Oud & Nieuw

Afgelopen week zijn de deuren geplaatst: De voordeur, achterdeur en garagedeuren. Weer een vakje wat afgevinkt kan worden. Aangezien ik zelf het huis ontworpen heb, weet ik wel wat er ongeveer komen gaat, maar het blijft altijd spannend om het van tekening in het echt te zien. Bas had zichzelf blijkbaar niet zo verdiept in het detail en verwachtte een standaard achterdeur. Gelukkig was hij enthousiast over dat kleine raampje en vond hij het heel mooi.

Volgende week wordt het glas ingemeten en de week erop komen ook de raamkozijnen erin en de blauwe hardstenen vensterbanken. Vanaf dan zitten we binnen winddicht (want wat trekt het koud in dat huis!)

Ondertussen zijn we druk met de basis voor de binnenkant. Vrijdag zijn we naar voorbeelden van stucwerk gaan kijken en we zijn er een heel eind uit welke vloeren in ons huis komen te liggen. Voor de binnendeuren twijfel ik nog tussen maatwerk stoere massief eiken deuren of sobere deuren gelakt in dezelfde kleur als de muren ook erg mooi en rustig staan... 

Qua oude materialen hebben we het een heel eind op de rit. Ik wil in ons nieuwbouwhuis wel de juiste balans vinden en niet teveel oud toepassen. Persoonlijk vind ik het niet mooi als een nieuwbouwhuis te krampachtig 'oud' moet lijken en zoek ik graag de balans tussen oud en nieuw. Dus nu zijn we alleen nog op zoek naar oude balken of gebinten.

 

Hiervoor zijn we gisteren weer naar een handelaar in oude bouwmaterialen gegaan en ook hier twijfelen we nog eventjes : Bas wil alleen oude, rechte eiken balken en ik wil dat graag combineren met een mooie oud gebinte...

 

Het is erg leuk om op deze plaatsen te gaan kijken. Maar wanneer ik iets moois zie, zie ik vaak meteen hoe en waar ik het wil hebben. Bas heeft daar meer moeite mee en hij geeft dan ook steeds aan dat hij niet zo snel kan schakelen als ik: Waar ik meteen wild enthousiast ben en het complete plaatje al in mijn hoofd heb, vindt hij mijn ideetjes wazig... Hij heeft natuurlijk geen voorbeeld en moet er dan maar op vertrouwen dat ik écht weet wat ik doe. Nee, dan kiest hij liever voor het veilige 'dertien in een dozijn', waar ik dan weer bij denk: "gaap" haha

En soms win ik en soms wint hij en op die manier wordt het 'ons huis' zoals het hoort!

 

Ik wens je nog een heerlijke zondag toe.

Judith

Steen

Afgelopen zaterdag gingen Bas en ik richting de Belgische grens op zoek naar mooie oude materialen om te verwerken in ons huis. 

 

 Het was steenkoud, maar ik liep echt warm van al het moois wat ik zag. Ik kan dan ook beamen dat we meer dan goed geslaagd zijn!

 

Ik vond waar ik voor kwam, maar kwam onverwacht nog andere schatten tegen. We waren met de auto en het was onmogelijk om onze spullen hierin te vervoeren. Gelukkig kon ik het geregeld krijgen dat een vriendin de volgende dag met mij terug reed met een bus.

 Zoals je ziet, was zij ook enthousiast en bleven er ook twee pareltjes aan haar handen plakken. Onze spullen werden met de heftruck op de bus geladen en we gingen lood steenzwaar geladen huiswaarts. Erg fijn was het dat bij onze vrienden thuis ook een heftruck staat zodat daar de handel van de bus gehaald kon worden.

 

Op de oude kranen na, staat alles bij diezelfde vrienden in opslag te wachten totdat ze bij ons een nieuw leven krijgen... Ik ben nu al benieuwd naar het eindplaatje! Jij ook?

Groetjes,

Judith

Met stip

Vorige week zaterdag was het weer zo ver: Ik ging een bezoekje brengen aan de mooie woonwinkel 't Hoogehuys

Je hebt heel veel woonwinkels en gelukkig komen er steeds meer winkels bij die ook écht aandacht besteden aan de locatie waarin ze de woonspullen te koop aanbieden. Dat zijn de winkels, die van je bezoekje aan hun winkel echt een feestje weten te maken. 

Wat mij betreft staat het grenspand van 't Hoogehuys met stip op nummer 1. Het pand is prachtig en de interieurinrichting uniek en zo bijzonder mooi! Je kunt er terecht voor een complete make-over van je woning en maatwerk, maar ook voor meubels, schouwen, decoratieve accesoires etc. is dit een goed adres.

 

Tijdens ons bezoek werd er nog met een lach tegen m'n vriendin gezegd dat ik de beste reclamemaker was van hun winkel. Maar ik ben dan ook oprecht super enthousiast over wat zij daar neergezet hebben en dat in relatief korte tijd! En bij hoge uitzondering zou ik dit team met een gerust hart in mijn huis toelaten en ze carte blanche geven.

 En ik denk dat de foto's die ik er gemaakt heb (met de aaifoon van mijn vriendin) er niet om liegen: Dit is toch prachtig allemaal? Ik verheug me nu alweer op de volgende open deur dagen. Mocht jij nog niet geweest zijn: Je hebt nog 2 weekenden de kans om de open deur dagen te bezoeken... Echt een aanrader!

 

 

 

 En als dit niet mocht lukken, hoop ik dat je inspiratie en plezier opgedaan hebt via deze blogpost!

Liefs,

Judith

Beetje zonde...

Enkele weken geleden heb ik een workshop gevolgd samen met een vriendin. We kwamen daar terecht tijdens een open dag en daar hing een mooie, grote eucalyptuskrans in formaat XXL. Mijn vriendin wilde er graag eentje maken. Het bleek dat je tegen een meerprijs ook een krans kon maken in XXXL formaat en dat leek mij wel wat omdat eucalyptus mooi indroogt en ik er straks in ons nieuwe huis dan ook nog plezier van kon hebben.

Daar aangekomen begonnen we de avond met een kop koffie en thee met een lekkere traktatie, om daarna aan de slag te gaan. Helaas bleek al snel dat er te weinig groen op voorraad was, dus om de krans af te kunnen maken moest ik van de workshopgeefser (of hoe noem je dat?) het materiaal verder uit gaan leggen.

Toen op het einde van de avond bleek dat er alsnog niet voldoende materiaal aanwezig was, baalde ik wel... Mijn vriendin had stug doorgewerkt en gewoon haar ding gedaan, maar omdat ik 'braaf' geluisterd had naar wat mij werd opgedragen, zag mijn krans er maar ielig uit. Beiden hadden we onze kransen niet af, dus werd er afgesproken dat we de volgende dag terug mochten komen om er verder aan te werken.

De volgende dag hebben het laatste stuk van de strokrans nog opgevuld, maar het kwaad was al geschied: Het eerste stukje van mijn krans was mooi vol, maar doordat ik daarna 'zuinig' moest gaan werken is ie in z'n geheel niet mooi vol en rond (gelijk)... De workshopgeefster heeft de boel nog proberen te redden door er wat extra materiaal tussen te zetten met een lijmpistool, maar dat mocht niet baten.

Enigszins teleurgesteld ben ik huiswaarts gegaan, want ik had er toch de nodige uren in gestoken en het kostte een aardige duit. Ze verzekerde ons dat haar dit nog nooit was overkomen en dat haar collega de vorige avond een workshop gegeven had waarbij blijkbaar erg veel materiaal was gebruikt. Toch is het zonde als het resultaat door zoiets onbenulligs minder mooi is!

Ik denk dan ook niet dat hij een prominente plek in mijn huis gaat krijgen. Simpelweg omdat hij er niet mooi genoeg voor is geworden. Maar voor nu hangt hij wel gewoon in de keet en tussen mijn wimpers door is hij best aardig;-)

Judith

Woon(t)huis

Zoals je jezelf misschien nog herinnert, ben ik dit jaar naar de VT wonen & designbeurs geweest. Mijn favoriete stand was die van de 'WONEN landelijke stijl'. Toen ik daar was, werd mij gevraagd of ik mee wilde werken aan de nabeschouwing in hun volgende editie. Misschien had jij me al gespot samen met mijn schoonzus?

Op de beurs heb ik styliste Kristel van Leeuwen ontmoet van 'Woon(t)huis'. Na de beurs werd ik door haar uitgenodigd om langs te komen bij haar thuis. Daar zeg ik uiteraard geen nee tegen! Dus enkele weken na de beurs werd ik enthousiast begroet door de viervoeter des huizes en de gastvrouw.

Misschien herken je het wel, dat als je met een gelijkgestemde aan een gezellige keukentafel in een sfeervolle woning zit om over een gedeelde passie te praten, de uren voorbij vliegen: Het was erg gezellig. 

Uiteraard was het genieten om daar ongegeneerd rond te kijken. Ook heb ik dankbaar gebruik gemaakt van de mogelijkheid om foto's te maken voor mijn blog. Op deze manier kun jij je ook laten inspireren door dit stoere, sobere en landelijke interieur.

Op de wanden is kalkverf van Pure & Original gebruikt. Zeker de liefhebber van grijstinten kan hier zijn hart ophalen. Een leuk nieuwtje is dat kort na mijn bezoek, Kristel is begonnen met het bloggen voor dit merk.

 Het toeval wil dat ik een jaar geleden oude louvre-luiken gekocht heb en in opslag heb liggen, om er in de badkamer een kast omheen te laten bouwen... Dus dan is het geen geheim dat deze badkamer helemaal mijn ding was. Ook vond ik het erg leuk te horen dat de bewoners zelf gestuukt hebben, omdat ze het stucwerk niet zo netjes wilden hebben. Helaas werkt de gezondheid hier niet voldoende mee, want anders zou ik daar zelf ook wel voor in zijn!

Ook de broer van Kristel heeft zijn steentje bijgedragen in dit interieur. Hij is de eigenaar van  'Atelier op zolder' en is o.a. verantwoordelijk voor het mooie smeedwerk wat je ziet op de foto van de overloop.

 Natuurlijk zijn ook de slaapkamers tot in de puntjes verzorgd.

 Ik hoop dat je genoten hebt van het sfeervolle huis van Kristel en haar gezin. Via deze weg wil ik Kristel nog bedanken voor haar gastvrijheid en wens haar veel succes en vooral veel plezier met haar eerste stappen in Blogland!

Groetjes,
Judith

Bouwperikelen

Het was eventjes stil op mijn blog. Dat had kunnen zijn omdat ik het druk heb met de bouw en inderdaad: De meeste vrije momenten gaan naar ons huis! Maar dat was niet de reden van mijn afwezigheid: De laptop had het begeven.

 

Zelf heb ik geen verstand van dat spul en Bas had het te druk met zijn baan in combinatie met de bouw. Gelukkig had hij gisteren tijd om een nieuwe laptop te gaan kopen. Ondertussen gebruikten we voor het hoognodige de laptop van zoonlief, maar een eigen laptop is toch handiger!

 

Uiteraard hebben wij hier niet stil gestaan. Er is veel gebeurd op de bouw: De dakpannen zijn gelegd, de goot hangt, het platte dak is dichtgebrand en de sleuven zijn gefreesd, zodat de electricien en loodgieter aan de slag kunnen.

Vooral die dakpannen vond ik erg spannend, want de pan die ik eigenlijk het allermooiste vond, was schrikbarend duur (eigenlijk de duurste die er was... heb ik weer haha). En als je dan voor een alternatief moet gaan kijken, vind ik dat best moeilijk. Maar je moet realistisch blijven en budgetteren. Toch blijft zo'n moment dat de pannen gelegd worden dan extra spannend. Het was een grote opluchting dat 'onze tweede keuze' mijn hart toch dat sprongetje liet maken!

En komende week zou er gevoegd worden, maar dat ligt eraan of wij het voegzand op tijd hebben. De proefvakken van de voegen die gezet zijn, zijn namelijk niet naar onze wens:

 Wanneer je dat aangeeft, proberen de voegers je toch in hun straatje te praten (want: Niet bekend is niet bemind). Bas kan dan nog wel neigen om te kiezen tussen de 'minst minste' om op die manier de bouw vlot te laten doorlopen. Maar ik schuif de boel dan resoluut van tafel: Dan zullen die voegers mij vast een zeikwijf vinden, maar dit is niet wat wij voor ogen hebben, dus het moet gewoon anders!
Nadat we bij verschillende leveranciers navraag hebben gedaan, blijkt dat we voor onze kleurkeuze toch moeten uitwijken naar onze Zuiderburen voor het voegzand. Hierdoor kan het voegen misschien op langere baan geschoven moeten worden: Dat heb ik er graag over.

 

Verder beginnen we ons nu ook steeds meer op de binnenkant te richten. Uiteraard hebben we tijd genoeg gehad om te bedenken hoe we het willen hebben, maar het moet ook nog uitgezocht en uitgevoerd worden. Soms gaat dat moeiteloos, maar soms moet je ook concessies doen.
 

Die binnenkant... Zo leuk om te doen, maar het bezorgt mij ook wel de nodige kopzorgen hoor! Toch ga ik er vol vertrouwen in dat ook dat vast wel goed gaat komen...

 

Judith