Keuken, deel 1

Ook voor ons is de zomervakantie van 2016 weer voorbij. Twee weken geleden ging Bas aan het werk, vorige week waren Dani en Noa aan de beurt en vanmorgen moest mocht Ninno weer naar school.

Wat mij betreft altijd een dubbel gevoel: Ik mis iedereen om me heen en moet wennen aan de stilte en rust. Maar ik kan wel weer gewoon mijn eigen ding doen. Zo is bloggen best een tijdrovende klus en dat kun je niet eventjes tussendoor doen zoals Instagram. Dus wat doe je dan meteen de eerste dag na de vakantie? Juist ja, een nieuwe blogpost maken en bijlezen bij collegabloggers!

Na een binnenkijker van onze bijkeuken, vond ik het wel tijd worden voor de woonkeuken. Uiteraard is deze zo nu en dan al voorbij gekomen op Instagram, maar hier kan ik toch meer laten zien...

 

 Onze huidige keuken is anders dan die in ons vorige huis. Niet alleen qua indeling, maar ook qua uitstraling. Toch zul je ook herkenning terugvinden in enkele decoratiestukken.

Misschien heb ik menig volger verrast met onze keukenkeuze, omdat deze in vergelijking met andere ruimtes in ons huis vrij strak te noemen is.

Voor mij stond al lang vast dat onze keuken strakker zou worden, simpelweg omdat er verschillende praktische dingen waren die we er persé in wilden hebben die naar mijn mening beter in een wat strak landelijke keuken passen.

 

 Omdat het belangrijk was om rekening te houden met mijn krakmikkige gestel, wilde ik geen losstaand fornuis meer, maar ovens op werkhoogte. En na 21 jaar dagelijks een gasfornuis schoonmaken, hoef ik tegenwoordig na het koken alleen nog maar met een vaatdoek over mijn inductieplaat heen te gaan. Bij ons vorige huis was het al een wens van mij om een vaatwasser op hoogte te hebben, maar toen is het er niet van gekomen: Nu ik 'm dan eindelijk heb, zou ik nooit, maar dan ook nooit meer anders willen!

Als kers op de taart, hebben we een kraan waar kokend water uit komt: Niet alleen ideaal voor de theeleuten in huis, maar ook tijdens het koken is het ontzettend handig!

 

Om de keuken een warme uitstraling te geven, hebben we gekozen voor eiken fronten in plaats van gelakte fronten. Helaas hoorden we te vaak van mensen met massief eiken fronten dat deze naar verloop van tijd krom trokken en soms zo erg dat de deurtjes van inbouwapparatuur zelfs ook krom werden getrokken door het hout, waardoor deze niet meer goed sluitten. Hieraan durfden en wilden wij onze vingers niet branden.

Gelukkig kwam onze keukenman met een mooi alternatief: fineer van oude eik. Eerlijk gezegd schrokken we wel van de m2-prijs van dit materiaal, maar omdat de verwerking ervan weer minder tijdrovend was dan bij massieve eik, scheelde het aan de eindstreep niet heel veel, waardoor we de keuze snel gemaakt hadden.

Onze keuken bestaat uit een hoge kastenwand met plaats voor alle apparatuur. Verder is er naast het kookeiland een stuk traditioneel aanrecht geplaatst.

Ik heb erover getwijfeld; Of de indeling die de keuken nu heeft, of alleen een (groter) eiland met kook en spoelfunctie. Tijdens het ontwerpen van ons huis, heb ik het zo getekend dat beide opties mogelijk waren. En omdat je op een eiland wat minder leuk hoekjes kunt stylen, is er dat aanrecht toch gekomen... Ik houd nou eenmaal van stylen!

Aan het kookeiland staan enkele barkrukken, waar je gezellig op kunt aanschuiven.  Maar in de zomervakantie heeft Bas een stoere eettafel gemaakt, waardoor er nog meer mensen gezellig aan kunnen schuiven in onze keuken!

Hierover in één van de volgende keuken blogposten meer...

Liefs,

Judith

Bijkeuken

De laatste blogpost voordat ook hier de zomervakantie losbarst! We gaan weer even gezellig binnenkijken...

In ons vorige huis hadden we een grote bijkeuken. Dat is één van de dingen die we bij dit huis anders gedaan hebben, want wat is het nut van zo'n grote bijkeuken? Zelf vonden we het een beetje verloren ruimte en trokken deze extra meters liever bij de woonkeuken.

Onze huidige bijkeuken is wel groot genoeg voor het hoognodige: Wat opbergruimte en plaats voor een gootsteen. Ook het toilet, die standaard meestal in de hal geplaatst wordt, vind je hier wederom in de bijkeuken. Dichtbij de achterdeur: Ideaal met spelende buitenkinderen!

Momenteel staan de wasmachine en droger ook nog in de bijkeuken, maar dat komt omdat de 'waskast' boven nog niet klaar is. Deze 'waskast' heb ik afgekeken bij vrienden van ons: Ideaal! Na de zomervakantie wordt alles naar boven verhuisd en dan hoef ik niet meer met wasmanden trap op en af te sjouwen. En wanneer dat witgoed verhuisd is, komt er plaats vrij voor een maatwerk kast...

Maar wees gerust: Ik ga je niet vermoeien met dat lelijke witgoed en laat je meegenieten van de mooiere kant van ons bijkeukentje;-)

De decoratie heb ik ook hier sober gehouden. De basis is mooi en dan heeft het verder ook niet zoveel toeters en bellen nodig... Ik houd wel van eenheid en rust in mijn interieur.

De oude blauwe hardstenen wasbak is geplaatst op gemetselde en gestuukte muurtjes. Helaas kreeg onze loodgieter de oude kranen die in gekocht had voor dit project niet betrouwbaar genoeg geïnstalleerd, dus hebben we er buitenkraantjes op laten zetten. Wat minder mooi, maar ook leuk!

Als spatwand hebben we de rustiek eiken vloerdelen gebruikt die ook boven liggen, maar in dit geval heeft het hout een ander kleurtje gekregen met behulp van de welbekende esatto-beits, kleur 'oude eik'.

Aan het haakje van Hoffz hangt een gastendoekje van de Action... budget versus merk kan best samen gaan, toch?!

 

De paneeldeuren zijn allemaal met de Eggshell van Painting the Past geverfd, in de kleur Khaki. Op de muren heb ik met een borstel krijtverf gezet, ook in de kleur Khaki.. Deze kleur is eigenlijk de basiskleur geworden in ons huis (op de foto's lijkt deze kleur wel lichter!). Ik denk dat er over deze verf nog een primer gaat in verband met onze lieve, maar oh zo vieze Reus!

Eerst wilde ik de deuren en kozijnen beneden in een contrasterende kleur (Pepper) laten verven, maar toen het eerste kozijn ermee geverfd was, kwam dat heel onrustig op mij over. Dus heb ik ervoor gekozen om de muren en deuren, net zoals boven, allemaal één kleur te geven. De deurkrukken zijn door het hele huis dezelfde smeedijzeren exemplaren. Op de vloer ligt blauwe hardsteen in waaltjes formaat.

Boven de gootsteen hangt een oude toogspiegel, lang geleden eens gekocht op een Belgische of Franse markt (ik weet het  niet meer precies... Heb een hele tijd namelijk een toogspiegel-tic gehad). Deze spiegel heeft inmiddels al verschillende lagen verf gekregen, dus het is echt een mengelmoes van vanalles. Boven zo'n rustieke gootsteen past een nette spiegel niet, dus met dat verweerde glas vind ik het een prima totaalplaatje geworden.

Tot slot wens ik iedereen een heerlijke, zonnige en onbezorgde zomervakantie toe. Voor zowel de vakantiegangers als thuisblijvers! Geniet ervan  XXX

Graag tot ziens, liefs

Judith

Gordijnen

Omdat ik regelmatig de vraag krijg hoe het met mijn arm gaat, hier een kleine update (foto's laat ik achterwege op mijn woonblog, want die zijn niet echt fijn om naar te kijken;-)): Ik moest dinsdag, een week na het bijtincident, voor een controle-afpraak naar de plastisch chirurg. De wond geneest tot nu toe rustig, maar is nog niet dicht. Hierdoor is de kans op infectie nog niet geweken en moet ik goed oppassen. Verder staat er veel druk op de wond en dit gaat nog wel enkele weken duren. Hierdoor mag ik nog geen druk op de arm zetten (dat lukt ook niet, want dat doet zeer!) en kan ik dus niet zoveel. Ik moest toch wel rekenen op 6 tot 8 weken...

Wel vervelend hoor, want naast de dagelijkse bezigheden, zijn er genoeg klusjes te doen in een nieuwbouwhuis en die blijven nu liggen. Gelukkig is er wel een begin gemaakt (dankzij schoonmoeders) aan de gordijnen voor de woonkamer.

Tijdens de 'out of stock' verkoop van Hoffz, stuitte ik via een omweg op prachtig soepelvallende linnen stof.

Mijn vriendin en ik waren de eerste dag van de verkoop er als de kippen bij en toen had ik een mooie stof gevonden. Helaas zaten er niet genoeg meters op de rol, maar na een telefoontje naar Hoffz, bleek dat het nog wel leverbaar was. Drie dagen erna ging ik de stof ophalen...

Daar aangekomen viel mijn oog op een nog mooiere stof... Qua meters nèt genoeg voor mijn gordijnen en toen mij verteld werd dat het geen probleem was als ik die gereserveerde stof annuleerde, was de keuze snel gemaakt!

Inmiddels hangen er gordijnen voor 2 ramen. We hebben gekozen voor steigerbuizen als roede en de gordijnen zijn heel sober zonder enige toeters en bellen uitgevoerd. De gordijnen zijn gevoerd met verduisterend, lichtvaste voering omdat de meeste ramen aan de westkant zitten en het linnen dan snel zou verkleuren. Naast deze praktische kant, vallen de gordijnen hierdoor ook veel voller en dus rijker...

Voor nu heb ik gekozen om ze op de grond te laten rusten... Dat vind ik wel bij 'ons sfeertje' passen. En al denk ik niet dat het nodig zal zijn;  Mijn schoonmoeder heeft er voor de zekerheid de rijgdraad (zeg ik het zo goed?) nog eventjes in laten zitten, voor het geval dat ik ze toch op een andere lengte wil hebben.

Het gordijn voor het andere raam is inmiddels ook klaar, maar deze liggen nog bij mijn schoonouders. Dat zal een klusje voor het weekend zijn!

 We hebben drie dezelfde ramen en dan nog het panorama raam. Over dat laatste raam zijn we het (nog) niet eens: Ik wil er niets neerhangen omdat we aan een hele rustige straat wonen en de inkijk die er is, wil ik straks opvangen met groen buiten. Persoonlijk vind ik het een beetje jammer om gordijnen bij dit raam te hangen. Maar Bas wil weer liever gordijnen, zodat hij de buitenwereld op z'n tijd echt buiten kan sluiten, met name in de winter... Valt ook wel wat voor te zeggen, maar ik heb ze toch liever niet;-)

Wordt vervolgd dus!

Fijn weekend,

Judith

Sfeerhoekjes

Vandaag een kijkje in de woonkamer...

Reus zou je heel graag rondleiden in de woonkamer, maar helaas is dit verboden terrein voor onze rondlopende zandbak. Jammer vindt hij het vast wel, maar in de unit was hij het al gewend dat hij bij bepaalde kamers maar tot de deur mocht komen, dus ook nu gaat het heel goed... Gelukkig blijf er nog genoeg leefruimte voor meneertje over, maar uiteraard spiekt hij wel graag om het hoekje;-)

Als je via de hal binnenkomt, kijk je uit op een XXL kruik en tegen de muur staat een oud houten varkensstalrek... Tja, zelf vind ik het net wat mooier dan de gewoonlijke ladders, maar sommigen vinden het maar raar dat ik zo'n ding in huis heb hihi

Het panoramaraam stond heel hoog op mijn wensenlijst en tijdens de gesprekken met aannemers kom je er al snel achter welke er in problemen denken en welke in mogelijkheden... Er zaten er tussen die dit nog nooit gemaakt hadden en die waren van mening dat het ook helemaal niet mogelijk was. Nou, ik had genoeg voorbeelden gezien dus het was wel degelijk mogelijk! Je snapt waarschijnlijk al dat het die aannemers ook niet geworden zijn;-)

Maar ik vind dat raam een schot in de roos, ik ben er zo blij mee! We hebben een vrij uitzicht, waar op deze manier optimaal gebruik van wordt gemaakt. Het is een 'schilderij van de natuur' van 2.20 bij 2.40 wat steeds weer anders is. Van buiten is het effect veel anders dan van binnen, want daar zie je de weerspiegeling van de ruit. Maar binnen lijkt het net alsof je zo naar buiten kunt lopen. En al zit het raam in de woonkamer: Vanuit de eettafel in de keuken heb je ook vrij zicht op dit raam en dat geeft een heel ruimtelijk gevoel.

Er zijn verschillende stukken met ons meeverhuisd. Zeker in een nieuw huis zorgt dat in het begin voor wat extra thuisgevoel bij mij. Toch heeft ieder huis zijn eigen behoeftes. Zo staat de antieke engelse hangoortafel hier veel minder mooi dan in ons vorige huis. De vraag is dan ook of hij blijft of verhuist naar een andere ruimte. Maar aangezien een huis om je heen moet groeien, neem ik de tijd voor deze keuzes.

En ja, ook ik heb net zoals velen van jullie de 'Hoffz Out of Stock' verkoop van Seizoen en Stijl al een paar keer bezocht! Daar kocht ik de houder en houten lepel. In de houder zit trouwens een kaart van de WLS, waarop nog een stilleven te zien is uit ons vorige huis... Dat vond ik wel grappig. Het groene toefje kreeg ik tijdens een bezoekje aan de winkel. De ballen heb ik jaren geleden daar gekocht.

Ook de kruiklamp van Hoffz heb ik in Ochten gekocht. Al bij al is dit dus een 'Seizoen en Stijl hoekje' geworden. Op de muur prijkt kalkverf van Carte Colori (kleur: Lino). Zelfs Bas, die nooit geen kalkverf wilde, vindt het nu erg mooi... Mannen;-)

Als afsluiter werpen we nog een blik naar de palletwagen die als salontafel functioneert... Waarvan ik ook niet zeker weet of die vervangen gaat worden voor een groter en vierkant exemplaar. Daarop staat hier een schaal met een houten kruik. De distels plukte ik op het veld voor ons huis. Naast de kruik staat onze lelijkerd en ook hebben de bellen hier een plekje gekregen, die na jarenlang aan onze tuinpoort gehangen te hebben, aardig verroest zijn. Ik moet eerlijk bekennen dat ik deze post al eerder gemaakt heb en dat er sinds een paar dagen alweer wat anders op de tafels staat;-)

Maar het kwam wel goed uit dat ik al een post klaar had staan, want op dit moment doe ik het eventjes rustig aan. Degene die mij volgen op Facebook en Instagram hebben waarschijnlijk al gelezen dat ik en Reus twee dagen geleden zijn aangevallen door een agressieve hond, die Reus in januari ook al uit het niets aanviel. Hierbij liep ik een zeer grote en diepe bijtwond op en de schrik zit er goed in bij mij. Helaas stellen de eigenaren van deze hond zich heel onverschillig op en hebben tot op heden verzuimd hun contactgegevens te delen (maar die hebben we via via gelukkig achterhaalt en we hoorden ook al dat de hond vaker gebeten heeft). Verder schuift de politie hun verantwoordelijkheid af en weigerden vanmorgen mijn aangifte op te nemen om de onbegrijpelijke reden dat de hond zelf had gebeten en de baas hem niet opgehitst had tegen mij. Maar ik ga hiermee verder, want ik wil alles gedaan hebben wat ik kan om herhaling te voorkomen!

Judith

Vooroordeel?

Hoe vaak hoor je niet het vooroordeel dat het makkelijk inrichten is in een groter huis in plaats van bijvoorbeeld in een standaard rijtjeshuis of flatje?

Ik vind dat altijd zo'n onzin!

 In het dagelijks leven zie ik vaak genoeg grotere huizen die totaal niks uitstralen, terwijl er op social media constant 'standaard' woningen voorbij komen met een grootse uitstraling! Zelf zijn we ook ooit in een huurappartementje op één hoog begonnen. Maar met een grote passie voor wonen, kregen we toen al regelmatig te horen dat het zo in een boekje kon (al wisten de boekjes je zonder social media nog niet te vinden).

Over die boekjes gesproken: Ook krijgen woonbladen zoals de WLS regelmatig het verwijt dat zij alleen huizen van 'the happy few' laten zien. Maar blijkbaar blijven deze huizen beter hangen bij deze lezers, want er staan heel vaak gewone huizen in waar mensen wonen met een woonpassie!

En neem nou onze speelkamer, die met ongeveer 15m2 vrij bescheiden is. We noemen het de speelkamer, maar wij zijn de fase van bergen speelgoed inmiddels ontgroeid. Dit is dan eigenlijk meer een klein woonkamertje. Vooral het domein van de kinderen, waar ze wat bankhangen met hun telefoon of tablet/laptop, op de X-box spelen, TV kijken of met elkaar kletsen. Maar als de kinderen deze kamer niet 'opeisen', vind je mij en Bas er ook geregeld.

Ik vind zelf niet dat sfeer afhankelijk is van grootte, maar meer van het gevoel wat een ruimte bij je oproept. En over smaak valt niet te twisten, maar ik vind deze kamer heel knus en sfeervol en vertoef er dan ook graag.

Voor de muren heb ik verf uit de Rustic@ lijn van Painting the Past gebruikt in de kleuren Pepper en Monument Grey. Deze verf geeft een supermooi effect, zeker in een donkere kleur, en is toch praktisch omdat je de verf kunt bijwerken en afnemen... Wat hier nu dan ook al verschillende keren gebeurd is;-) 

Zelf vind ik het streperige effect bij lichtere tinten wel minimaal en lijkt het erg op krijtverf.

De verf in combinatie met de vloer geeft zoveel sfeer, dat er verder niet veel nodig is in de ruimte. De antieke kast was één van onze eerste aankopen en verhuist al 21 jaar trouw met ons mee. Deze keer heeft ie wederom een nieuwe jas gekregen, nu met een kalkverf-mengsel in de kleuren Lino en Piombo.

 

Er staat hier weinig prullaria. Het wordt dan snel te druk naar mijn zin. Al vind ik persoonlijk 'te' minimalistisch ook weer ongezellig en zelfs wat saai. Dus een beetje prullen doe ik wel graag en daar leent het oude tafeltje wat ik ooit eens op een brocante markt in België kocht zich goed voor.. Voor de foto eventjes weggehaald, maar op deze tafel zijn ook de kunstzinnige projecten van onze jongste zoon te bewonderen, wat allerminst saai te noemen is... En daarbij is meteen nog een vooroordeel, dat er in woningen uit de boekjes niet geleefd wordt, uit de wereld geholpen: Er wordt wel degelijk geleefd, maar voor de foto's wordt er wel eens wat weggenomen;-)

Er staat voor deze ruimte verder nog een werkplek onder het raam op mijn wensenlijst (zit al helemaal in mijn hoofd hoe die moet gaan worden) en op de plaats waar nu het tafeltje en de kast staan, wil ik ooit nog een kastenwand.

De to-do-list is nog best lang, maar ons kennende komt daar zodra we wat kunnen weg turven, er ook meteen weer wat voor in de plaats... Ken je dat? Maar ach, alles op z'n tijd. We vinden het nu belangrijk om ook te genieten van wat wel af is en van wat we al wel hebben!

Groetjes en een fijn weekend

Judith

Onder druk

Het valt mij op, dat het bloggen bij bloggers steeds op een lager pitje komt te staan.

Ondanks dat ik momenteel iedere dag wel een post zou kunnen maken wat betreft het delen van mijn woonbelevenissen (overigens zijn niet al die belevenissen blogwaardig en ontbreekt het me aan tijd), merk ook ik wel op dat het bloggen minder leuk is, nu het zo rustig is op Blogger: Zowel qua nieuwe posten als reacties is er minder terug te vinden. Zelf blog ik ook minder en de mogelijkheid tot reageren heb ik zelfs uitgezet, omdat ik zelf ook amper tot reageren bij andere bloggers toe kom.

Toch zie ik dat mijn blog nog steeds dagelijks honderden keren bezocht wordt en in de dagen na een nieuwe post zijn dat er ruim duizend per dag. Dat geeft aan dat er, ondanks 'de stilte' nog steeds best wat mensen mijn woonperikelen de moeite van het lezen waard vinden.

Dit en het feit dat bloggen toch meer mogelijkheden geeft om je passie te delen met gelijkgestemden, is voor mij voldoende om te blijven bloggen: Ik vind het écht nog te leuk om ermee te stoppen.

Ondanks dat ik weet dat tijden veranderen en ik geen idee heb wat de toekomst brengt (wanneer er weinig nieuwe posten verschijnen op Blogger, gaan lezers vanzelf andere wegen bewandelen denk ik) hoop ik dat Blogger niet stilletjes doodbloedt, want al werkt alles hier trager en is het intensiever qua werk en tijd: Het bloggen heeft wat mij betreft nog steeds z'n charme!

Zoals je ziet, heb ik deze keer enkele sfeerplaatjes geplaatst van onze woonkamer. Die is (ook) nog niet af is, maar begint wel steeds meer vorm te krijgen.

Groetjes,
Judith