Tradities

De periode van het Sinterklaasfeest met gelovige kindertjes vind ik een hele gezellige, spannende en bijzondere tijd. Grote pret dus dat wij dit feest nu alweer voor de 18e keer vol overgave mogen vieren! Want dankzij onze nakomer zitten wij er nog volop in en net hebben wij dan ook weer gezellig en traditiegetrouw met warme chocomel en zelfgebakken kruidnoten voor de buis gekluisterd gezeten en meegezongen met alle liederen... En nog steeds wordt er uitbundig gezongen in huis!

 Sinds jaren koop ik eigenlijk zelden pepernoten, maar bakken we zelf onze kruidnoten: Zoveel leuker en lekkerder én het huis ruikt ook nog eens heerlijk, dus dat is een instant sfeermaker! En zoals ieder jaar wordt deze heerlijke lekkernij volgens traditie voor het eerst gegeten tijdens de intocht op televisie...

En natuurlijk hebben we ook weer stylisch onverantwoorde, maar oh zo leuke Sinterklaas versieringen aangebracht, zodat Sinterklaas ook dit jaar weer zeker niet aan ons huisje voorbij zal gaan;-)

Jammer vind ik het wel dat deze allerlaatste keren dat wij dit feest vol overgave mogen vieren, wordt overschaduwd door die Zwarte Pieten discussie. Ik erger me eraan dat ik op moet letten als mijn kind in de buurt van de TV is! Hoe ze het opgelost hebben op het Sinterklaasjournaal, dat is allemaal hapklare koek voor hem, maar de discussies die op tijden uitgezonden en toegelicht worden als die kleintjes allemaal nog op zijn... Niet handig en niet fijn als je het mij als moeder van een goedgelovige vraagt!

Maar we proberen gewoon iedere keer op tijd weg te zappen, zodat de jongste hier nog eventjes onbezorgd kan genieten van deze magische tijd!

Morgenvroeg zal het vast vroeg dag zijn hier, want er wordt druk gewerkt aan de kleurplaat voor Sinterklaas en wanneer vanavond dat schoentje weer gezet mag worden: Zoooo spannend;-)

Fijn weekend!

Judith

Gas terug

Momenteel gaat het hier allemaal wat minder vlotjes.

Sinds een week gaat het weer volledig *** met m'n rug en daardoor kan ik niet doen wat ik graag zou willen doen. Je zou zeggen dat dat ondertussen went, maar nee... dat went volgens mij nooit, net zo min al de pijn die ermee gepaard gaat.

Tijdens het verplicht 'bankzaken' doen, surf ik wat rond op het internet. Ik heb genoeg dingen waarvoor ik gericht moet zoeken, dus helemaal nutteloos voel ik me nog net niet;-)

Op mijn pinterest heb ik natuurlijk al de nodige inspirerende foto's bij elkaar gezocht en daar maak ik dan ook dankbaar gebruik van. Vandaag heb ik manlief weer voorbeelden meegegeven voor  binnendeuren, die hij op zijn beurt dan weer aan een timmerman geeft om te kijken of hij er wat mee kan.

Want in tegenstelling tot ons huis in België, waarbij de kozijnen, ramen en deuren pas geplaatst werden nadat de ruwbouw een feit was, worden hier de deuren 'gesteld' voordat er gemetseld wordt.

En dat totaalplaatje in je hoofd hebben, is natuurlijk peanuts... Maar om daar daadwerkelijk vorm aan te geven kost meer tijd en energie;-)

Judith

Project

Hierbij wil ik je graag ons nieuwste project laten zien: De woonunit!

Je ziet het waarschijnlijk al: Het is een behoorlijk project. Maar gelukkig kunnen wij daar doorheen kijken. Toen we vorig weekend in de keten stonden, zei mijn man; "Het is veel werk, maar er valt zeker iets van te maken". En als je je bedenkt dat deze units er nog stukken beter uitzien, dan de units die we ruim 9 jaar geleden opgeknapt hebben (ja, écht waar hihi), hebben wij er zelf wel vertrouwen in, dat het allemaal goed gaat komen.

    

"Het is maar waar je zin in hebt" zei een vriend tegen ons, maar aan zin ontbreekt het ons niet. Na ruim anderhalf jaar 'ons ei niet kwijt gekund te hebben', jeuken onze handen om weer eens iets te realiseren op woongebied.

 
Op het moment ben ik bezig met de indeling bepalen, zodat we er na plaatsing, zo snel mogelijk binnenwanden in kunnen laten plaatsen. Daarna kunnen we zelf aan de gang. We zijn dan ook al goed om ons heen aan het kijken voor betaalbare materialen, want bijna alles moet er nog inkomen. Denk daarbij aan wandbekleding, sanitair, keuken, deuren en kozijnen, vloeren...

 

 Ondanks dat we dit project binnen een zeer beperkt budget tot een goed eind moeten zien te brengen in alle drukte rondom de aanloop van de bouw en natuurlijk ons hectische gezinsleven, hebben we er veel zin in om van deze sfeer -en troosteloze keten een gezellige woonunit te maken en er onze stempel op te zetten!

Wordt vervolgd;-)

Judith

Wijziging

Ondertussen zijn de architect en de constructietekenaar klaar met de tekeningen en ligt de bouwaanvraag klaar om bij de gemeente afgeleverd te worden...

Maar wij zouden wij niet zijn, als we op de valreep toch nog één wijziging willen aanbrengen! Wat dus betekent dat de tekening nog één keer terug moet naar zowel de architect als de constructietekenaar... Wat zullen zij blij zijn met ons;-)

Manlief en ik hebben elkaar wel beloofd dat dit onze laatste wijziging zal zijn, want écht: Je kunt aan het twijfelen blijven en dingen zien waarvan je denkt "Owh, dat is ook mooi!" Dus die tekening moet gewoon de deur uit, dan hoeven we niet meer te twijfelen omdat alles dan gewoon vast staat!

De gemeente hanteert een 'balievergunning' wat betekent dat je de vergunning na een week al krijgt. Maar vanwege bureaucratische regels moet die wel 6 weken ter inzage op het gemeentehuis liggen, voordat we aan de gang kunnen... Dus de schop zal niet direct per 1 november in de grond gaan.

Gelukkig hebben we onze handen voorlopig ook nog behoorlijk vol aan ons project 'woonunit', maar daarover in een volgende post meer!

Tot slot... Ja, het slechte bericht uit België heeft er behoorlijk ingehakt. En om op jullie vraag in te gaan: Zij was 34 jaar jong en haar zoon is net 15 jaar geworden... Allebei dus véél te jong om zowel te overlijden als alleen op deze grote wereld achter te blijven! Helaas is er afgelopen week ook nog een meisje van 19 jaar overleden uit de kennissenkring van onze zoon... Voor hem was dat, zoals hij het zelf zei, wel 'eng' dat iemand zomaar dood kan zijn. Want tja, op die leeftijd sta je er niet echt bij stil dat zoiets je zomaar kan gebeuren. En dat is eigenlijk ook alleen maar goed...

Liefs,

Judith

Onwerkelijk

Soms stelt het leven je behoorlijk op de proef... Dan lijkt de ene tegenslag nog niet verwerkt te zijn, of de volgde staat al weer te popelen om toe te slaan! Om je staande te houden in zware tijden, is het belangrijk ook de mooie dingen in het leven te blijven omarmen...

Dat blijkt nog eens extra, nadat we maandag slecht bericht kregen uit onze voormalige woonplaats. 

Lommel telt een lief, warm en goedlachs mens minder... 

De hemel is een sprankelende ster rijker...

Haar leven werd voor haar zo ondragelijk, dat zij de mooie dingen van het leven niet meer kón zien... De mooie dingen wogen in ieder geval niet op tegen de innerlijke strijd die zij streed...

Lieve Mena, ik hoop dat jij nu de rust vindt, die je hier niet kon vinden...

Mijn gedachten gaan vooral uit naar haar zoon, die nu alleen achterblijft...

Door dit soort gebeurtenissen word ik weer met beide beentjes op de wereld gezet: Het leven is zo kwetsbaar en wat moeten we genieten van ieder mooi moment wat op ons pad komt! Koester vooral alles wat je hebt...

Liefs,

Judith

Vooruitzicht

Het antwoord op de vraag over hoe de Open Huizen Dag gegaan is, moet ik je schuldig blijven. We hebben er niks over gehoord en vanwege onze eigen hectische week zijn we er ook niet aan toe gekomen om na te gaan of er überhaupt iemand is komen kijken... Maar wat betreft die styling van mij: Ik heb hier niks aan het huis gedaan hoor, dus zeker geen verkoopstyling... gewoon het hoognodige erin gezet om er een klein half jaar in te kunnen vertoeven. Dus mocht er iemand geinteresseerd zijn in deze woning, gaan de credits zeker niet naar mij;-)

Maar binnenkort mag ik wél weer gaan stylen... en jij zal het vast niet verrassend vinden als ik je vertel dat ik mezelf daar zeerrr op verheug! 

Tijdens de bouw van onze vorige woning hebben we een keet gekocht, waarvan alleen de buitenwanden stonden: De binnenkant hebben we naar eigen inzicht ingedeeld en een timmerman heeft alle wanden en deuren geplaatst. Daarna hebben we het afgewerkt.. En deze keer gaan we het op precies dezelfde manier doen!

Manlief zei onlangs nog tegen me "Misschien klinkt het stom, maar ik verheug me er echt op om in die keet te gaan wonen. Raar hè?" Nou, nee dus... We verheugen ons er allemaal op... Al is het maar een woonunit, het wordt wel óns plekje! Eindelijk niet meer in het huis van iemand anders wonen! Qua afwerking gaan we onszelf ook deze keer aan een zeer beperkt budget houden, want we steken onze centjes natuurlijk liever in ons huis... Maar dat we weer ons eigen plekje mogen creëren is gewoon al heerlijk!

Op dit moment hebben we alleen de buiten maten en weten niet welke buitenwanden we krijgen, dus we weten ook nog niet waar de ramen en deur komen. Maar zodra ik dat weet, kan ik weer architectje gaan spelen en de indeling gaan verzinnen: Leuk!!!

 

Nog drie weekjes en dan is onze bouwgrond bouwrijp en mogen we 'm in gebruik gaan nemen. Dus dan willen zo snel mogelijk een grondwerker laten komen om de grond vlak te maken en daarna meteen de woonunit laten plaatsen, zodat de binnenwanden erin kunnen... Daarna kunnen wij onze handjes laten wapperen en ons bezig gaan houden met de afwerking. Hopelijk vieren we kerst 2014 daar! 

Dat betekent een drukke november -en decembermaand voor ons, want naast het klussen in/aan de unit en de voorbereidingen van de bouw gaat het hectische gezinsleven natuurlijk ook gewoon vol gas door... Maar ondanks dat, verheugen we ons op deze volgende stap op weg naar onze woondroom!

Fijn weekend, 

Judith

Open Huizen Dag

Morgen is het zo ver: De Open Huizen Dag! Dan zal de eigenaresse van ons huurhuis een dagje vertoeven in haar huis, wat met onze spulletjes erin zeker niet meer zoals haar eigen huis zal aanvoelen. Ik denk dan ook dat het best een lange dag voor haar zal zijn, maar ik hoop dat er iemand over de vloer komt voor een bezichtiging en wie weet komt daar een koop uit voort!

Wij zorgen dat we niet in de buurt zijn... Onze bloedjes gaan vanavond uit logeren en ik vertrek  morgenvroeg samen met manlief weer richting de zuiderburen om nog één laatste keer oude gevelstenen te bekijken!

We hebben d'r wir zin an;-)

Fijn weekend allemaal!!!

Judith

Bekentenis

Tijdens het dagje brocanteshoppen enkele weken geleden, ging ik bewust aan alle mooie hebbedingetjes voorbij, omdat ik er daarvan genoeg in opslag heb.

Wat zeg ik? Genoeg? Ik heb véél te veel! Daarom heb ik me ook voorgenomen om, als we over een paar maanden nog een keer verhuisd zijn en op de plaats van bestemming neergestrijken, mijn verkoopblog nieuw leven in te blazen.

Tóch bleef er enkele weken geleden een hebbedingetje aan mijn vingers kleven: Dit robuuste, toch van fijn formaat, houten schaaltje van driftwood.

Laatst was ik nog bij mijn ouders en keek ik daar rond... Mijn 'pareltjes' hebben een plekje gekregen in hun interieur. Zo schuift iedereen op onze keukenstoelen aan in de keuken van mijn ouders, nestel ik mezelf op mijn eigen loveseat in hun woonkamer en zijn er verschillende decoratieve dingen te bewonderen van de dochter des huizes. Mijn moeder zegt me dan ook wel eens dat het straks vast leeg zal aanvoelen als we alles weer opgehaald hebben! 

Het gros van onze spullen staat in opslag bij mijn ouders... Hun zolder, garage en schuur staan propvol met onze spullen, waarvan een groot gedeelte bestaat uit mijn verzameling brocante. Als ik daar dan rondkijk, verzucht ik wel eens dat ik wel errug veel spullen verzameld heb (mijn vader zucht trouwens nog veel harder haha!).
 
En dan presteer ik het toch weer om iets totaal zinloos, maar oooh zo'n leuk en stoer schaaltje te kopen! Gooi het er maar op dat ik een totaal gebrek aan zelfdiscipline heb;-)

Voor nu heeft mijn nieuwste hebbedingetje een plaatsje gekregen op het aanrecht... Toch wel erg handig om daarin decoratief mijn knoflookjes te bewaren of niet dan?

Judith

Feest!

We hebben onze zoektocht naar DE gevelsteen voortgezet en deze keer zijn we naar Turnhout geweest, naar 'Kempische bouwmaterialen'. We zijn hier in februari ook al geweest, toen ter oriëntatie. Deze keer gingen we gerichter op zoek en we hebben ons dan ook uitvoerig laten informeren.

Alle informatie zuig ik op als een spons... Ik vind het allemaal even interessant! Nu is dit adres ook wel een feest om te bezoeken, ik zou hier dagenlang kunnen vertoeven.

Waar we een paar weken geleden geen enkele mooie nieuwe steen konden vinden, hebben we hier twee exemplaren gevonden die de overweging zeker de moeite waard zijn. Waar manlief neigt naar een replica, spreekt mij de oude variant meer aan. Maar manlief kiest dan ook iets meer met z'n verstand en denkt praktischer en ik kies meer op gevoel. Zou het een 'vrouwen komen van venus, mannen komen van mars' dingetje zijn?

Onder het motto 'nu we er toch zijn' hebben we ook nog eventjes gekeken naar een oude deur, want we overwegen een oude deur te laten plaatsen van de hal naar de woonkamer. Ik vind wel dat zo'n deur écht een toegevoegde waarde moet zijn (want: vrij duur) en ik er dan ook op slag verliefd op moet worden... Helaas schoot cupido niet raak!

Ondanks dat we nog steeds geen keuze gemaakt hebben, weten we wel steeds beter wat we niet willen. Misschien denk jij nu wel 'Tjee, wat een zeikerds. Al dat gedoe over een baksteen". Tja,  misschien verdiepen wij er ons ook wel iets meer in dan gemiddeld, maar we vinden dat helemaal geen straf! En er is zó veel te kiezen, dat we die keuze straks zo goed mogelijk overwogen willen maken...

Vandaar dat er volgende week nog één dagje Vlaanderen gepland staat... Ik verheug me er nu al op!

Fijn weekend allemaal!!!

Judith

Onontkoombaar

Ik heb de afgelopen tijd al veel posten voorbij zien komen van bloggers die de herfst met veel enthousiasme tegemoet traden... Voor mij is het ieder jaar hetzelfde liedje: Ik wil helemaal geen afscheid nemen van de zomer!

 

Mijn hele leven ben ik iemand geweest die volop geniet van warme, zonovergoten dagen. Vergis je niet; Ik houd van de seizoenen en de afwisseling die daarbij gepaard gaat. Maar voor mij persoonlijk duren die korte, koude en donkere dagen veel te lang! Als het halverwege november herfstachtig wordt, halverwege december winters en halverwege januari weer lente... Dát zou ik een strak plan vinden!

En niet alleen mijn energielevel en humeur zijn beter tijdens de zomer, ook mijn lijf vindt warm weer en de zomerzon fijner, dus ik hik ook nu weer erg op tegen de herfst -en wintermaanden! En dit jaar hopen wij sowieso op een zachte winter, want dan kunnen we vooruit met de bouw.

Maar afgelopen weekend heeft de herfst officieel zijn intrede gedaan en het weer heeft zich perfect aangepast: Het is een stuk frisser, de lucht is grauw met een waterig zonnetje en de wind waait stevig door de bomen... Er is geen ontkomen aan: De zomer is voorbij!

En dan maken we het er maar het beste van... Zo is dit wel mijn favoriete jaargetij voor heerlijke boswandelingen! 

Judith