets gesteld worden en dus ook niet gebouwd... Gelukkig hebben we vaker gebouwd en weten we dat deze dingen op je pad komen. 

 
Dus onze planning om voor de bouwvak het eerste dek erop te krijgen, liep gevaar... En als dat niet zou lukken, zou de bouw de gehele bouwvak weer stilliggen. Op zo'n moment is het super om een topteam om je heen verzameld te hebben, die er dan extra de schouders onder zetten om zo alsnog die deadline te halen... Want tjee, wat hebben die mannen hard gewerkt!
 

En ook toen wij een heerlijke week in Turkije zaten (net in die week dat het hier meer op herfst leek dan op zomer), ging de bouw ook gewoon door en werd er begonnen met de gevelstenen... Daar was ik zo benieuwd naar, dus het was wel jammer dat ik er niet met mijn neus bovenop zat! Er werden wel foto's doorgeappt van de voortgang, maar in het echt ziet het er toch veel anders uit dan op de foto's.
 
 
Inmiddels zijn we al aan de tweede woonlaag begonnen en komt er volgende week donderdag het volgende dek op... Dus het lijkt erop dat we ondanks de vertraging, toch nog onder het dak zitten voordat de winter losbarst!

 
En ondertussen genieten wij volop van het hele proces. Wij vinden het allebei prachtig en ja... Dat bouwen is gewoon écht ons ding! Zo mooi om al die keuzes op papier en in gedachten tot leven te zien komen. En hoe leuk is het, dat tot nu toe alles ook weer op z'n plek lijkt te vallen...

Nu ben ik mezelf al 3 jaar aan het oriënteren en laten inspireren, maar het echte werk begint te naderen. Vandaar dat ik dus ook uitkijk naar het tijdstip dat iedereen overdag weer onder de pannen is, want nu was ik vannacht bijvoorbeeld na drieën nog op internet naar spullen aan het zoeken omdat ik overdag bijna nergens aan toe kom... Zelfs deze post heb ik in etappes gemaakt haha... 
 
Nog een voordeel: We wonen bij de bouw, dus we kunnen vaak gaan kijken... En dat ga ik nu ook weer eventjes doen, want boven zijn er vandaag weer wat stenen bij gemetseld!
 
Fijne dag nog,
 
Groetjes,
Judith




dinsdag 14 juli 2015

Wandpaneel

Alweer een hele tijd geleden zijn een vriendin en ik naar de kringloop gegaan om een mooie lijst uit te zoeken: Zij een hele kleine, ik juist een flink formaat. We hadden een leuk voorbeeld gezien op internet om zelf een wandpaneel te maken. Dus met dat voorbeeld zijn we aan de gang gegaan en hebben we allebei wederom onze eigen interpretatie eraan gegeven. Dit is mijn resultaat:


Ik dacht 'm op onze slaapkamer op te hangen, maar daar vind ik 'm te leuk voor (lees: Slaapkamer is te sfeerloos, waardoor dit paneel niet tot z'n recht komt). Nu denk ik 'm in de woonkamer neer te hangen, maar tot de tijd dat ik er nog niet over uit ben op welke plek er een schroef in de wand moet, staat ie goed op de TV-kast.


Er staat nog één DIY-projectje op stapel, maar daar beginnen we na de zomer aan. 

Hebben jullie trouwens de nieuwste 'WONEN Landelijke Stijl' al gezien?  Begin mei kreeg ik van Tinneke Vos een mailtje met de vraag of ik mee wilde werken aan het bloggers-item. Ik mailde terug of ze er wel van op de hoogte was dat wij momenteel in een woonunit wonen en ja dat wist ze. Tinneke vond het net leuk om te laten zien dat je zelfs in een tijdelijke woonunit een mooie landelijke setting kan neerzetten... Et voilá: Ik heb weer 'my minute of fame' haha

Verder is het bijna vakantie: De oudste moet nog 3 weken werken, maar de rest krijgt vrijdag vakantie en daar gaan we eens goed van genieten! Dus ook ik neem voorlopig afscheid van jullie, maar ik zie jullie na de vakantie graag weer terug!!!

Fijne vakantie,
Groetjes,

Judith

dinsdag 7 juli 2015

Hoeve Hofackers

 Zoals in mijn vorige post te lezen was, werd er vorige week een woonbloggersdag georganiseerd bij Hoeve Hofackers.

Tijdens de bloggersdag ben ik erachter gekomen, dat je niet alleen naar Baarlo hoeft af te reizen voor een inspirerend woonbezoekje, maar dat het landelijk gelegen terras van Hoeve Hofackers ook de moeite waard is. De eigenaar, Hans Kessel, is gek op koken en van dat talent mochten wij proeven tijdens een smakelijke lunch... Ik was natuurlijk weer eens te gulzig en ben vergeten om overal foto's van te maken. Maar het is aan jou om het zelf eens te gaan ontdekken;-)


Na die lunch mochten we eindelijk aan onze nieuwsgierigheid toegeven en in de winkel gaan kijken. Dat was voor iedereen genieten en volgens mij hebben we allemaal meerdere rondjes gemaakt! Aansluitend kwam Sabine Markgraaf ons vertellen over Painting the Past Krijtverfen... Voor mij duurt het nog eventjes voordat we aan het hoofstuk verven toekomen, maar ik heb met veel interesse geluisterd, gekeken en gevoeld!


Hierna kwam er gestaag bloggers naar de kassa en vormden zij al snel een rij om hun nieuwe aanwinsten eigen te maken... Leuk om te aanschouwen!


Op het einde van deze inspirerende bloggersdag werden we nog getrakteerd op een verfrissend roséetje en een smakelijk dessert. Uiteindelijk gingen we nog met z'n allen op de groepsfoto en kregen we allemaal nog een leuke goodiebag. Na het afscheid reed ik voldaan in het middagzonnetje huiswaarts... 


Ik wil dan ook graag van de gelegenheid gebruik maken om de eigenaren Hans en Irma en hun (schoon)moeder te bedanken voor hun medewerking, inzet, gastvrijheid en gezelligheid! Uiteraard ook de medewerkers van Hoeve Hofackers bedankt. En Antoinette, jou bedank ik voor het initiatief en de organisatie: Top! Wie weet tot volgend jaar?!

Groetjes,

Judith

donderdag 2 juli 2015

Bloggersdag Baarlo

Er zijn al verschillend posten voorbij gekomen over de bloggersdag bij Hoeve Hofackers in Baarlo. En al ben ik wat trager (ik geef de hittegolf in combinatie met een oververhitte woonunit gewoon de schuld!) , ik zou wel een erg slechte blogger zijn om over deze prachtige dag geen post te plaatsen!

En een prachtige dag was het!!!

Toen ik de oproep op facebook zag van Antoinette van Lyffz, twijfelde ik geen moment en heb me direct opgegeven. Ik moet eerlijk zeggen, als ik destijds geweten had dat het zo warm zou zijn, had ik me waarschijnlijk niet eens opgegeven... Maar wat ben ik blij dat ik gegaan ben, want zoveel gezelligheid en inspiratie had ik echt niet willen missen.

 

Zoals je misschien al elder gelezen hebt, werden we door Hans en Irma Kessel ontvangen op het terras van Hoeve Hofackers. Na daar onder het genot van een stuk smakelijke Limburgse vlaai geluisterd te hebben naar een korte speech van Hans en de kennismakingsronde, liepen we met z'n allen naar het huis van meneer en mevrouw Kessel. Daar werden we vriendelijk ontvangen door de vrouw des huizes en vertelde zij vol (terecht) trots en passie over haar huis en haar winkel, die inmiddels niet meer van haar is, maar van haar zoon en schoondochter. Na dit verhaal waren we vrij om door het gehele huis te lopen en de heerlijke sfeer op te snuiven: Wat een feest! Ik denk dat ik daar met gemak de hele dag had kunnen rondlopen en dan nog nieuwe dingen zou ontdekken. Het was echt een huis van uitzonderlijke klasse!

 

Zowel van binnen als van buiten kwamen we ogen tekort... Net voordat we terug liepen naar de winkel voor de lunch, stond ik nog te praten met mevrouw Kessel en merkte ik op dat de dakpan op hun huis een nieuwe pan was. Dat bevestigde zij en tijdens ons gesprek bleek dat we om dezelfde redenen voor een nieuwe variant gekozen hebben en ik vertelde haar dat ik zo'n mooie, nieuwe maar verouderde pan had gezien, maar dat die afgrijselijk duur was... Zij wist meteen welke ik bedoelde en ook daarin waren we gelijksgezind: We gingen beiden onszelf liever te buiten aan de gevelsteen dan aan de dakpan. Maar wat is het moeilijk als je iets moois gezien hebt een alternatief te zoeken! We hadden inmiddels een plan B, maar ik bleef maar zeggen tegen Bas "Die dakpan, daar moeten we toch nog eens voor naar België, want ik kan me niet vinden in de keuze die nu voor ons ligt"

En daar zag ik 'm... In Baarlo! Ik vond 'm direct prachtig! Gelukkig reageerde mevrouw Kessel adequaat en daar waar mijn collegabloggers met decoratieve aanwinsten naar huis gingen, ging ik enthousiast met een dakpan naar huis!


Tijdens de kennismakingsronde zat ik bij Irma en Hans. Zij vertelden dat zij nu in de ouderlijke boerderij van familie Kessel woonden met hun twee kinderen. Deze werd momenteel helemaal verbouwd, vandaar dat daar nu niet binnen gekeken kon worden. Toen Irma vertelde voor welke vloer zij gekozen hadden, had ze mijn volledige aandacht aangezien dat de vloer is die wij ook willen in ons huis... Een vloer die we alleen nog maar kennen van de plaatjes. Dus wat vond ik het top van haar dat ik nog net voor de lunch met haar naar die stoere, mooie vloer mocht komen kijken: Door haar enthousiasme ben ik nu definitief over de streep wat betreft de vloer;-)


Omdat deze post voor nu wel lang genoeg is en de winkel 'Hoeve Hofackers' een eigen post verdiend, laat ik jullie in mijn volgende post daarvan meegenieten!

Lieve groet,

Judith

maandag 22 juni 2015

Veldbloemen

Op dit moment staan de veldbloemen nog overal in bloei. Eerder postte ik al over een bos fluitenkruid, geplukt aan de slootkant. Die zijn veelvuldig ververst geweest, tot er op een dag een maaier voorbij kwam en de slootkant weer ´netjes´ achterliet! 


Gelukkig hebben we tussen deze sloot en ons huis (in aanbouw) nog een stuk grond liggen waar de nodige voorjaarsbloeiers de boel opvrolijken, wat we wel kunnen gebruiken met dit koude en kleurloze weertje!


En met zo'n veld vol bloemen voor je deur is een bezoekje aan de bloemist natuurlijk overbodig. Op dit moment staan er in ons keetje dan ook verschillende vazen gevuld met wilde veldbloemen.


Gelukkig wordt het over enkele dagen weer mooier weer, want nu de zomer is begonnen zou ik graag mijn sloffen een tijdje opbergen;-)

Fijne week,

Liefs
Judith

zaterdag 23 mei 2015

Oude deuren

Allereerst wil ik mijn nieuwe volgers hartelijk welkom heten. En al mijn volgers en (soms stille) lezers wil ik bedanken: Vooral jullie lieve feedback maakt van het bloggen een feestje: Top zijn jullie!

Op dit moment ben ik met een zoektocht bezig... Ik wil namelijk erg graag een mooie deur voor in de hal (naar de woonkamer). Verder twijfelen we of we kiezen voor stalen deuren van de woonkamer naar de keuken of voor oude, houten exemplaren... Ook zijn er de nodige inbouwkasten voorzien en daarvoor wil ik graag (gedeeltelijk) met oude materialen werken.
 

Daarom ging ik afgelopen woensdag met een vriendin naar 'Antiques & Vintage' op zoek naar een mooi exemplaar. Daar zag ik er eentje... Wat zou dat een prachtige eye-catcher zijn in ons huis:


   Deze deur, van 1890 nog compleet met zijpanelen, heeft een behoorlijke 'wauw'-factor voor mij... Helaas was de prijs ook 'wauw' en gaat deze woondroom voor mij niet door. Nou willen wij best wat dieper in de buidel tasten voor bijzondere vondsten, maar het moet niet té gek worden... Het blijft voor ons een uitdaging om zonder zo'n grote zak geld toch een mooi resultaat neer te zetten (met zo'n grote zak geld is het een koud kunstje toch?)

Een sfeerimpressie: 


Gelukkig zag ik ook mooie luiken die wel een acceptabele prijs hadden. Maar omdat er nog enkele containers uitgeladen moesten worden, werd mij geadviseerd volgende week terug te komen. Dus heb ik Bas al gezegd dat we volgende week wat tijd moeten vrij maken om wat van die prachtexemplaren uit te zoeken voor enkele inbouwkasten.

Maar nu ben ik dus nog steeds op zoek naar een mooie haldeur... Ik denk dat we binnenkort weer eens richting België afreizen;-)

Afgelopen week hebben we trouwens wel iets anders vanuit België geleverd gekregen, namelijk de gevelstenen. En we vinden ze zo op de pallet al prachtig, dus wat ons betreft zijn ze de +1000 km rondrijden meer dan waard geweest!


Helaas moet ik nog wel wat geduld opbrengen voordat ik deze stenen verwerkt zie worden... Komende week zijn we met de fundering klaar, maar we moeten nog een tijdje wachten op de kozijnen en kunnen we dus eventjes niet verder.

Ik wens jullie een heerlijk Pinksterweekend toe: Geniet ervan!

Judith

zaterdag 16 mei 2015

Van alles en nog wat

Tegenwoordig doen een vriendin en ik regelmatig DIY-projectjes... Voor mij een goede manier om tijdelijk weer wat nieuws in huis te halen terwijl het niet veel kost. Want tja, ik vind het toch wel zonde om nu veel geld uit te geven aan interieurdingetjes... Dat bekijk ik straks liever met een verse blik in ons nieuwe huis! 

Op de kast heb ik nu twee van die DIY dingetjes bij elkaar gezet, samen met een oude lier die ik kort geleden kocht bij 't Potterieke en de vertrouwde dadeltak (dadeltakken vervelen me nog steeds niet).


Op de TV-kast heeft de houten schaal plaats gemaakt voor een glazen schaal die ik een metamorfose gaf. In deze hoek heb ik altijd een kaars of kaarsen staan, omdat er geen kunstlicht is... Tijdens donkere dagen en avonden hebben we op deze manier toch wat sfeerverlichting in dit hoekje.


 Een rustig geheel in warme tinten... Ik houd er zo van... Zelfs in de lente;-)

Groetjes,

Judith

vrijdag 8 mei 2015

Moeder Natuur

Afgelopen zondagavond liepen mijn jongste en ik met Reus naar mijn ouders. Binnen 10 minuutjes staan we daar op de stoep en de route die wij nemen, gaat grotendeels via een paadje gelegen naast de sloot die voor ons toekomstige huis ligt.

 Op dit moment staat de slootkant weer vol Fluitenkruid en dan kan ik het nooit laten om een bosje te plukken. Ninno wilde zijn bosje bewaren voor moederdag (lief!), maar dat duurde nog een week, dus ik stelde voor dat het misschien een beter plan was om dan nog eens naar de slootkant terug te lopen om wat bloemetjes te plukken;-)


 Thuis hebben ze hun plaatsje gekregen in een vaas. Erg leuk om van Moeder Natuur zo'n gezellige bosje bloemen cadeau te krijgen! Een liefelijke noot in ons sobere interieur...



Fijn weekend,

Judith