Eindsprint

Alleen al door een blik te werpen op onze kalender weet ik weer dat we het einde van het schooljaar naderen...

Het blijkt ieder jaar weer dat iedereen wel wat te vieren heeft, nog voordat de schoolvakanties aanbreken! Ook dit jaar regent het weer uitnodigen: Huwelijken, communicanten, vormelingen, babyborrels, jarigen, noem het maar op! En wij vieren graag mee, alleen vallen uitnodigingen soms op dezelfde data en is het helaas niet haalbaar om alle feesten mee te vieren.

Begin juni word ik zelf ook nog 40 jaar, maar omdat er nu zoveel dingen mijn aandacht vragen, heb ik er de tijd en energie niet voor om daar iets groots voor te organiseren, dus dat ga ik maar 'ns vieren met een familie-etentje en een relaxte high tea of tapasavond met m'n dierbaarste vriendinnetjes; Ook gezellig!
 

En dan natuurlijk die vreemde verhuisplannen van ons... Want ik geef eerlijk toe dat ik het zelf ook best een rare boel vind: Alles is al opgezegd, maar we weten nog steeds niet waar we op 1 juli (met optie tot 1 augustus) naartoe verhuizen! Mensen die ons kennen, kijken er niet eens van op dat het allemaal op het laatste moment moet gebeuren... het past wel een beetje bij ons. Wij zelf kunnen best snel schakelen, maar ik merk dat onze kinderen nu toe zijn aan wat duidelijkheid. Dus de prioriteit voor ons is om dat nog 'eventjes' in goede banen te leiden.

Ondertussen blijven we gewoon ademen en zoeken we af en toe de rust op... Want wonend midden in het centrum, ligt die rust niet meer voor onze voeten in eigen achtertuin. Gelukkig wonen we hier wel in een hele mooie omgeving met prachtige natuur, waar we lekker onze accu kunnen opladen.

Fijn weekend!

Judith

Vakantie

De kids zijn gisteren weer naar school gegaan na ruim twee weken paasvakantie. Voor de vakantie ben ik twee keer geopereerd, dus de eerste week van de vakantie heb ik vooral horizontaal doorgebracht. En ondanks dat twee keer onder narcose in één week me niet in de koude kleren is gaan zitten, zijn we vorige week toch een paar dagen weggeweest. Eerlijk gezegd heb ik het best gezien op het plekje waar we nu wonen, dus ik vond dat ik ook best wat kon bijkomen op de bank in een vakantiehuisje! Tussendoor natuurlijk wel zoveel mogelijk meegenieten met m'n gezin van ons vakantieadres... We zaten er niet op te kijken om naar huis te gaan (uitgezonderd onze zoon, want die miste zijn meisje al snel).

Verder heb ik onlangs officieel mijn ontslag genomen op het werk én hebben we de huur opgezegd van ons appartement. Wat is het een heerlijk vooruitzicht dat we hier over enkele maanden gaan vertrekken! Op twee hoog is echt niets voor ons. Wat missen we onze tuin en de vrijheid voor de jongste om zonder begeleiding naar buiten te kunnen. Ja, we zijn echt aan het aftellen! Wat betreft mijn werk, ga ik eerst fulltime thuis moederen, zodat we rustig kunnen gaan settelen in onze nieuwe omgeving. Vooral voor de kids zal het een hele grote verandering zijn, na 9 jaar in België gewoond te hebben, dus is het wel fijn als ik mezelf daar volledig op kan richten. Daarna zie ik wel weer wat er op m'n pad komt.

Zoals je leest, begint de verhuizing steeds dichterbij te komen en dat is best spannend... Zeker omdat we nog steeds niet weten waarheen we gaan verhuizen... Ach, een klein detail blijf je houden hahaha! Maar daarover in een volgende post meer!

Judith

Gebreken

Gebreken komen met de jaren.

Natuurlijk geldt dit ook voor ondergetekende, maar in deze post ga ik het hebben over het appartement waarin we nu wonen;-)

 In het jaar dat wij er wonen zijn er al de nodige dingen vervangen en gerepareerd. Nu zagen we twee weken geleden dat het glasvezelbehang op een slaapkamermuur erg afgebladderd was. Tegen die muur stond een kast, dus we kwamen er pas achter toen de muur al erg nat was.

Nadat we het ontdekten, hebben we meteen de huurbazin gecontacteerd. Vooral voor de onderburen is het wel heel fijn als het euvel snel verholpen wordt, want het is een kwestie van tijd dat het water naar beneden sijpelt en de onderburen hebben juist hun hele appartement opgeknapt (en dus ook laten stucen!).

Een voordeel als huurder is dat je niet voor de kosten opdraait, een nadeel is dat je zelf geen invloed hebt op hoe/wanneer er actie wordt ondernomen.

Na vijf dagen kwam er iemand kijken. Hij zei dat het aan de voegen ligt, die in heel slechte staat verkeren. Een optie was om de tegels te vervangen, maar dat betekent voor ons veel rotzooi en een langere tijd niet kunnen douchen/baden. Daar zitten wij natuurlijk niet echt op te wachten, zeker omdat wij hier nog maar tot juli blijven wonen.

Gelukkig had de beste man ook nog een andere oplossing, namelijk een spaanplaat tegen de tegels aan bevestigen. Hierbij hebben wij minder hinder en voor de eigenaresse van het appartement zijn de kosten van zo'n ingreep ook beduidend lager.

Zelf zou ik nooit voor de laatste oplossing kiezen, simpelweg omdat het mij niet mooi lijkt  en vooral omdat dit geen duurzame oplossing is. Toch hoop ik in deze dat de huurbazin minder kieskeurig is dan ik, want in die laatste maandjes zit ik niet te wachten op al die overlast, zeker niet omdat ik ook nog twee operaties moet ondergaan (over gebreken gesproken hihi) komende weken!

Inmiddels zijn we alweer een tijdje verder en we hebben nog steeds niets vernomen waarvoor de eigenaresse kiest en ondertussen gaat het lekken natuurlijk gewoon door, dus ik ben benieuwd of de onderburen binnenkort hun stucadoor weer terug mogen laten komen;-)

Judith

Gekke Henkie?

Heb jij ook zo genoten van het mooie voorjaarsweer? Deze winter neemt op lenteachtige wijze afscheid van ons en ik vind het heerlijk!

Inmiddels is het kwik weer gedaald en heeft de strakblauwe lucht plaats gemaakt voor een dik wolkendek. Tijd dus om het binnenshuis weer extra knus te maken met bijvoorbeeld wat kaarslicht. 

De waxinelichtjeshouder die je hier ziet, heb ik een tijdje terug gekregen van een vriendin. Haar man heeft 'm gemaakt.

Hiermee kan ik veel kaarsjes branden en wie weet brengen die wel wat extra geluk bij de zoektocht naar een stuk bouwgrond? Want die schiet namelijk nog steeds niet op! En ik weet dat het een soort van 'luxe probleem' is, maar desondanks toch wel een probleem... De zomervakantie nadert en daarmee de verhuizing terug naar Nederland ook en dan zou het best handig zijn als we weten wáárheen we gaan verhuizen:-)

Afgelopen week kregen we wel een kavel aangeboden door een makelaar. Maar dit werkte alleen maar frustratie-verhogend: Dit kavel kenden we namelijk al, omdat we hierop een optie hebben gehad (bij diezelfde makelaar) toen we ons huis 'onder voorbehoud van financiering' verkocht hadden. Maar omdat we niets durfden aan te kopen, voordat we ons eigen huis definitief verkocht hadden, hebben we de optie toen geannuleerd.

Andere mensen die destijds de gok wel gewaagd hebben, zitten ondertussen dus nog steeds met hun onverkochte huis in hun maag én een bouwkavel. Zij willen nu dus dit kavel gaan verkopen.

Tja en wie gokt, kan mis gokken en zoiets kan een behoorlijk kostenplaatje opleveren. Gemakshalve vragen zij nu aan ons 29.000 euro meer en dat terwijl de grondprijzen sinds 2012 juist gedaald zijn en de hypotheekconstructie (ten nadele) is veranderd! De makelaar heeft vast gedacht dat wij écht grond nodig hebben en dat wij het vast niet erg vinden om voor de financiële gevolgen van deze verkeerd uitgevallen gok op te draaien...

En wij zijn gekke Henkie??? Bied dan niets aan... zonde van onze tijd en energie!

We hebben de makelaar dus laten weten dat wij deze vraagprijs absurd vinden, maar hierop hebben we niks meer vernomen... 

Ondertussen hebben we onze peilen weer op iets anders gericht, want we blijven natuurlijk niet stil zitten! En onze zoektocht naar bouwgrond is voorlopig nog niet van de baan... Voorlopig, want mochten we binnen nu en twee maanden nog steeds niets gevonden hebben, moeten we een ander scenario verzinnen!

Judith

Schietpartij

Goh, vanochtend zijn we hier toch wel geschrokken...

In mijn ouderlijke straat is vannacht een heftige schietpartij geweest. Mijn moeder was er best stuk van, want zij woont haar hele leven al op dezelfde plek en kent iedereen goed. Mijn ouders hoorden 's nachts harde knallen en in eerste instantie dacht mijn moeder dat het om vuurwerk ging, maar al snel zei m'n vader "volgens mij wordt er geschoten". Dat is in hun rustige dorp eigenlijk wel heel onwerkelijk, dus mijn moeder ging eens via de voordeur naar buiten om te kijken wat er aan de hand was (behoorlijk onverstandig in zo'n situatie, maar wist zij veel...)

Buiten zag ze dat er op de weg een brandweerauto stond en dat de weg met lint was afgezet en meteen kwam er een politieman op haar af dat ze snel naar binnen moest omdat er geschoten werd en dat ze bij de ramen vandaan moest blijven... Dat was heel eng en raar voor hen. Mijn moeder dacht meteen aan buurtbewoners die ruzie hadden, maar toen er daarna scherpschutters op daken zaten te schieten, ging ze denken aan een overval of zoiets dergelijks. Het ging er zo ontzettend intens aan toe!

Tja, en dan heb je een hele onrustige nacht. Na afloop bleek het dus inderdaad te gaan om een buurtbewoner. Dan lees je op internet de berichtgeving en de reacties van mensen die helemaal niet weten wat er speelde en hem afdoen als één of andere crimineel ofzo. Maar het was gewoon een aardige man, getrouwd en vader van twee jonge tienerkinderen. Het ging de laatste tijd niet goed met hem, hij was overspannen. Er waren verschillende dingen in zijn leven die speelde en waar hij moeilijk mee kon omgaan. Daarbij had hij dus ook al een tijdje ruzie met zijn overbuurman (die gelukkig op vakantie was!) en op de één of andere manier zijn de stoppen gisterenavond doorgeslagen, met alle gevolgen van dien...

Mijn moeder is vanochtend vroeg vertrokken, omdat ze op mijn neefjes ging passen. Ze was blij dat ze van de 'crime scene' kon ontsnappen, al vrees ik dat ze straks in een kermis van journalisten terecht komt en dat de rust voorlopig nog niet zal wederkeren.

Maar m'n gedachten gaan nu vooral uit naar zijn vrouw en hun twee kinderen, die dit alles een plekje moeten gaan geven...

Sterkte Mariëtte, Rick en Romy!

Judith

Oude bouwmaterialen

Daar waar het bij het bouwen van ons vorige huis allemaal relatief snel ging en er behoorlijk veel op ons af kwam (eerste keer zelf bouwen in een land waar we niets of niemand kenden... het was een uitdaging!), hebben we daar nooit de kans gezien om ons te verdiepen in oude bouwmaterialen. Nou ben ik niet iemand die een nieuwbouwhuis compleet met gerecupereerde bouwmaterialen wil bouwen. Maar ik had in ons vorige huis al graag enkele oude elementen willen verwerken in de bouw. Wat er toen niet van is gekomen, wil ik nu wel graag verwezelijken!

 

Dus afgelopen weekend hebben we (manlief en ik) honderden kilometers door België gereden, langs handelaren in oude bouwmaterialen om ons eens goed te oriënteren wat voor ons nou interessant was en wat niet...

 

 

 

Ik heb het meest genoten bij  'Kempische Bouwmaterialen' in Turnhout: De grootste in antieke/oude bouwmaterialen van de Benelux. En groot was het!!! Naast het prachtige huis wat als showroom fungeert en de geweldig aangelegde tuin (uhh; landgoed!), zijn er heel veel nishutten/loodsen vol oude en antieke bouwmaterialen. En buiten in de openlucht liggen de materialen die wel tegen een stootje kunnen, zoals bakstenen, dakpannen e.d.

 

Op onderstaande foto zie je één van de vlaktes waar oude bouwmaterialen liggen te wachten op een nieuwe bestemming:

 

 

 

We hebben de nodige inspiratie opgedaan, zijn wijzer geworden en krijgen steeds beter in detail voor ogen hoe we het willen hebben. Hierbij komen we steeds meer op één lijn, want het blijft bij ons toch wel een proces van geven en nemen.

 

 

Naast al dat mooie oude goed, scheen de zon ook nog eens volop. Dus we hebben echt genoten van een weekendje samen!

 

 

Judith

 

 

 

 

Engelengeduld?

Staat er nou echt engelengeduld op mijn voorhoofd geschreven?
Nee, want geduld is nou niet bepaald mijn sterkste troef!
Toch wordt ie behoorlijk op de proef gesteld...

Wij hebben nl. nog steeds onze tanden gezet in mooie kavels in de wijk waarmee we al zolang bezig geweest zijn. Inmiddels hebben we ook een direct lijntje met de wethouder en hij heeft gehoord hoe het gelopen was met onze inschrijving en ook onze plannen gezien. Hierdoor gaf hij aan dat hij echt z'n best ging doen om te proberen iets voor ons te kunnen betekenen.

Er ligt nog een gedeelte van de wijk braak en de bedoeling is om het in delen te gaan bebouwen. Hierdoor liggen de nutsvoorzieningen en de infra dus nog niet overal. Maar juist in dat braakliggende deel hadden wij nog andere erg mooie kavels gezien waar wij wel zin in hebben! Nu heeft de gemeente gisteren in een vergadering besloten om met de aannemer om de tafel te gaan zitten en te bekijken of het haalbaar is de voorzieningen compleet aan te leggen, zodat de gehele wijk vrijgegeven kan worden... En dus ook die kavels!

Dit proces heeft wel 2 weken nodig en mocht dit allemaal doorgaan, volgt nog een periode van onzekerheid, omdat er dan nog een officiële publicatie volgt met een inschrijvingsperiode van 4 weken. Ach, laat ik nog maar niet op de zaken vooruit lopen; Eerst deze 2 weken maar eens uitzitten!

Over twee weken meer;-)

Judith



Te veel tijd

Ik zit natuurlijk niet stil tijdens onze zoektocht naar een stuk grond en voordat we überhaupt aan inrichten toekomen, moet er eerst nog wat gebouwd worden.

 

 

 

Negen jaar geleden deed ik vooral inspiratie op in de bladen, boeken en tijdens onze talloze autoritten, waarbij we regelmatig bij mensen aanbelden om naar bepaalde aspecten van hun woning te vragen (en waarbij we keer op keer enthousiast antwoord kregen op onze vragen, want iedereen is natuurlijk trots op z'n huis).

 

 

 

Ons eerste droomhuis is een feit en ook aan onze deur hebben regelmatig mensen gestaan met vragen over ons huis en op onze beurt hebben wij hen enthousiast te woord gestaan!

 

Jaren na dato zijn wij nu weer die mensen die vele kilometers op de teller hebben staan om langs mooie nieuwbouwhuizen te rijden. Hierbij trekken we wederom soms de stoute schoenen aan door aan te bellen, waardoor we de eerste bakjes thee/koffie dan ook alweer gedronken hebben bij wildvreemde mensen om vol passie ideetjes en ervaringen uit te wisselen; zo leuk!)

 

 

 

Naast de boeken, woonbladen en tegenwoordig ook het WWW, vind ik dit toch wel de allerleukste manier van inspiratie opdoen. Maar afgelopen weekend concludeerde mijn betere helft tijdens zo'n autorit dat ik nu toch echt teveel tijd krijg om over dingen na te denken en heeft hij mij eventjes teruggefloten;-)

 

Na enige tegenzin moest ik inderdaad toegeven dat hij gelijk heeft! Dus ik sta nu weer met beide beentjes op de grond en ga eens kritisch kijken naar mijn -inmiddels lange- wensenlijst...

 

 

Judith 

 



Gefrustreerd

Voor degene die mijn vorige post gelezen heeft, zegt deze titel waarschijnlijk genoeg. Het kavel waarvoor wij gingen gaat niet door!

 

We zouden natuurlijk teleurgesteld zijn als we deze bouwgrond door de loting niet gekregen hadden, maar het ligt nog wat gecompliceerder, wat de nasmaak extra bitter maakt.

 

 

 

We zijn het kavel namelijk niet misgelopen door een loting, maar omdat de ambtenaren vanaf begin december hebben zitten slapen... Keer op keer zijn er fouten gemaakt, sommige zijn bijna lachwekkend: In het plan hebben ze bijvoorbeeld kavels ingetekend en in de verkoop gedaan die niet eens van de gemeente zijn, maar particulier eigendom!

 

Wat 'ons' kavel betreft, zijn ze een detail vergeten: Het bestemmingsplan! Ik vraag me serieus af hoe je zoiets fundamenteels als het bestemmingsplan kunt vergeten??? Daar gingen ze blijkbaar pas naar kijken toen het moment van de loting naderde. En toen bleek dat wat wij wilden helemaal niet kon met het huidige bestemmingsplan. De enige manier waarop het wel kon, was als wij er nog 4 meter extra grond in de breedte bij zouden kopen, wat dus neerkomt op een meerprijs van 50.000 euro: Ach, een schijntje, toch?!

 

 

 

Vandaag gingen ze vergaderen met de wethouders of het mogelijk was het bestemmingsplan te wijzigen. En vanmiddag kregen wij te horen dat dat inderdaad wel kon, maar dat zij ervoor kozen dit niet te doen. Het andere stel had waarschijnlijk (zij hebben extra bedenktijd gevraagd) ook nog interesse in een gedeelte van die grond en het was dus gemakkelijker om de grond aan hen te verkopen!

 

Het is behoorlijk frustrerend dat wij twee maanden onze energie en tijd gestoken hebben in iets wat op voorhand al kansloos was... Dan had ik liever de loting verloren!

 

Judith

 

 



Onderweg

 

 We zijn met z'n allen alweer een stukje onderweg in het jaar 2014.
En ik ben nog steeds onderweg naar onze nieuwe woonwens...

Wij onderhouden nauw contact met de gemeenten waar wij graag willen gaan bouwen. Zodoende wisten wij al voordat het officieel bekend gemaakt werd, dat er eind 2013 kavels vrijgegeven werden in een nieuw te bouwen woonwijk in mijn geboortedorp. Maar bij interesse mochten we uiteraard pas inschrijven na de openbare publicatie. En de inschrijvingsperiode duurde tot 15 januari, dus we hebben die tijd ten volle benut om ons goed te verdiepen in het plan.

 

Zodoende zijn we afgelopen weken, als we in de buurt waren, vaak ter plekke gaan kijken en hebben we vele uurtjes boven de tekening van het plan gehangen. Want het kwam erop neer dat er, naast de ruime keuze, ook nog de nodige wijzigingen mogelijk waren om een kavel meer naar eigen wens te maken.

En hoe we ook zochten, rekenden, overpeinsden; We kwamen steeds terug op hetzelfde hoekje van de wijk waarover het al ging bij onze eerste afspraak met de gemeente ergens begin december. Ook hebben we met familie, vrienden en zelfs collega's om de tekening gezeten om hun objectieve mening te horen. En iedereen is het erover eens dat het hoekje wat onze voorkeur heeft, ook écht het beste hoekje van de wijk is... Vooral één plekje had sterk onze voorkeur, dus dat moest het worden!

Het hoekperceel is nu ingetekend als een kavel voor een tweekapper of twee vrijstaande huizen. Hierbij liggen de achtertuinen op het oosten, aangrenzend aan andere nieuwbouwkavels. Omdat wijzigingen mogelijk zijn, hebben we de nodige wijzigingen aangevraagd (tja, we zijn nou eenmaal een klein beetje 'verpest' met onze vorige tuin) en dat was allemaal geen probleem.

Ondanks dat onze vorige tuin echt veel te groot was nu mijn lijf me zo in de steek laat, vonden wij deze kavels voor vrijstaande bouw wel het andere uiterste, dus willen wij deze kavels samenvoegen en het kavel dan een kwart draaien, zodat de achtertuin op het zuiden georiënteerd is en grenst aan bestaande bouw, waarvan het kavel  nog ouderwets groot is en ons dus extra privacy biedt!

Hiervoor hadden we dus ingeschreven en wat bleek?
Er waren niet veel inschrijvingen zoals verwacht, maar juist op één van die twee kavels had een ander stel zich ook ingeschreven! Wat dus betekent, dat ondanks die crisis op de woningmarkt, we moeten gaan loten om het kavel.

Dit betekent dat we op dit moment 50% kans hebben. Het kan twee kanten opgaan: Ofwel we krijgen het vanaf volgende week héél erg druk omdat we in april aan de gang kunnen met de bouw van ons nieuwe droomhuis. Ofwel verandert er helemaal niks en gaan we vanuit ons gehuurde plekje verder doorzoeken naar een andere ideale plek...

Best een spannend begin van het nieuwe jaar dus!!!

P.s.: Had je al gezien dat er bij de nieuwste editie van de WLS als bijlage een set postkaarten zit? En dat er voor één van die kaarten een foto van ons interieur gebruikt is? Zo niet, dan zie je het hierboven op de foto;-)

Liefs,

Judith