Beetje zonde...

Enkele weken geleden heb ik een workshop gevolgd samen met een vriendin. We kwamen daar terecht tijdens een open dag en daar hing een mooie, grote eucalyptuskrans in formaat XXL. Mijn vriendin wilde er graag eentje maken. Het bleek dat je tegen een meerprijs ook een krans kon maken in XXXL formaat en dat leek mij wel wat omdat eucalyptus mooi indroogt en ik er straks in ons nieuwe huis dan ook nog plezier van kon hebben.

Daar aangekomen begonnen we de avond met een kop koffie en thee met een lekkere traktatie, om daarna aan de slag te gaan. Helaas bleek al snel dat er te weinig groen op voorraad was, dus om de krans af te kunnen maken moest ik van de workshopgeefser (of hoe noem je dat?) het materiaal verder uit gaan leggen.

Toen op het einde van de avond bleek dat er alsnog niet voldoende materiaal aanwezig was, baalde ik wel... Mijn vriendin had stug doorgewerkt en gewoon haar ding gedaan, maar omdat ik 'braaf' geluisterd had naar wat mij werd opgedragen, zag mijn krans er maar ielig uit. Beiden hadden we onze kransen niet af, dus werd er afgesproken dat we de volgende dag terug mochten komen om er verder aan te werken.

De volgende dag hebben het laatste stuk van de strokrans nog opgevuld, maar het kwaad was al geschied: Het eerste stukje van mijn krans was mooi vol, maar doordat ik daarna 'zuinig' moest gaan werken is ie in z'n geheel niet mooi vol en rond (gelijk)... De workshopgeefster heeft de boel nog proberen te redden door er wat extra materiaal tussen te zetten met een lijmpistool, maar dat mocht niet baten.

Enigszins teleurgesteld ben ik huiswaarts gegaan, want ik had er toch de nodige uren in gestoken en het kostte een aardige duit. Ze verzekerde ons dat haar dit nog nooit was overkomen en dat haar collega de vorige avond een workshop gegeven had waarbij blijkbaar erg veel materiaal was gebruikt. Toch is het zonde als het resultaat door zoiets onbenulligs minder mooi is!

Ik denk dan ook niet dat hij een prominente plek in mijn huis gaat krijgen. Simpelweg omdat hij er niet mooi genoeg voor is geworden. Maar voor nu hangt hij wel gewoon in de keet en tussen mijn wimpers door is hij best aardig;-)

Judith

Woon(t)huis

Zoals je jezelf misschien nog herinnert, ben ik dit jaar naar de VT wonen & designbeurs geweest. Mijn favoriete stand was die van de 'WONEN landelijke stijl'. Toen ik daar was, werd mij gevraagd of ik mee wilde werken aan de nabeschouwing in hun volgende editie. Misschien had jij me al gespot samen met mijn schoonzus?

Op de beurs heb ik styliste Kristel van Leeuwen ontmoet van 'Woon(t)huis'. Na de beurs werd ik door haar uitgenodigd om langs te komen bij haar thuis. Daar zeg ik uiteraard geen nee tegen! Dus enkele weken na de beurs werd ik enthousiast begroet door de viervoeter des huizes en de gastvrouw.

Misschien herken je het wel, dat als je met een gelijkgestemde aan een gezellige keukentafel in een sfeervolle woning zit om over een gedeelde passie te praten, de uren voorbij vliegen: Het was erg gezellig. 

Uiteraard was het genieten om daar ongegeneerd rond te kijken. Ook heb ik dankbaar gebruik gemaakt van de mogelijkheid om foto's te maken voor mijn blog. Op deze manier kun jij je ook laten inspireren door dit stoere, sobere en landelijke interieur.

Op de wanden is kalkverf van Pure & Original gebruikt. Zeker de liefhebber van grijstinten kan hier zijn hart ophalen. Een leuk nieuwtje is dat kort na mijn bezoek, Kristel is begonnen met het bloggen voor dit merk.

 Het toeval wil dat ik een jaar geleden oude louvre-luiken gekocht heb en in opslag heb liggen, om er in de badkamer een kast omheen te laten bouwen... Dus dan is het geen geheim dat deze badkamer helemaal mijn ding was. Ook vond ik het erg leuk te horen dat de bewoners zelf gestuukt hebben, omdat ze het stucwerk niet zo netjes wilden hebben. Helaas werkt de gezondheid hier niet voldoende mee, want anders zou ik daar zelf ook wel voor in zijn!

Ook de broer van Kristel heeft zijn steentje bijgedragen in dit interieur. Hij is de eigenaar van  'Atelier op zolder' en is o.a. verantwoordelijk voor het mooie smeedwerk wat je ziet op de foto van de overloop.

 Natuurlijk zijn ook de slaapkamers tot in de puntjes verzorgd.

 Ik hoop dat je genoten hebt van het sfeervolle huis van Kristel en haar gezin. Via deze weg wil ik Kristel nog bedanken voor haar gastvrijheid en wens haar veel succes en vooral veel plezier met haar eerste stappen in Blogland!

Groetjes,
Judith

Bouwperikelen

Het was eventjes stil op mijn blog. Dat had kunnen zijn omdat ik het druk heb met de bouw en inderdaad: De meeste vrije momenten gaan naar ons huis! Maar dat was niet de reden van mijn afwezigheid: De laptop had het begeven.

 

Zelf heb ik geen verstand van dat spul en Bas had het te druk met zijn baan in combinatie met de bouw. Gelukkig had hij gisteren tijd om een nieuwe laptop te gaan kopen. Ondertussen gebruikten we voor het hoognodige de laptop van zoonlief, maar een eigen laptop is toch handiger!

 

Uiteraard hebben wij hier niet stil gestaan. Er is veel gebeurd op de bouw: De dakpannen zijn gelegd, de goot hangt, het platte dak is dichtgebrand en de sleuven zijn gefreesd, zodat de electricien en loodgieter aan de slag kunnen.

Vooral die dakpannen vond ik erg spannend, want de pan die ik eigenlijk het allermooiste vond, was schrikbarend duur (eigenlijk de duurste die er was... heb ik weer haha). En als je dan voor een alternatief moet gaan kijken, vind ik dat best moeilijk. Maar je moet realistisch blijven en budgetteren. Toch blijft zo'n moment dat de pannen gelegd worden dan extra spannend. Het was een grote opluchting dat 'onze tweede keuze' mijn hart toch dat sprongetje liet maken!

En komende week zou er gevoegd worden, maar dat ligt eraan of wij het voegzand op tijd hebben. De proefvakken van de voegen die gezet zijn, zijn namelijk niet naar onze wens:

 Wanneer je dat aangeeft, proberen de voegers je toch in hun straatje te praten (want: Niet bekend is niet bemind). Bas kan dan nog wel neigen om te kiezen tussen de 'minst minste' om op die manier de bouw vlot te laten doorlopen. Maar ik schuif de boel dan resoluut van tafel: Dan zullen die voegers mij vast een zeikwijf vinden, maar dit is niet wat wij voor ogen hebben, dus het moet gewoon anders!
Nadat we bij verschillende leveranciers navraag hebben gedaan, blijkt dat we voor onze kleurkeuze toch moeten uitwijken naar onze Zuiderburen voor het voegzand. Hierdoor kan het voegen misschien op langere baan geschoven moeten worden: Dat heb ik er graag over.

 

Verder beginnen we ons nu ook steeds meer op de binnenkant te richten. Uiteraard hebben we tijd genoeg gehad om te bedenken hoe we het willen hebben, maar het moet ook nog uitgezocht en uitgevoerd worden. Soms gaat dat moeiteloos, maar soms moet je ook concessies doen.
 

Die binnenkant... Zo leuk om te doen, maar het bezorgt mij ook wel de nodige kopzorgen hoor! Toch ga ik er vol vertrouwen in dat ook dat vast wel goed gaat komen...

 

Judith

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoffz sfeerdagen

Afgelopen weekend ben ik naar de Hoffz sfeerdagen bij Het Markthuys geweest. Dit was de eerste keer dat ik deze woonwinkel bezocht en het was zeker de lange autorit waard!

Vooral de winkel in Ettenleur is prachtig. Het pand zelf is al adembenemend, maar ook binnen is er een geweldige sfeer neergezet. Ik denk zelfs dat ik durf te beweren dat dit misschien wel de mooiste woonwinkel van Nederland is, die ik bezocht heb.

Mocht jij nou niet in de gelegenheid geweest zijn om Het Markthuys te bezoeken tijdens deze sfeerdagen, is het een aanrader om eens te gaan kijken tijdens de reguliere openingsuren. En als het onverhoopt niet lukt om er eens naartoe te gaan, deel ik met alle liefde wat sfeerimpressies... Woorden zijn verder overbodig, geniet ervan!

 Ik zal binnenkort nog meer foto's delen...

Groetjes,

Judith

Appelflappen

Vandaag is het een rasechte herfstdag en is het nog geen moment droog geweest... Zometeen komt mijn jongste telg thuis van school en gelukkig kwam mijn moeder met goudrenetten van haar overbuurvrouw aan, dus kunnen we vanmiddag de keuken in om verse appelflappen te bakken. Ik denk dat de bouwvakkers dat ook best kunnen waarderen om de dag op die tochtige en koude bouw te doorbreken met een warme appelflap!

 

Afgelopen vrijdagavond kwam de eigenaar van Quick Hedge nog een bakje koffie drinken in ons keetje. Hij kwam van de beurs af in Utrecht en de nieuwe magazines waren op tijd klaar! Hij had een aantal exemplaren meegebracht voor mijn archief en dit is het resultaat.

 Eerlijk gezegd vond ik dit zelf één van de minste foto's die erbij zaten... Door de belichting lijkt het alsof ik een gigantische opplak neus heb haha. Maar ach, het gaat om de hagen en niet om mij en het was de bedoeling om met deze foto een fijne huiselijke en ongedwongen gezellige sfeer neer te zetten en dat is denk ik best gelukt! Verder sloot de layout mooi aan op het vorige magazine. Je kunt het magazine hier online bekijken (je komt me nog een paar keer vaker tegen in het magazine)

Als extra bedankje kreeg ik nog een mooi boeket, waar ze mij altijd blij mee kunnen maken. En al ben ik overwegend van de sobere kleuren, vind ik altijd dat een bloemetje met dat kleuraccent een interieur wat leven geeft... 

Ondanks de koud en de regen, wens ik je nog een hele fijne dag toe: Maak er wat van!

Judith

Hoog(s)te punt

Inmiddels komt het einde van het grote metselwerk in zicht en stond de balkenconstructie twee weken geleden op het huis om de dakplaten te dragen die vrijdag geplaatst worden. Dat betekent dat we het hoogste punt bereikt hadden, dus de aannemer had de vlag geplaatst!

We kwamen op een zaterdagmiddag terug van een voetbalwedstrijd van de jongste en toen stond daar die vlag te wapperen... Dat hoogste punt is toch wel een hoogtepunt en wat pannenbier waard!

Op de grond voor de bouw hebben ze met behulp van deze mal (te zien op bovenstaande foto) het houtwerk voor het dak gemaakt en in alle vroegte werd dat met een kraan omhoog gehesen (vanwege dat tijdstip heb ik daar geen foto's van). Ook werden de stenen op de zolder gezet met de hijskraan, dus kan er verder gegaan worden met de laatste loodjes... uhh... steentjes!

Onze zolder is in 3 ruimtes verdeeld: 1 zolderruimte is bedoeld voor opslag, verder zijn er nog 2 slaapkamers. Eigenlijk zouden we deze slaapkamers niet als dagelijkse leefruimtes in gebruik nemen (we hebben op de eerste verdieping 4 slaapkamers), maar onze oudste zoon wil waarschijnlijk toch graag op zolder gaan slapen. Hij werkt in de wegenbouw en draait veel nachturen. Op zolder ligt hij dan toch het meest afgezonderd van al het leven in huis en daar kan hij overdag rustig slapen. De andere zolderslaapkamer wordt ingericht als logeerkamer.

In de zijgevels komt een raam. We hebben ervoor gekozen om op iedere slaapkamer ook een dakraam te laten plaatsen voor wat extra lichtinval. En nu het afwerken van het dak dichterbij komt, komen we op het volgende keuzenpunt aan: Het kiezen van geschikte dakramen en eventuele accessoires. Wij komen automatisch uit op VELUX dakramen, omdat dit een goed kwaliteitsproduct is. Dus qua merk is dat voor ons geen uitgebreide zoektocht.

Maar dan het dakraam, hoe moeilijk kan dat vervolgens zijn? Nou, er is toch meer op de markt dan ik dacht! Ik vind bijvoorbeeld zo´n cabrio dakraam übercool. Op bijvoorbeeld pinterest kun je ook leuke voorbeelden vinden. En nu de zolderkamer alsnog dagelijks gebruikt gaat worden, was het best verleidelijk om voor zo'n raam te kiezen: Dan zou onze zoon zomaar een mini balkonnetje hebben!

Maar helaas voor hem zitten de dakramen op de zijde waar alleen 's ochtends zon staat en is het in zijn geval niet echt een meerwaarde. En omdat het gewoon een extra raam is en we ook nog aan zoiets doen als budgetbewaking, wordt het gewoon een tuimelraam. Uiteraard met verduistering, zodat hij overdag heerlijk kan slapen!

Verder hebben ze afgelopen week het metstelwerk op de zolderverdieping afgerond en werden vandaag de dakplaten geplaatst (en wat een geweldig weer trefffen we!!!). Nu zijn ze bezig met de panlatten en maandag worden de pannen geleverd. Als alles volgens plan gaat, worden deze donderdag gelegd... 

Het begint steeds  meer vorm te krijgen: Erg leuk! Nog eventjes (nou ja: enkele maandjes?) en ik mag aan de slag;-)

Wordt vervolgd...

Judith

 

WONEN Landelijke Stijl Inspiratiehuis

Thuiskomen moet voelen als een warm bad.

Gisteren kwam ik thuis in Amsterdam. Toen ben ik namelijk naar de VTwonen & designbeurs (voorheen woonbeurs) geweest. Eerlijk gezegd kan ik mijn ding nooit zo vinden op die beurs, totdat de WONEN Landelijke Stijl aankondigde dat zij voor de eerste keer met een inspiratiehuis kwamen.

Alleen daardoor en daarvoor besloot ik toch weer eens naar de Rai af te reizen, deze keer samen met mijn schoonzus. Het toeval wilde ook nog dat een dorpsgenoot van haar in het WLS-huis aanwezig was als styliste. 

En het was een voltreffer wat mij betreft! Die 180 m2 van die immense vierkante meters wooninspiratie was mijn absolute favoriet. Mijn complimenten voor het complete team, want wat zij daar hebben neergezet was werkelijk waar prachtig!

Wij kwamen binnen via de keuken, die zoals een keuken behoort te zijn, meteen uitnodigde. Er brandde een gezellig vuurtje, met een doorkijkje naar een soort 'tuinkamer'. Via de keuken liep je door naar de eetkamer, waar de styliste haar plekje aan de eettafel had, om eventuele stylingvragen van bezoekers te beantwoorden. Verder liepen er verschillende partners rond op de stand die je vriendelijk en gastvrij te woord stonden. Ook was het leuk dat er op de dag dat wij er waren, de hoofdredactrice Tinneke Vos aanwezig was. En voor mij persoonlijk was het een aangename verrassing dat fotografe Sarah van Hove van de partij was, aangezien zij destijds foto's van ons huis gemaakt heeft.

Wij zijn de stand twee keer gaan bezoeken, omdat er zoveel te zien was en er bij dat tweede bezoek weer wat nieuws ontdekt kon worden, wat onze ogen tijdens het eerste bezoekje gemist hadden. Ik kan zo 1,2,3, ook niet benoemen wat mijn favoriete plekje was: De slaapkamer was prachtig, de zitkamer met geweldige open haard paste mij als een warme jas, maar de keuken was ook erg mooi... Kiezen is dan ook niet te doen en mocht je nog twijfelen om naar de beurs te gaan: Alleen al dit inspiratiehuis is de moeite van het bezoeken waard!

Grappig vond ik het ook dat er door het hele huis ansichtkaarten lagen, die bezoekers mee mochten nemen. Het ging om vier verschillende kaarten en voor één kaart was een foto gebruikt die gemaakt is in ons huis... Mijn schoonzus had het blijkbaar in de gaten staan houden en zei tegen mij "Wat grappig, ik zie veel dames als eerste naar jouw kaart pakken". Bij ons tweede bezoekje stond er een mevrouw naast ons en die pakte er ook weer mijn kaart uit en zei enthousiast "Oh, dit is een mooie kaart"... Ik kon het niet laten om eventjes te zeggen dat ze daar een tafereeltje uit mijn huis in haar hand had hihi. Mijn schoonzus zei daarna "Zo, jij bent hier weer eventjes 10 centimeter gegroeid";-)

Mijn schoonzus en ik voelden ons aardig thuis in dat WONEN Landelijke Stijl huis en misschien dachten ze daar op een bepaald moment vast wel "Gaan die dames überhaupt nog vertrekken hier?", maar er is een tijd van komen en gaan, dus begin van de avond zijn we met wat aankopen op de achterbank en mooie beelden in ons hoofd weer richting het Brabantse land gereden.

En in een volgende post ga ik graag nog meer delen van onze indrukken tijdens deze leuke beursdag!

Fijn weekend,

Judith

Quickhedge

Een tijdje geleden werd ik gevraagd voor een fotoshoot voor Quickhedge. En het leuke is, dat zelfs Reus werd uitgenodigd om ook als 'fotomodel' over de brug te komen!

Dus op de ochtend dat de foto's gemaakt werden, gingen Reus en ik op pad. Wij waren keurig op tijd, maar de fotograaf kwam een uur te laat... Daarom gingen de eigenaar van het bedrijf, zijn assistente, ik en Reus op onderzoek uit op de locatie voor mooie plekjes waar de foto's genomen konden worden. Het was een prachtig aangelegde, grote landelijke tuin met (uiteraard!) veel hagen en... een vijver! Voordat we het in de gaten hadden, lag mijn mede model al in de vijver: Whoeps!!!

En een natte hond was eigenlijk niet de bedoeling... Dus er werden snel wat handdoeken gehaald en daarmee heb ik Reus droog gewrijfd (ondertussen was de fotograaf ook gearriveerd). Tja, dan is hij wel droog, maar ook vrij dof... Maar helaas was daar toch niets aan te veranderen, dus gingen we op de foto.

Dat deed hij supergoed en ondertussen had de huishond Doerak zich bij ons aangesloten... Ook hij mocht mee op de foto: Superleuk!

Uiteindelijk had Reus het wel gehad met het modellenwerk en wilde avonturen beleven in het paradijs dat 'onbekende tuin' heet. Gelukkig had ik dankzij wat dierenliefde en vooral de kaasjes die ik meegenomen had, een nieuwe 'best friend' gevonden in Doerak en ging hij graag met mij op de foto.

Reus en ik hebben er veel plezier aan beleefd en de opdrachtgever was enthousiast over het resultaat... Nu is het wachten op het eindresultaat: Het bedrijfsmagazine wat wereldwijd gaat! Die kleine, lieve Reus van me: Nu al een wereldster haha

Groetjes,

Judith