Dagdromen

Vorige week zaterdag zijn we naar 't Achterhuis in Udenhout geweest. We zijn hier al vaker geweest, maar hadden de nieuwe hal nog niet gezien. En omdat we naar bourgondische dallen op zoek waren, vonden we het tijd worden om ook aan deze winkel weer eens bezoekje te brengen.

We hebben, naast onze zoektocht naar een geschikte vloer, onze ogen goed de kost gegeven en weer een flinke dosis inspiratie opgedaan!

 Zo vonden we onderstaande trapleuning erg mooi. We hebben al in twee huizen smeedijzeren trapleuningen gehad, maar altijd rond. Hier hadden ze platte leuningen en dat gaan we zeker overwegen om ook in ons nieuwe huis toe te passen. De draaitrap met dat mooie,sobere stucwerk vonden we ook prachtig trouwens, maar helaas: Geen draaitrappen in ons huis;-)

Verder hebben we simpelweg genoten van al het moois wat er te zien was... Er valt nog genoeg te dromen toch? Dan zijn dit de perfecte plaatsen om weg te dromen over onze woondromen!

 Ik hoop dat ook jij via deze post weer wat te dromen gekregen hebt... 

Liefs,

Judith

Drukte

Allereerst wil ik beginnen met je een gelukkig nieuwjaar toe te wensen: Hopelijk mogen al je dromen uitkomen! 

 Ook dit jaar deel ik met plezier mijn woonavonturen met jou en aangezien er hier veel te gebeuren staat, zal er genoeg te delen zijn. Aan de andere kant gebeurt er zoveel, dat het bloggen er soms bijeen schiet mijnerzijds vanwege de bezigheden rondom de bouw aan onze woondroom...

Ondertussen is er alweer veel gebeurd en hebben we veel keuzes gemaakt. Zo hebben we maandag definitief een vloerkeuze gemaakt voor de leefruimtes beneden: Dit vond ik een lastige, want het is zo sfeerbepalend! Ook kwamen we er gaandeweg achter dat het nu lastiger was om natuurstenen tegels aan te komen dan 10 jaar geleden: Overal kregen we te horen dat de vraag naar keramische tegels veel groter was, dus ook het aanbod. Maar desondanks is het gelukt en hebben we na lang wikken en wegen gekozen voor bourgondische dallen.

De ruwbouwfase begint al aardig in zicht te komen: Over 3 weken verwachten we afscheid te gaan nemen van onze aannemer! Komende weken gaat hij de boel stuc-klaar maken, want in week 3 wil de stucadoor aan de gang: Daar verheugen we ons ontzettend op, want dat geeft de bouw zo'n boost!

 Ook worden er nog enkele extra muurtjes gemetseld, bijvoorbeeld voor onderstaande zwaargewichten, die vanochtend geleverd werden.

Komende drie weken zal het hier razend druk zijn met vanalles wat er nog móet gebeuren voordat de stucadoor aan het werk gaat en moeten we nog verschillende knopen doorhakken en proberen te vinden wat we zoeken... 

Mocht het mij de komende tijd niet lukken om wekelijks een post te plaatsen en jij toch nieuwsgierig zijn naar ons bouwavontuur, houd dan mijn instagram account in de gaten!

Groetjes,

Judith

The day before...

... CHRISTMAS!

Onze eerste kerst op ons nieuwe adres. Nog niet in ons huis, maar toch al 'thuis'. Afgelopen jaren hebben we op verschillende adressen kerst gevierd en ondanks dat daar onze spullen stonden, voelde het niet eigen aan. Gelukkig hebben we dat gevoel wel in ons keetje, maar dat komt waarschijnlijk omdat die op onze eigen plek staat en we hier ons eigen ding konden doen qua inrichting.

Maar het is ons laatste station, na de jarenlange reis richting het einddoel van onze woondroom. Nu nadert het magische 'bestemming bereikt': Toch wel iets voor mij om bij stil te staan!

 

Natuurlijk is ons keetje ook in kerstsferen ondergedompeld. Een kerstboom mag hier niet ontbreken. We hebben geen ruimte voor een grote boom. Ondanks dat ik een boom met ballen en versiersels in huis altijd weer een dingetje vind, ben ik dan wel weer geneigd onder het mom 'als we het dan toch doen, moeten we het ook goed doen' om een hele grote boom neer te zetten... Maar ik zal na de feestdagen tijdens het aftuigen vast blij zijn dat het dit jaar een kleine boom was;-)

Verder heb ik her en der wat ballen neergelegd en pinus -en dennentakken gebruikt om wat extra in de kerststemming te komen... Ook ons vrolijke sneeuwmannetje is weer uit de doos gekomen: Die hoort bij ons gezin, ondanks dat ie in de loop der jaren wat toegetakeld is! 

Qua temperaturen lijkt het niet op kerst... Sommigen klagen erover en smachten naar die echte winter. Maar mij hoor je niet klagen, want wonende in een keet en bezig met een bouw is dat zachte weer meer dan welkom!

IK WENS JULLIE HELE SFEERVOLLE KERSTDAGEN TOE

EEN HARTELIJKE KERSTGROET VAN

Judith

Bouw update

Deze week is er weer vanalles gebeurd op de bouw. Het stond eventjes op een lager pitje en dat was best balen, maar gelukkig is er nu weer volop bedrijvigheid!

De aannemer is begonnen met de veranda. Deze is niet volgens tekening, want de architect had 'm te klassiek getekend naar onze zin. Wij wilden onbewerkt eik gebruiken en uiteindelijk hebben we de veranda ook wat groter gemaakt dan het oorspronkelijke plan: We willen er een goed formaat eettafel onder plaatsen en mocht er dan eens een buitje vallen, zit iedereen alsnog lekker droog!

Ondanks dat ie nog niet af is, krijg je met deze foto's een beetje een idee. Al het balkenwerk is van eik: Nederlandse eik (mijn favoriet) gemengd met Franse eik (makkelijker aan te komen in dik formaat). Het plafond is gemaakt van gebruikte Duitse steigerplanken, want die zijn een stuk dikker dan de Nederlands. En met die Belgische gevelstenen hebben we zo uiteindelijk best een internationale veranda haha...

De oplettende lezer ziet ook al dat er een raamkozijn geplaatst is... Daar is vrijdag mee begonnen en wordt morgen verder aan gewerkt, zodat we voor de kerstdagen winddicht zijn. De kleur van de deuren (het donkere met blauwe ondertoon) krijgt nog een andere kleur, maar de raamkozijnen blijven in deze steengrijze kleur. 

Ook is er door de schilder het glas geplaatst in de deuren en panoramaraam (die laatste gebeurde met een kraan, was erg leuk om te zien).

Verder hebben we vandaag hier een 'lazy sunday' waarbij alles mag en niets moet. Dus terwijl ik eindelijk eens tijd maak voor het maken van een blogpost, heeft Bas net zijn werkklofje weer aangedaan en is op de bouw aan het rommelen... Ik denk dat ik vandaag eens lekker helemaal niks doe!

Fijne zondag allemaal,

Liefs

Judith

Tafel tafereeltje

Vandaag zomaar een sfeerhoekje op onze eettafel. Eerlijk gezegd eten we niet vaak aan deze tafel en zitten we in de woonunit meestal met een bordje op schoot op de bank. Wij zijn zo'n gezin, waarbij iedereen samen aan tafel eet. Dat doen we al ons hele gezinsleven lang.

Maar in deze keet is dat anders... Op de één of andere manier nodigt deze tafel niet uit om met z'n allen te gaan zitten. Het past wel, maar daar is alles mee gezegd. De enige die er écht niet aan kan wennen om met een bordje op schoot op de bank te gaan zitten is onze oudste zoon... Terwijl je het van zo'n knul misschien juist zou verwachten dat hij dat wel 'chill' zou vinden, met een bord op schoot voor de TV hangen;-)

Hij zit ook wel in een ander leefritme dan wij, omdat hij 's nachts werkt. Wanneer wij beginnen aan het avondeten, komt hij net uit zijn bed en wanneer wij 's ochtends net uit bed zijn, warmt hij zijn bordje avondeten op in de magnetron... Als hij erg moe is, gaat dat bordje ook wel eens mee naar zijn bed.

Soms ook helemaal niet handig hoor: Wonen in een unit terwijl er iemand nachten draait.  Je zou bijna zeggen dat we het wel gewend zijn, omdat Bas tien jaar geleden ook 's nachts werkte toen we in de unit woonden... Maar fijn is anders. Ach ja, je leert wel goed rekening met elkaar te houden;-)

En nu de Sint weer vertrokken is met z'n pieten (stiekem ben ik blij hoor, want Ninno vond het allemaal weer zoooo spannend), mag ik weer gaan verzinnen hoe ik het met de kerstdecoratie ga aanpakken: In ieder geval een ieniemienie-boompje, want zonder boom vinden ze het hier geen kerst!

Liefs,

Judith

Onverwacht

Onlangs kwam ik voor de eerste keer bij 't Jagershuis in Nunhem. En dit geheel per toeval! Het was na het bezoek aan 't Hoogehuys... Soms plannen we een hele dag uit en dan zoek ik op internet enkele leuke adressen bij elkaar. Maar soms gaan we maar voor één adres en ook die dag gingen we voor ons doen vrij laat van huis en hadden we alleen een bezoekje aan Kessenich gepland.

Soms loopt het dan onverwacht anders...

We reden al kletsend weg en ondanks dat mijn vriendin reed, was zij oplettender dan ik (maar ik heb het dan ook vaak erg druk met praten). Want ineens onderbrak ze mij en zei "Hey, daar stond een bordje met 't Jagershuis erop, zou dat wat zijn?" En daarop kwam meteen een hele enthousiaste reactie van mij: "Jaaaa". Want het adres stond al een hele tijd op mijn 'to-go-list'!

De auto werd omgekeerd en we gingen eens kijken.

Zelf wederom niks gekocht, maar mijn vriendin (wederom) wel. Maar niks kopen maakt de pret niet minder wat mij betreft: Ik geniet gewoon al oprecht van de mooie spullen, fijne sfeer en een gezellig gesprek! Uiteraard heb ik eigenaresse Sandra gecomplimenteerd met hun binnenkijkreportage in de WLS, want die staat in mijn top 5 van mijn favorieten allertijden.

Tot mijn verbazing vond ze de reportage zelf minder en vond zij hun interieur op de foto's minder mooi (warm) overkomen dan hoe het in het echt was... Fijn... Nu was ik al benieuwd naar hun huis ; Door haar opmerking brandde ik helemaal van nieuwsgierigheid! Ook wel grappig om te horen dat mensen zelf toch altijd heel kritisch kijken naar zichzelf/hun interieur dan buitenstaanders.

Maar ik hield me in en heb niet brutaal gevraagd om in IRL-binnenkijker;-)

Het is een mooi winkel en voordat je het weet ben je eraan voorbij gereden, dus ik was dankbaar voor mijn oplettende vriendin en we gaan er zeker nog eens terug. Wie weet is de nieuwe winkel dan al klaar, want er werd al hard gewerkt aan de schuur achter het huis. Als die klaar is,verhuist de winkel daarnaartoe en krijgen de eigenaars het hele huis weer tot hun eigen beschikking: Misschien gaat de WLS dan nog eens terug voor een nieuwe reportage???

Groetjes Judith

Oud & Nieuw

Afgelopen week zijn de deuren geplaatst: De voordeur, achterdeur en garagedeuren. Weer een vakje wat afgevinkt kan worden. Aangezien ik zelf het huis ontworpen heb, weet ik wel wat er ongeveer komen gaat, maar het blijft altijd spannend om het van tekening in het echt te zien. Bas had zichzelf blijkbaar niet zo verdiept in het detail en verwachtte een standaard achterdeur. Gelukkig was hij enthousiast over dat kleine raampje en vond hij het heel mooi.

Volgende week wordt het glas ingemeten en de week erop komen ook de raamkozijnen erin en de blauwe hardstenen vensterbanken. Vanaf dan zitten we binnen winddicht (want wat trekt het koud in dat huis!)

Ondertussen zijn we druk met de basis voor de binnenkant. Vrijdag zijn we naar voorbeelden van stucwerk gaan kijken en we zijn er een heel eind uit welke vloeren in ons huis komen te liggen. Voor de binnendeuren twijfel ik nog tussen maatwerk stoere massief eiken deuren of sobere deuren gelakt in dezelfde kleur als de muren ook erg mooi en rustig staan... 

Qua oude materialen hebben we het een heel eind op de rit. Ik wil in ons nieuwbouwhuis wel de juiste balans vinden en niet teveel oud toepassen. Persoonlijk vind ik het niet mooi als een nieuwbouwhuis te krampachtig 'oud' moet lijken en zoek ik graag de balans tussen oud en nieuw. Dus nu zijn we alleen nog op zoek naar oude balken of gebinten.

 

Hiervoor zijn we gisteren weer naar een handelaar in oude bouwmaterialen gegaan en ook hier twijfelen we nog eventjes : Bas wil alleen oude, rechte eiken balken en ik wil dat graag combineren met een mooie oud gebinte...

 

Het is erg leuk om op deze plaatsen te gaan kijken. Maar wanneer ik iets moois zie, zie ik vaak meteen hoe en waar ik het wil hebben. Bas heeft daar meer moeite mee en hij geeft dan ook steeds aan dat hij niet zo snel kan schakelen als ik: Waar ik meteen wild enthousiast ben en het complete plaatje al in mijn hoofd heb, vindt hij mijn ideetjes wazig... Hij heeft natuurlijk geen voorbeeld en moet er dan maar op vertrouwen dat ik écht weet wat ik doe. Nee, dan kiest hij liever voor het veilige 'dertien in een dozijn', waar ik dan weer bij denk: "gaap" haha

En soms win ik en soms wint hij en op die manier wordt het 'ons huis' zoals het hoort!

 

Ik wens je nog een heerlijke zondag toe.

Judith

Steen

Afgelopen zaterdag gingen Bas en ik richting de Belgische grens op zoek naar mooie oude materialen om te verwerken in ons huis. 

 

 Het was steenkoud, maar ik liep echt warm van al het moois wat ik zag. Ik kan dan ook beamen dat we meer dan goed geslaagd zijn!

 

Ik vond waar ik voor kwam, maar kwam onverwacht nog andere schatten tegen. We waren met de auto en het was onmogelijk om onze spullen hierin te vervoeren. Gelukkig kon ik het geregeld krijgen dat een vriendin de volgende dag met mij terug reed met een bus.

 Zoals je ziet, was zij ook enthousiast en bleven er ook twee pareltjes aan haar handen plakken. Onze spullen werden met de heftruck op de bus geladen en we gingen lood steenzwaar geladen huiswaarts. Erg fijn was het dat bij onze vrienden thuis ook een heftruck staat zodat daar de handel van de bus gehaald kon worden.

 

Op de oude kranen na, staat alles bij diezelfde vrienden in opslag te wachten totdat ze bij ons een nieuw leven krijgen... Ik ben nu al benieuwd naar het eindplaatje! Jij ook?

Groetjes,

Judith