De zomer...

... loopt op z'n einde.

Mocht je zin hebben in een gezellige, vrolijke post, dan moet je NU wegklikken... Want over die zomer ben ik helemaal niet enthousiast en vrolijk, dussssssss.....

Nee, ik ben er helemaal niet blij mee dat de zomer voorbij is, want voor m'n gevoel leef ik al 2 maanden in de herfst... Het weer wil niet echt meewerken  en we hebben dan ook nog maar weinig zomerse dagen gehad! Daarnaast wil het maar niet opschieten met de gezondheid van mij en m'n zoon... En van 2 maanden ziek zijn wordt je niet vrolijker. Nee, voor ons was het geen succesvolle zomer helaas en dat is wel jammer, want de zomer is toch wel mijn favoriete tijd van het jaar!

Maar dat die nu toch echt op z'n einde loopt, daarvoor hoef ik maar een kijkje te nemen in m'n eigen tuin:

 

Witte en blauwe druiven hangen er weer in grote hoeveelheden...

De (stoof) peertjes staan te popelen om geplukt te worden...



Tja, en als de walnoten dan ook al onderweg zijn...

Dan is er nog maar 1 conclusie:

Autumn is on its way!!!

Judith

 

Oude luiken

Zoals ik al vaker heb gezegd, houd ik erg van doorleefd, oud hout. Met deze post zet ik wat van dat oud hout van me in de kijker, namelijk de oude luiken die ik in mijn trotse bezit heb... Een goeie tegenhanger van het klassieke zilver van m'n vorige post:-)

Bovenstaande luiken kocht ik op de antiekmarkt in Tongeren.

Deze brocanteverkoper staat altijd op het hoekje waar wij aankomen, hij heeft vaak erg mooie spullen bij zich. Zo viel ik ook meteen als een blok voor deze luiken, met hun orginele, zwart matte kleur: perfect voor mijn huisje! Aangezien we nog maar net waren aangekomen, gingen we eerst eens verder kijken. Na een tijdje rondstruinen, kwamen we weer bij de betreffende handelaar aan, dus we gingen eens onderhandelen... Zoals mensen die bekend zijn met de markt in Tongeren, zijn daar de prijzen niet om over naar huis te schrijven en deze prijs was eensgelijks. Helaas was hij behoorlijk standvast en we kregen niet veel van de prijs af... Dus we gingen nog maar eens verder op zoektocht, misschien dat er nog wel iets anders op ons pad kwam! Natuurlijk zinloos, want zoals het altijd met de liefde gaat: die kun je niet zomaar uit je hoofd zetten!

Dus uiteindelijk, na een vroege lunch (dat krijg je als je voor dag en dauw opstaat) zijn we terug gegaan en wat blijkt: Meneer was z'n kraam al aan het opruimen! Tja, de verkoop liep toch niet, dus dan maar wat eerder naar huis... Ik keek koortsachtig of ik 'mijn' luiken nog zag staan, maar nee hoor! Hij had ze al in z'n busje zitten. Toch was hij bewonderingwaardig blij dat hij z'n hele bus weer kon uitladen (want natuurlijk lagen 'mijn' luiken helemaal achteraan en onderin en moest de hele handel eruit), want dat maakte zijn verkoop dan toch nog een beetje goed! Tja, soms moet je net ff wat meer betalen dan je zou willen, maar ik heb er tot op de dag van vandaag geen spijt van gehad en dat is het belangrijkste toch?!



Het witte luik hierboven is een enkel, hoog luik. Dit is het eerste luik wat ik kocht... Ergens in een frans brocante winkeltje in 't Gooi. Samen met m'n schoonzus hadden we een hele route uitgestippeld en zelfs onze overnachtingsspullen bij, zodat we ergens een hotel konden nemen om er 2 dagen brocanteshoppen van de maken. Met die route en de TomTom gingen we op pad... We hadden al een paar adresjes gehad en gingen op zoek naar de volgende. Maar als je alsmaar zit te kletsen, kan het wel eens zijn dat je zelfs met de TomTom verkeerd rijdt, gewoon omdat je niet zit op te letten... Zo dus ook die keer en we kwamen in een doolhof van eenrichtingsverkeer terecht en je zult het niet geloven: Weer reden we verkeerd door ons getetter! Achteraf heeeeeeel blij dat we verkeerd reden, want toen zagen we een winkeltje gespecialiseerd in franse brocante wat niet op onze route stond en we vielen met onze neus in de boter: Ze hadden ontzettend leuke spullen en het allermooiste was: Ze gingen de winkel opheffen, dus er werd afgeprijsd! Overbodig te zeggen dat we daar met veel spullen naar onze auto liepen... Zoveel dat we besloten om 's avonds maar gewoon naar huis te rijden, want na nog wat adressen zat onze auto dan toch echt vol!



Dan deze groen/bruine luiken die op onze slaapkamer hangen. Gewoon gekocht via Marktplaats, maar om deze op te halen hadden we (weer samen met m'n schoonzus en vriendin) er toch maar gezellig een route omheen gepland. Deze luiken zetten de toon hoe de nieuwe sfeer in onze slaapkamer, die op de ToDoList stond, moest worden en was dus ook het uitgangspunt van de gekozen kleuren voor de muren...

Dit dubbele witte louvre luik heb ik eigenlijk gewoon even te leen. Deze heb ik op een markt en Belgie gekocht en staat op de TV kast om die lelijke WI-remote-oplader weg te werken...

En als laatste deze luiken, die op de slaapkamer van onze jongste hangen, gekocht bij Tresor in Geertruidenberg. Je ziet dat iemand er flink z'n best op heeft gedaan de luiken te ontdoen van z'n verflagen... ik zie wat resten wit en duidelijk ook wat groen... Ze zijn verre van perfect en hebben de tand des tijds niet zonder kleerscheuren doorstaan, maar dat maakt ze juist zo sfeervol!

En dat geeft een huis waar niet alleen nieuwe spullen in staan, maar ook oude, doorleefde spullen zoveel meer karakter: Al dat oude heeft al een leven achter zich en vertellen hun verhaal... Mijn verhaal hierboven is daar maar een (klein?) stukje van. Nu maken ze een stukje geschiedenis in ons huis; soms van de ene hoek naar de andere hoek verhuizend, maar soms ook heel standvastig op hetzelfde plekje vertoevend... En wie weet waar hun volgende reis naartoe gaat om nog meer geschiedenis te gaan schrijven!

Judith

Zilverwerk

Zilverwerk kom je hier en daar wel tegen in mijn huis. Ik vind het een mooi tijdloos, klassiek accent in m'n overwegend landelijk interieur.



Soms is het echt zilver, maar meestal is het verzilverd... en soms zelfs gewoon 'zilver'kleurig!

Ook een subtiel verzilverd detail kan ik waarderen, zoals de rozenknop op dit glaswerk.



Zilverpoets is me vreemd... Dan wordt het zilverwerk te netjes en dat vind ik jammer. Ik zie het zilverwerk liever een beetje doorleefd.

Wens jullie een goede week!

Judith

Facelift

Ik had vanmiddag heerlijk een uurtje voor mezelf. Die tijd heb ik besteed aan mijn blog. Deze was wel een beetje toe aan een opfrisbeurt, dus heb ik haar een facelift gegeven.

Verder wil ik deze post graag gebruiken om iedereen te bedanken voor hun lieve woorden en beterschapswensen, via welke weg dan ook.

Het gaat overigens steeds beter met me. Vorige week wederom een bloedonderzoek achter de rug en gelukkig waren de bloedwaarden goed. Die laatste antibioticakuur heeft blijkbaar z'n werk gedaan. Natuurlijk hebben die 3 zware infecties achter elkaar, met daarop de bijbehorende kuren, mij geen goed gedaan en daardoor heb ik nu nog last van, zoals m'n huisarts het noemt, letselschade. Maar m'n keel brand al wat minder en het grieperige gevoel neemt stukken af. Het vermoeide blijft helaas wel hangen, maar daar heb ik nu krachtampullen voor gekregen.

Voor de rest doe ik het gewoon een stukje rustiger aan dan normaal... Dus ik blijf volop in die vakantiemodus hangen:-)

En zaterdag heb ik eindelijk weer eens na maanden een markt in de planning! Deze keer gaan we richting onze Waalse buren. Ik ben benieuwd wat er op m'n pad komt...

Judith

Kaarsjes

Houden jullie ook zo van kaarsen en kaarslicht?
Ik ben er dol op!

Natuurlijk branden de kaarsen hier tijdens het najaar en de wintermaanden overuren en branden ze in de zomer een stuk minder frequent... Mits het niet zo'n druilerige zomer is als dit jaar! Dus tijdens de druilerige dagen van deze zomer branden de kaarsen bij ons in huis volop en dat maakt het allemaal toch net effe wat gezelliger...

Fijn weekend!!!

Judith

Voortuin

Manlief en ik hebben geen groene vingers... Zodoende blijft onze tuin altijd een achtergesteld kindje: We hebben altijd wel iets hogers op de ToDoList staan dan het aanleggen van een mooie tuin! En we kunnen ook beter niet zo'n bewerkelijke tuin hebben, want het gaat in ons geval nogal om veel m2-ers, dus zelfs met een simpele tuin is er dan al genoeg werk te verzetten om het allemaal een beetje netjes te houden... zeker voor niet-tuinierders als ons! Waarom dan zo'n grote tuin? Het kavel waarop ons huis gebouwd is, heeft gewoon een geweldige ligging, dus die extra meters namen we voor lief en we genieten uiteraard wel op en top van de rust en vrijheid die zo'n lap grond achter je huis je biedt! En met een zitmaaier kom je ook een eind, toch?!

Ook onze voortuin is heel simpel. Gelukkig hebben we een heel simpel huis, zo simpel als een huis eigenlijk maar kan zijn: Precies zoals kleine kinderen huizen tekenen! En dat komt goed uit voor ons, want die voortuin mocht dus ook simpel zijn... Er staat niet veel in, maar toch sluiten de voortuin en het huis naadloos op elkaar aan en zijn we blij met de totale uitstraling. Na 5 jaar groeien is de tuin ondertussen ook aardig 'volgroeid', al mag er natuurlijk altijd nog meer body komen, maar dat laat zich niet haasten...

Hier dus een paar plaatjes van onze voortuin!

Het kavel dat naast onze buren ligt, is onbebouwd en in gebruik als weide door een boer uit onze straat. Daar laat hij afwisselend zijn pony's, kudde schapen of paarden in grazen... Op dit moment staan de paarden in de wei en het blijft leuk om die beestjes zo dichtbij je huis te hebben!



En 's avonds, als het donker is, proberen we de boel ook gezellig en uitnodigend te houden. Met wat kaarslicht van de olielampen en de buitenverlichting lukt dat best aardig...

Fijne avond!



Judith

...opkrabbelen...

Onze vakantie zit erop... Een vakantie die helemaal anders is gelopen dan gewenst... een vakantie die geen voldaan vakantiegevoel opgeleverd heeft... Integendeel: ik ben futloos, moe en aan vakantie toe!

Tijdens de vakantie werd ik wederom ziek. En om het nog gezelliger te maken, werd ook de oudste telg ziek. Er zijn dus vele vakantiedagen in het water gevallen, maar natuurlijk hebben we ook mooie dagen gehad, waarbij we ons best aardig voelden en dus ook volop genoten van de omgeving en elkaar...

We zijn nu ruim een week terug. Na thuiskomst ben ik dagenlang flink ziek geweest en was de infectie wederom bij zowel mij als zoonlief teruggekomen.
Ik ben ondertussen 3 antibioticakuren verder en heb deze week 2 bloedonderzoeken gehad. Het enige wat duidelijk is, is dat het om een zware infectie gaat, maar waar ie vandaan komt blijft onduidelijk. Inmiddels slik ik de zwaarste antibiotica die een huisarts kan voorschrijven, in de hoogst mogelijke dosering (mijn zoon slikt dezelfde pillen, alleen in een lagere dosering). In deze antibiotica blijkt een extra stof te zitten, waartegen een baterie/infectie eigenlijk niet resistant kan zijn.
Aan het einde van deze rit heb ik 76 pillen geslikt (en dan hebben we het niet eens over de pijnstillers) en hoop ik echt dat de infectie niet meer terugkomt! Als ik na volgend weekend niet weerrr bij de huisarts heb gezeten, durf ik pas te juichen en kan ik gaan herstellen van bijna een maand ziek zijn (en dat voor iemand die bijna nooit ziek is!). Over een maand moet ik nog wel een keer bloed laten prikken om de leverfunctie te checken, want die krijgt nu flink op z'n donder (waardoor ik komende maand ook geen alcohol mag drinken, dus gezellig roseetjes drinken op het terras zit er voorlopig niet in, pfff...).

Zo zie je maar weer dat de grote vraag dan toch weer blijkt te zijn: HOE KOM JE ERAAN, MAAR NOG BELANGRIJKER... HOE KOM JE ER WEER VANAF??? Gezondheid blijft een belangrijk goedje!

En om dit 'kwakkelverhaal' helemaal af te maken: Ik had al maanden last van m'n ogen, maar ik ging ervan uit dat dat vanzelf wel over zou gaan. Natuuuuuuurlijk werd het op de vakantie steeds erger en toen ik m'n ogen bij thuiskomst bijna niet meer open kon houden en ik geen daglicht meer verdroeg, heb ik ze toch maar eens na laten kijken... Bleek mijn hoornvlies ontstoken te zijn! Wat betekent dat ik nu dus minstens (!) 2 weken mijn lenzen niet mag dragen, wat dus weer betekent dat ik die irritante, stomme bril op moet (SORRY voor de brildragers onder ons, maar zo'n ding is gewoon absoluut niet aan  mij besteed!) omdat ik anders geen steek zie!

O ja... Ook had ik maandag nog een date staan met m'n dermatoloog voor de jaarlijkse huidcheck -wat ik overigens iedereen sterk aanraad ook te doen!!!- en jawel: Zij heeft 2 moedervlekken gevonden die we uit voorzorg beter kunnen weghalen... Gelukkig geen groot alarm (maar daar zijn die preventieve huidchecks natuurlijk dan ook voor, om grote ellende voor te zijn!) en gaan we dit pas ergens in oktober doen, als mijn weekje vakantie onder de Turkse zon erop zit!

Nah... mochten jullie me gemist hebben, dan weten jullie nu ook meteen waarom het zo stilletjes is vanuit mijn kant: Ik doe mijn stinkende best uit dit gezondheidsdalletje te kruipen en maak daarbij dus eventjes een pas op de plaats

En om het positief te blijven zien: Sinds we terugzijn van vakantie, is het hier wel het perfecte weer om ziek te zijn!

Judith

Soms zit het mee....

en soms zit het tegen...

We zouden vanmiddag naar onze vakantiebestemming vliegen...
Ik maakte het nog spannend, want zondag op maandagnacht werd ik wakker met keelpijn...
De nacht erop nog beroerder geslapen en ik voelde me ook niet echt lekker, dus voor de zekerheid toch maar eventjes langs onze huisarts Marc...
Hij keek eens even in mijn keel en had het snel gezien: een heftige bacteriele ontsteking aan m'n amandel.
Binnen anderhalve dag was die amandel van mij vuurrood en zat al helemaal onder de etter! (Jaja, smakelijke detail dit he:-))
Dus Judith ging met een flinke dosis antibioticapillen huiswaarts, in de hoop op tijd opgeknapt te zijn voor de vakantie! En ja, ik was heel ziek geworden en lag met ruim 39 graden koorts in m'n mandje...
Gisteren ook nog veel op bed gelegen, maar vandaag voelde ik me toch wel sterk genoeg om de reis aan te gaan...
Manlief besloot om de spanning nog wat op te krikken, want hij voelde sinds gisteren ook z'n keel, dus ging hij vanochtend voor de zekerheid ook maar eens ff langs bij Marc...
Gelukkig viel het mee. Het was licht ontstoken, dus het begin was er, maar hij was er niet zo beroerd aan toe als ik. Aangezien manlief wel een zwakke keel heeft, werd ook hij met antibioticakuur op zak huiswaarts gestuurd... Zo'n bacterie kan nl. gevaarlijk zijn, vertelde Marc: Hij kan bijvoorbeeld op je hartkleppen of nieren overslaan en dan ben je pas echt de pineut! En dat moeten we niet hebben uiteraard!!!
Vervolgens gingen we om 12u00 de kids van school halen, om rond 13u00 richting vliegveld te vertrekken...
Je zult het niet geloven, maar onze jongste telg zat er op de stoep te wachten en was duidelijk ziekjes. Thuis aan gekomen is hij meteen op de bank gaan liggen: buikpijn, kotsneigingen en hoofdpijn!
En met een klein, ziek wezentje gaan wij dus echt niet vliegen...
Dus hebben we besloten thuis te blijven...

Voorlopig dan... Hopen we...

We hopen dat dat kleine mannetje binnen een paar dagen opknapt en er geen andere zieken meer volgen (tja, we hebben nog 2 koters meer en je weet het nooit...). Dan willen we komend weekend alsnog naar onze vakantiebestemming vertrekken, maar deze keer dan toch met de auto (jammer voor de kids, want die vinden vliegen natuurlijk net ff wat spannender) om zo toch nog anderhalve week van de spaanse zon te genieten!

Gelukkig wordt er, ondanks de teleurstelling bij de 2 oudste kinderen, toch nog gelachen en gekeet door hen; die zijn wat dat betreft lekker flexibel! Onze dochter heeft meteen een vriendin gebeld en gaat vanmiddag de stad in (zelfs bij kleine vrouwtjes helpt het emo-shoppen blijkbaar hihi)
En wij als ouders willen nergens anders zijn dan thuis met een ziek kind! We hebben het al eens vaker mee gemaakt, ook met een vliegreis... We konden geen vlucht eerder naar huis geregeld krijgen en moesten verplicht met een hartstikke ziek kind 4 dagen 'uitzitten', om bij thuiskomst meteen met hem (onze oudste was toen nog ons enige kind en was nog net geen 2 jaar oud) naar de eerste hulp van het ziekenhuis te gaan. Die vakantie staat nog in ons geheugen gegrift, dus we zitten niet op een herhaling daarvan te wachten! Nu ligt dat lieve mannetje van ons op de borst van z'n papa te slapen op de bank en hopelijk voelt hij zich snel weer beter, want dat is het allerbelangrijkste!

En ik weet dat er veeeeeeele ergere dingen op je pad kunnen komen dan een vakantie die in het water dreigt te vallen, maar ik baal toch wel vreselijk nu...

Judith

Bijna weekend...

... Maar morgen eerst nog een dagje werken!

Mijn weekend zit weer lekker vol gepland, maar wel met leuke dingen... Zondag gaan we naar een tuinfeest en blijkbaar wordt het nog mooi weer ook, dus dat is dubbel feest en wel zo handig met zo'n buitenlucht evenementje toch:-))
Zaterdag gaat mijn wederhelft naar een party, maar ik blijf thuis... want ik heb mijn maandelijkse open dag!
Vandaag natuurlijk weer heerlijk wat lopen aanrommelen met mijn brocante spulletjes en het ziet er weer gezellig uit, al zeg ik het zelf.

En wat is een post zonder foto's?
Vandaar hier nog eventjes wat kiekjes om jullie een kleine impressie te geven waar ik mijn zaterdag ga doorbrengen komend weekend:

En wat gaan jullie doen komend weekend???

Wat jullie ook in de planning hebben: ik wens jullie een superweekend toe!

Judith