De plank misslaan...

Tijd voor een 'gewone' post...

Ik heb in de loop der jaren de nodige brood/kaasplanken om me heen verzameld. Vooral de oude exemplaren hebben mijn persoonlijke voorkeur. Ik ga jullie eens wat van die verzameling laten zien via deze post!

De drie kaasplanken die ik hier laat zien, zijn geheel gerestaureerde planken, maar wel echte oudjes. Iedere plank is uniek, iedere plank heeft z'n eigen verleden...

Ik gebruik deze planken niet iedere dag, toch komen ze regelmatig handig van pas. En ach, ik vind ze gewoon erg mooi, dus hun decoratieve functie vervullen ze wel dagelijks in onze keuken:-)

Hierboven zie je een doorkijkje van de woonkamer naar de keuken en dan zie je een grote broodplank tegen het aanrecht aan staan. Die heb ik eens ooit gekregen van m'n schoonmoeder. Zij had er nl. geen plaats voor in haar keuken en dus heeft ze mij er blij mee gemaakt!

Binnenkort laat ik jullie nog wat meer van m'n verzamling zien, want met die oude brood/kaasplanken sla je de plank nooit mis:-)

Judith

Nieuwe week

Vandaag begint er weer een nieuwe week en nemen we afscheid van vorige week... In zoverre dat gaat bij zo'n bizarre week! De wereld pikt de draad ondertussen weer 'gewoon' op, hier zijn we nog niet zover. Het lijkt wel of Lommel een beetje van de buitenwereld is afgesneden; iedereen hier kent wel iemand die betrokken is bij dit rampzalige ongeluk, dus hier blijft die serene, gedompte sfeer hangen... Zoals m'n vriendin al omschreef: "Net alsof ze een sluier over Lommel heen gegooid hebben en iedereen z'n adem inhoudt".

Ondanks dat wij zelf geen dierbare hebben verloren, hakt het er behoorlijk in om op het stoeltje tussen al die foto's te zitten voor het tekenen van het rouwregister (en wat schrijf je in hemelsnaam op zo'n moment in dat grote boek?!). Het is gewoon niet te bevatten... Ook ben ik met manlief en kids naar de getroffen school gegaan om daar kaarsjes te branden voor de slachtoffertjes. Dit is het enige wat we kunnen doen: Ons medeleven tonen...

Verder vind ik het allemaal wel goed zo, ga ik het verdriet niet meer opzoeken dan nodig is. Naar de wake in de kerk zijn we bijvoorbeeld niet gegaan en ook naar de begrafenis/herdenkingsdienst a.s. woensdag ga ik niet... Mijn vriendin gaat zich er wel aan wagen, als ze tenminste kans krijgt om door de mensenmassa heen te komen.Voor mij persoonlijk is dat teveel van het goede.Er staan dan 15 kisten opgesteld en het verdriet vult dat grote gebouw, pfff...Ik kijk het wel gewoon op TV en ach, vanaf m'n bedje in de woonkamer kan ik het Soeverein (gebouw waar de dienst gehouden wordt) zien, dus dat is voor mij dichtbij genoeg.

En ik snap dat jij misschien wel een beetje moe wordt van al die droevige posten van mij n.a.v. dit drama, toch wil ik graag nog 1 mooie compilatie (van VTM) met je delen ter nagedachtenis aan alle slachtoffers........
http://www.youtube.com/watch?v=WqNWz7l5QTQ

En stilletjes aan gaan we weer proberen ons dagelijks leven op te pakken. Bij dat leven van alle dag, hoort voor mij ook het bloggen over ditjes en datjes... Geen zware kost, maar gewoon lekker bloggen! Dus ik kom snel weer eens langs om te genieten van jullie mooie blogs en ik ga weer eens posten over onze gezamelijke passie; Heerlijk wonen!

En om positief deze nieuwe week in te gaan: Hier wat voorjaarsgroen... Fijne week!

Judith

....

http://www.youtube.com/watch?v=yL-IFqfwpwI

Drama....

Ik begin nu voor de derde keer aan deze post... Maar ik kan er de juiste woorden gewoon niet voor vinden... Dus dit wordt een post met woorden die dit drama niet goed kunnen beschrijven. Maar desondanks wil ik het niet ongemerkt voorbij laten gaan...

Het nieuws van dat tragische ongeluk in Zwitserland is jullie vast niet ontgaan... 
Ik werd vanochtend wakker gemaakt met dit vreselijke nieuws...

Wij wonen in Lommel...
Ook ik heb twee klassen sneeuwklassers uitgezwaaid...
Maar onze zesde klassers zijn allemaal veilig thuis gekomen...
Deze zesde klassers zullen nooit meer thuis komen....

Dus ja, ik ben gelukkig dat mijn eigen kinderen er niet bij betrokken zijn. Ik ben zelfs blij dat 'onze' school hierbij niet betrokken is... Maar ik ben ook verdrietig...
Ik hoorde al van manlief dat er op 'onze' school overal witte lintjes hingen en er veel gehuild werd... Later was hij nog eventjes op het stadhuis en daar hing de vlag half stok... Er hangt een rare sfeer... Dit komt voor iedereen zo dichtbij!

Onze gedachten gaan uit naar de slachtoffers en betrokkenen...
En naar lagere school 't Stekske...
Sneeuwklassen zal nooit meer hetzelfde zijn...

Judith

Paassfeer...

Aangezien ik op het moment nogal ruim in mijn vrije tijd zit, gooi ik er nog maar eens een post tegenaan met wat paassfeer! Mijn schoonmoeder heeft me afgelopen weekend nl. verwend met een bijzondere paascreatie die ik jullie graag eventjes wil laten zien...

 
En waarom vind ik 'm best bijzonder? Nou, deze keer zijn er eens geen paastakken gebruikt, maar cactustakken... Jawel! En ze zijn nog mooi ook, dus als pasen voorbij is, worden deze takken gewoon hergebruikt! De takken zijn voorzien van enkele (uiteraard) eitjes, maar ook een mooi ranokeltje, wat toch wel mijn favoriete voorjaarsbloem is!

De takken hebben een plekje gekregen op de gietijzeren bokaal. Nu hebben we, zonder over the top te gaan, naast een vleugje lentesfeer in de keuken, ook een voorjaarsaccent in onze woonkamer!

Judith

Nesteldrang

Overal in blogland zie ik dat de voorjaarskoorts binnenshuis en buitenshuis volop uitgebroken is.

Hier is het natuurlijk niet anders... Op mijn keukentafel staat bijvoorbeeld dit decoratief nestje, wat ik een tijdje terug kreeg van een vriendin... Hiermee bracht zij het zogezegde eerste vleugje voorjaar ons huis binnen! 

Ik ben niet iemand die flink uitpakt met het wisselen van de jaargetijden of tijdens de feestdagen, maar zo'n subtiel accent kan ik toch wel waarderen! Dus dit nestje heeft een plaatsje gekregen op de keukentafel!

 

Judith

Lentezon

Wat was het vandaag toch heerlijk buiten! Zelfs de paarden genoten volgens mij van de warmte van de lentezon, want ze galoppeerden vaak heen en weer door de wei (dan voel je de grond onder je voeten dreunen). Ook genoten ze lekker relaxt van het verse gras, wat alweer aardig begint te groeien...

En niet alleen het gras in de wei groeit, ook ons gazon! Dus werd het tijd om de grasmaaier uit de schuur te halen om 'm weer klaar te stomen voor de eerste rondjes van 2012, die steevast gereden worden door manlief en onze jongste telg...

Dochterlief vond het zelfs zo lekker buiten in de zon, dat ze besloot haar flip-flops maar eens uit de kast te vissen...

En natuurlijk werd er ook het nodige geklus -en tuinier verricht. Zo werd er her en der wat gras afgestoken voor het planten van nieuwe hagen...

En werd er samen met de buurjongens een brug gebouwd over de sloot, die aan de achterkant van onze tuinen grenst. Die brug mag blijven liggen tot het najaar (want dan komt de gemeente de sloot weer onderhouden), dus daar zal nog veel plezier aan beleefd worden!

Zo zie je maar weer dat een mens niet heel veel nodig heeft om te kunnen genieten... Dit alles is zo simpel, maar ook zo puur! Wij hebben echt wel genoten van deze heerlijke dag, maar deze dag viel me totaal onverwacht soms ook wel tegen: Aangezien tijdens zo'n eerste warmere lentedag m'n handen jeuken om vanalles aan te pakken, is het dan best frustrerend als je helemaal niets mag/kan doen en je steeds weer op dat stomme bed moet gaan liggen!
Maar goed, ik heb vooral zoveel mogelijk genoten vandaag en ik hoop dat jullie ook kans zagen om die genietmomentjes te pakken, op wat voor manier dan ook...

Fijne week!

Judith

DANK JULLIE WEL!!!

Afgelopen week vroeg Hetty via Facebook of het lijntje voor de kaarten al tekort werd... Ik reageerde met de bekende 'vind ik leuk'.
Ik had ondertussen al verschillende kaarten gekregen van familie en vrienden en daar zat er ook eentje tussen van Hetty. En ja, er zat zelfs een kaartje bij van haar en dat was natuurlijk wel een verrassing, omdat ik haar alleen 'ken' van Picasa (en later van het bloggen) dus dat is dan een extra bijzonder kaartje! Maar voor de rest was er niet zo heel veel bijzonders aan dat lijntje kaarten van me, dus ik zocht er verder niets achter...

Totdat er gisteren eeneens 5 kaarten in de brievenbus lagen van medebloggers; Dat kon geen toeval zijn. Er zat een kaartje bij waarop vermeld werd dat Hetty een oproep had geplaatst... Het kwartje van haar opmerking op mijn Facebook viel ook meteen, maar de post vanuit Nederland doet er wat langer over dan haar Facebookberichtje:-)
En vandaag lagen er weer een paar medeblogger-kaartjes in de brievenbus en ik kan verklappen dat je daar toch wel vrolijk van wordt! En ondertussen werd m'n koordje inderdaad te kort, dus heb ik er maar een tweede bij gehangen...

En om het nog gekker te maken, zat er bij het kaartje van Esther (haar ken ik via Picasa) het mooie tijdschrift 'Home and Garden'... Wat een verwennerij; Daarmee kan ik op een fijne manier weer wat tijd doden!

Ik heb jullie mooie kaarten gezellig naast m'n bedje gehangen zodat ik er de hele dag van kan genieten! En hier lig ik dan het grootste gedeelte van de dag...

Misschien vinden jullie het wel leuk om te kijken wat ik (nou ja, ik?!?) nu met de meubeltjes gedaan heb? Want door de toevoeging van dit bed, moest er natuurlijk wel een beetje geschoven worden!

I.v.m. zitplaatsen heeft de loveseat plaats gemaakt voor de bank en is de loveseat verhuisd naar een plekje in de hoek van de voorkamer (eetkamergedeelte). Het staat nu natuurlijk net ff te vol dus echt een mooi plaatje geeft het niet, maar we doen het er de komende weken nog maar eventjes mee!

Vanmorgen kwam er een vriendin koffie drinken (en privetaxi spelen voor Ninno) en ze nam een prachtig boeketje (jaja, ik word echt schandalig verwend door iedereen... misschien ga ik die hernia's nog leuk vinden ook hihi!) voor me mee.

Via mijn blog deel ik dit bloemetje graag met jullie als een DANK JULLIE WEL gebaar voor de lieve post!

Ik wens jullie een fijn en hopelijk zonnig weekend toe: Geniet ervan!!!

Judith

Buitenleven

De meteorologische lente is inmiddels alweer een week oud... 

Buiten leek het de afgelopen dagen helaas wel meer op herfst dan op lente. Toch belooft het komend weekend beter te gaan worden en mogen we echt van de lente gaan proeven. 

Dus om alvast een voorproefje te nemen op het fijne buitenleven wat eraan zit te komen, had ik zin om een paar foto's van sfeervolle plekjes in de buitenlucht met jullie te delen!

 

 Foto's komen uit het boek 'Quiet Living'

Fijn weekend,

Judith

Geweien... afwerpstangen.......

Geweien, afwerpstangen... Hoe jij ze ook mag noemen: Ik hou er van! En volgens mij is het bij die dingen ook het ene of het andere: Je vindt ze geweldig of je walgt ervan! Dus als jij bij die laatste hoort, kun je nu nog snel wegklikken:-)

Bij mij kom je ze her en der in huis tegen.
Zo heb ik 3 losse geweien liggen in een oude trog... Helaas heeft onze (voormalige) hond Nozem er op een onbewaakt moment eens op eentje liggen kauwen. En al heeft hij daarmee een blijvende herinnering achtergelaten, ik zag ze toch liever zonder die afgeknauwde hoeken:-)

Op de eettafel in de woonkamer liggen ook afwerpstangen, die ik eens kocht op een rommelmarkt in Belgie. Dit is mijn enige set... En dat betekent dus dat deze van een hert komen die of aangereden is of doodgeschoten is, want in de natuur werpen herten hun geweien nooit tegelijkertijd af!

En ik zet m'n geld op een doodgeschoten exemplaar, want er is een datum opgeschreven. En dat vind ik persoonlijk dan toch wel weer een leuk detail, hoe pervers het misschien ook is... het prikkelt toch wel je fantasie en vertelt je een piepklein stukje (herten)geschiedenis!

Onlangs kwam ik nog een paar andere losse afwerpstangen tegen bij La Barbotine. Al vermoed ik sterk dat het hier om replica's gaat; Ik vind ze toch wel decoratief, dus liggen ze nu op de tv-kast.

Tja, ik hoor dus duidelijk bij de categorie mensen die hier heel erg van houdt... Ach ja; iedere gek z'n gebrek!

Judith