Hoffz sfeerdagen

Afgelopen weekend ben ik naar de Hoffz sfeerdagen bij Het Markthuys geweest. Dit was de eerste keer dat ik deze woonwinkel bezocht en het was zeker de lange autorit waard!

Vooral de winkel in Ettenleur is prachtig. Het pand zelf is al adembenemend, maar ook binnen is er een geweldige sfeer neergezet. Ik denk zelfs dat ik durf te beweren dat dit misschien wel de mooiste woonwinkel van Nederland is, die ik bezocht heb.

Mocht jij nou niet in de gelegenheid geweest zijn om Het Markthuys te bezoeken tijdens deze sfeerdagen, is het een aanrader om eens te gaan kijken tijdens de reguliere openingsuren. En als het onverhoopt niet lukt om er eens naartoe te gaan, deel ik met alle liefde wat sfeerimpressies... Woorden zijn verder overbodig, geniet ervan!

 Ik zal binnenkort nog meer foto's delen...

Groetjes,

Judith

Appelflappen

Vandaag is het een rasechte herfstdag en is het nog geen moment droog geweest... Zometeen komt mijn jongste telg thuis van school en gelukkig kwam mijn moeder met goudrenetten van haar overbuurvrouw aan, dus kunnen we vanmiddag de keuken in om verse appelflappen te bakken. Ik denk dat de bouwvakkers dat ook best kunnen waarderen om de dag op die tochtige en koude bouw te doorbreken met een warme appelflap!

 

Afgelopen vrijdagavond kwam de eigenaar van Quick Hedge nog een bakje koffie drinken in ons keetje. Hij kwam van de beurs af in Utrecht en de nieuwe magazines waren op tijd klaar! Hij had een aantal exemplaren meegebracht voor mijn archief en dit is het resultaat.

 Eerlijk gezegd vond ik dit zelf één van de minste foto's die erbij zaten... Door de belichting lijkt het alsof ik een gigantische opplak neus heb haha. Maar ach, het gaat om de hagen en niet om mij en het was de bedoeling om met deze foto een fijne huiselijke en ongedwongen gezellige sfeer neer te zetten en dat is denk ik best gelukt! Verder sloot de layout mooi aan op het vorige magazine. Je kunt het magazine hier online bekijken (je komt me nog een paar keer vaker tegen in het magazine)

Als extra bedankje kreeg ik nog een mooi boeket, waar ze mij altijd blij mee kunnen maken. En al ben ik overwegend van de sobere kleuren, vind ik altijd dat een bloemetje met dat kleuraccent een interieur wat leven geeft... 

Ondanks de koud en de regen, wens ik je nog een hele fijne dag toe: Maak er wat van!

Judith

Hoog(s)te punt

Inmiddels komt het einde van het grote metselwerk in zicht en stond de balkenconstructie twee weken geleden op het huis om de dakplaten te dragen die vrijdag geplaatst worden. Dat betekent dat we het hoogste punt bereikt hadden, dus de aannemer had de vlag geplaatst!

We kwamen op een zaterdagmiddag terug van een voetbalwedstrijd van de jongste en toen stond daar die vlag te wapperen... Dat hoogste punt is toch wel een hoogtepunt en wat pannenbier waard!

Op de grond voor de bouw hebben ze met behulp van deze mal (te zien op bovenstaande foto) het houtwerk voor het dak gemaakt en in alle vroegte werd dat met een kraan omhoog gehesen (vanwege dat tijdstip heb ik daar geen foto's van). Ook werden de stenen op de zolder gezet met de hijskraan, dus kan er verder gegaan worden met de laatste loodjes... uhh... steentjes!

Onze zolder is in 3 ruimtes verdeeld: 1 zolderruimte is bedoeld voor opslag, verder zijn er nog 2 slaapkamers. Eigenlijk zouden we deze slaapkamers niet als dagelijkse leefruimtes in gebruik nemen (we hebben op de eerste verdieping 4 slaapkamers), maar onze oudste zoon wil waarschijnlijk toch graag op zolder gaan slapen. Hij werkt in de wegenbouw en draait veel nachturen. Op zolder ligt hij dan toch het meest afgezonderd van al het leven in huis en daar kan hij overdag rustig slapen. De andere zolderslaapkamer wordt ingericht als logeerkamer.

In de zijgevels komt een raam. We hebben ervoor gekozen om op iedere slaapkamer ook een dakraam te laten plaatsen voor wat extra lichtinval. En nu het afwerken van het dak dichterbij komt, komen we op het volgende keuzenpunt aan: Het kiezen van geschikte dakramen en eventuele accessoires. Wij komen automatisch uit op VELUX dakramen, omdat dit een goed kwaliteitsproduct is. Dus qua merk is dat voor ons geen uitgebreide zoektocht.

Maar dan het dakraam, hoe moeilijk kan dat vervolgens zijn? Nou, er is toch meer op de markt dan ik dacht! Ik vind bijvoorbeeld zo´n cabrio dakraam übercool. Op bijvoorbeeld pinterest kun je ook leuke voorbeelden vinden. En nu de zolderkamer alsnog dagelijks gebruikt gaat worden, was het best verleidelijk om voor zo'n raam te kiezen: Dan zou onze zoon zomaar een mini balkonnetje hebben!

Maar helaas voor hem zitten de dakramen op de zijde waar alleen 's ochtends zon staat en is het in zijn geval niet echt een meerwaarde. En omdat het gewoon een extra raam is en we ook nog aan zoiets doen als budgetbewaking, wordt het gewoon een tuimelraam. Uiteraard met verduistering, zodat hij overdag heerlijk kan slapen!

Verder hebben ze afgelopen week het metstelwerk op de zolderverdieping afgerond en werden vandaag de dakplaten geplaatst (en wat een geweldig weer trefffen we!!!). Nu zijn ze bezig met de panlatten en maandag worden de pannen geleverd. Als alles volgens plan gaat, worden deze donderdag gelegd... 

Het begint steeds  meer vorm te krijgen: Erg leuk! Nog eventjes (nou ja: enkele maandjes?) en ik mag aan de slag;-)

Wordt vervolgd...

Judith

 

WONEN Landelijke Stijl Inspiratiehuis

Thuiskomen moet voelen als een warm bad.

Gisteren kwam ik thuis in Amsterdam. Toen ben ik namelijk naar de VTwonen & designbeurs (voorheen woonbeurs) geweest. Eerlijk gezegd kan ik mijn ding nooit zo vinden op die beurs, totdat de WONEN Landelijke Stijl aankondigde dat zij voor de eerste keer met een inspiratiehuis kwamen.

Alleen daardoor en daarvoor besloot ik toch weer eens naar de Rai af te reizen, deze keer samen met mijn schoonzus. Het toeval wilde ook nog dat een dorpsgenoot van haar in het WLS-huis aanwezig was als styliste. 

En het was een voltreffer wat mij betreft! Die 180 m2 van die immense vierkante meters wooninspiratie was mijn absolute favoriet. Mijn complimenten voor het complete team, want wat zij daar hebben neergezet was werkelijk waar prachtig!

Wij kwamen binnen via de keuken, die zoals een keuken behoort te zijn, meteen uitnodigde. Er brandde een gezellig vuurtje, met een doorkijkje naar een soort 'tuinkamer'. Via de keuken liep je door naar de eetkamer, waar de styliste haar plekje aan de eettafel had, om eventuele stylingvragen van bezoekers te beantwoorden. Verder liepen er verschillende partners rond op de stand die je vriendelijk en gastvrij te woord stonden. Ook was het leuk dat er op de dag dat wij er waren, de hoofdredactrice Tinneke Vos aanwezig was. En voor mij persoonlijk was het een aangename verrassing dat fotografe Sarah van Hove van de partij was, aangezien zij destijds foto's van ons huis gemaakt heeft.

Wij zijn de stand twee keer gaan bezoeken, omdat er zoveel te zien was en er bij dat tweede bezoek weer wat nieuws ontdekt kon worden, wat onze ogen tijdens het eerste bezoekje gemist hadden. Ik kan zo 1,2,3, ook niet benoemen wat mijn favoriete plekje was: De slaapkamer was prachtig, de zitkamer met geweldige open haard paste mij als een warme jas, maar de keuken was ook erg mooi... Kiezen is dan ook niet te doen en mocht je nog twijfelen om naar de beurs te gaan: Alleen al dit inspiratiehuis is de moeite van het bezoeken waard!

Grappig vond ik het ook dat er door het hele huis ansichtkaarten lagen, die bezoekers mee mochten nemen. Het ging om vier verschillende kaarten en voor één kaart was een foto gebruikt die gemaakt is in ons huis... Mijn schoonzus had het blijkbaar in de gaten staan houden en zei tegen mij "Wat grappig, ik zie veel dames als eerste naar jouw kaart pakken". Bij ons tweede bezoekje stond er een mevrouw naast ons en die pakte er ook weer mijn kaart uit en zei enthousiast "Oh, dit is een mooie kaart"... Ik kon het niet laten om eventjes te zeggen dat ze daar een tafereeltje uit mijn huis in haar hand had hihi. Mijn schoonzus zei daarna "Zo, jij bent hier weer eventjes 10 centimeter gegroeid";-)

Mijn schoonzus en ik voelden ons aardig thuis in dat WONEN Landelijke Stijl huis en misschien dachten ze daar op een bepaald moment vast wel "Gaan die dames überhaupt nog vertrekken hier?", maar er is een tijd van komen en gaan, dus begin van de avond zijn we met wat aankopen op de achterbank en mooie beelden in ons hoofd weer richting het Brabantse land gereden.

En in een volgende post ga ik graag nog meer delen van onze indrukken tijdens deze leuke beursdag!

Fijn weekend,

Judith

Quickhedge

Een tijdje geleden werd ik gevraagd voor een fotoshoot voor Quickhedge. En het leuke is, dat zelfs Reus werd uitgenodigd om ook als 'fotomodel' over de brug te komen!

Dus op de ochtend dat de foto's gemaakt werden, gingen Reus en ik op pad. Wij waren keurig op tijd, maar de fotograaf kwam een uur te laat... Daarom gingen de eigenaar van het bedrijf, zijn assistente, ik en Reus op onderzoek uit op de locatie voor mooie plekjes waar de foto's genomen konden worden. Het was een prachtig aangelegde, grote landelijke tuin met (uiteraard!) veel hagen en... een vijver! Voordat we het in de gaten hadden, lag mijn mede model al in de vijver: Whoeps!!!

En een natte hond was eigenlijk niet de bedoeling... Dus er werden snel wat handdoeken gehaald en daarmee heb ik Reus droog gewrijfd (ondertussen was de fotograaf ook gearriveerd). Tja, dan is hij wel droog, maar ook vrij dof... Maar helaas was daar toch niets aan te veranderen, dus gingen we op de foto.

Dat deed hij supergoed en ondertussen had de huishond Doerak zich bij ons aangesloten... Ook hij mocht mee op de foto: Superleuk!

Uiteindelijk had Reus het wel gehad met het modellenwerk en wilde avonturen beleven in het paradijs dat 'onbekende tuin' heet. Gelukkig had ik dankzij wat dierenliefde en vooral de kaasjes die ik meegenomen had, een nieuwe 'best friend' gevonden in Doerak en ging hij graag met mij op de foto.

Reus en ik hebben er veel plezier aan beleefd en de opdrachtgever was enthousiast over het resultaat... Nu is het wachten op het eindresultaat: Het bedrijfsmagazine wat wereldwijd gaat! Die kleine, lieve Reus van me: Nu al een wereldster haha

Groetjes,

Judith

La Barbotine

Vorige week deed ik mee met een Give-away actie via de Facebookpagina van La Barbotine. Dat is een winkeltje wat ik al járen ken via de antiekmarkt die ieder jaar met Pinksteren wordt gehouden in Maaseik. Als we daar naartoe gaan, loop ik ook altijd hier naar binnen.

Dadeltakken vind ik een dankbaar decoratief item voor in huis en ik zag op verschillende plaatsen weer overal verse exemplaren opduiken... Dan 'jeukt' het wel om er weer eentje aan te schaffen, want eerlijk is eerlijk: Je hebt er gewoon jarenlang plezier van!

Wat leuk dan, dat ik het geluk had om deze Give-away te winnen! Zo ontving ik afgelopen weekend een pakketje uit België! Deze nieuwe aanwinst ligt nu te pronken op onze salontafel. Nogmaals bedankt Petra, voor dit mooie cadeautje!

Ondertussen is het alweer maandag en is er een nieuwe week aangebroken. Het beloven herfstachtige dagen te worden, maar gelukkig hebben we dit weekend volop genoten van prachtig nazomerweer. De jongste is dan zoveel mogelijk buiten te vinden en we moeten hem dan met moeite wegplukken bij zijn vriendjes en vriendinnetjes om bijvoorbeeld mee te gaan naar een verjaardag, om te eten of naar bed te gaan... Maar hoort het zo eigenlijk niet? Ik geniet er heel erg van om mijn zoon op en top kind te zien zijn en ben blij dat hij zich op onze nieuwe woonplek heerlijk kan uitleven!

Dit weekend stond niet in het teken van het voetbalveldje (oké: alleen op zaterdagochtend voor een voetbalwedstrijd) of de speeltuin. Nee, dit weekend werd er volop gebouwd in het bos aan het einde van onze straat. Goed voorbeeld doet volgen zeggen ze, toch? En een goede waakhond om het fort te bewaken is dan geen overbodige luxe;-)

Ondertussen heeft onze bouw een week stilgelegen, omdat de timmerman het niet ingepland kon krijgen om te komen stellen. Maar morgen beginnen de bouwwerkzaamheden weer en kan er deze week begonnen worden aan het metselen van de zolderverdieping! 

Ik wens jou een fijne week en als het buiten nou echt héél nat, grijs en fris is... Maken we het binnen gewoon gezellig toch?!

Judith

Woonperikelen

Iets langer dan gepland heeft mijn nieuwe post op zich laten wachten... Natuurlijk moet je wel wat te melden hebben op interieur/woongebied en eerlijk is eerlijk: Op de bouw na staan er hier geen spannende projecten op stapel!

Maar die bouw is al een behoorlijk project op zich... Ondanks dat we zelf de handen niet uit de mouwen steken, zijn we intens betrokken zo wonende op de bouwplaats. Ik word regelmatig naar buiten geroepen voor een bouwoverleg en ik vind het stiekem heerlijk dat Bas dan meestal op zijn werk zit en de keuze helemaal aan mij is... Het zijn natuurlijk allemaal details in afwerking, maar ik vind het erg leuk om mezelf ermee bezig te houden. 

Bas daarentegen is bijna altijd op de bouw te vinden in zijn vrije uurtjes om wat aan te rommelen: Hij hoeft niets te doen, maar vindt altijd wel iets te doen... En juist omdat het niet moet, blijft het zo leuk! En dan regelmatig op het einde van de dag nog gezellig wat buurten onder het genot van een pilsje: Hoezo is bouwen alleen maar stress en gedoe?!

Zo werd ik net weer, terwijl ik deze post aan het tikken ben, naar buiten geroepen. Want vandaag zijn de metselaars aan 'de beertjes' toegekomen (voor de leek: op de hoeken van de gevel net onder de dakgoot komt het metselwerk een stukje naar voren). En omdat je zelf in de buurt ben, kunnen we op deze manier alles tot in detail overleggen zodat het helemaal naar onze zin is. Dat vind ik een enorm voordeel van wonen bij de bouw: Achteraf geen onaangename verrassingen!
Ondertussen ben ik trouwens best een held op de steiger geworden met mijn hoogtevrees! In het begin van de bouw ging ik nog met knikkende knietjes de ladder op, aan de hand van manlief (alleen durfde ik het echt niet) om op het dek van de eerste verdieping te komen. Inmiddels klim ik van de ene ladder op de andere trap om zo op de steiger rond de lopen waar ik dan op dakgoothoogte sta: Stoer hè? (oké... wel alleen aan de kant van de garage, waar ik niet te ver de diepte in kijk haha)

Ik vind het geweldig dat de (leidinggevende) metselaar totaal op één lijn zit met mij: Ook hij houdt van mooie, maar subtiele accenten! De accenten en details zijn er wel, maar ze fluisteren en zullen je niet toeschreeuwen... Het werkt erg relaxt als je niet constant tegen weerstand in moet werken omdat de andere partij een andere visie heeft!

Ons huis... stukje bij beetje komen we dichterbij en ik vind het écht prachtig! Nu nog buiten, maar als het zo doorgaat, zijn we nog vóór de winter binnen aan de gang. Dus ook daarmee ben ik al lekker druk...

Door dit alles blijft de woonkeet met z'n interieur stilstaan en valt er dan ook weinig te bloggen op interieurgebied. Maar ik heb voor deze post toch enkele sfeerplaatjes gemaakt van een hoekje op de kast en hoop dat je daar van genoten hebt!

O ja... Ik ben vorige week ook gezellig gaan winkelen, zodat ik weer wat leuks aan kan doen nu de herfst zijn intrede doet... Ik was al een tijdje op zoek naar een leuk hoedje, maar ik heb een gigantisch hoofd, dus dat is best lastig. Maar ik heb er eentje gevonden: Vind je 'm een beetje staan?

Tijd om er een einde aan te breien voor nu, want de bouwvakkers hebben wel weer een thermoskan verse koffie verdiend!

Fijne dag nog,

Groetjes

Judith

Knuffelbeer

Hallo jij daar, ken je mij nog?

Ik woon inmiddels alweer bijna 5 maanden bij mijn 'forever family' en ik heb het ontzettend goed naar mijn zin! Ik zit vol in mijn pubertijd, maar behalve die ene stoelpoot die ik als kauwstaaf gebruikt heb en een kussenhoes waarin ik mooie gaatjes gebeten heb, hebben ze voor de rest geen last van me hoor!

Weet je wat ik zo leuk vind? Dat kleine huisje van ons! Want mijn vrouwtje kan tegen jou wel zeggen dat ze zich verheugt om te gaan wonen in dat stenen ding wat er gemaakt wordt... Mij lijkt het niks!

Het is te groot... Ik wil graag dichtbij ze zijn, maar in dat grote ding gaan ze boven slapen! Boven!!! Dat is toch veel te ver weg bij mij vandaan en dat terwijl ik zo ongeveer het aanhankelijkste mormel van het westelijk halfrond ben en een echte knuffelbeer.

Nu mag ik niet in de badkamer komen van het vrouwtje (als ik op de badmat ga liggen en de mensen gaan daar na het badderen met hun natte lijven opstaan, ruikt de hele badkamer naar natte hond zegt ze. Maar wat is er mis met de geur van natte hond?!) en de slaapkamer is al helemaal verboden terrein... Maar het is wel allemaal lekker dichtbij, dus ze zijn in ieder geval in de buurt!

Nee, al die ruimte tussen hen en mij... Ik verheug me er niet op!

Toen ik hier net kwam wonen had ik trouwens een super grote zandbak; Dat is inmiddels anders! Gelukkig is er op de bouwplaats heel veel te beleven en ik ben dan ook altijd door het dolle heen als ik er rond mag spelen! Het is één groot avontuur, bijvoorbeeld eerst door de waterplassen rennen en daarna met mijn natte vacht door het metselzand rennen: Ik vind het geweldig!

En ik duik er allerlei schatten op... En daar is dan natuurlijk het vrouwtje die me in de gaten houdt, want ik wil vaak dingen eten die volgens haar niet goed voor me zijn! Ach ja...

 Verder heb ik veel hondenvriendjes... Er is zo ongeveer een puppy-boom bij ons in de nieuwbouwwijk! Dus er is altijd wel een speelkameraadje te vinden. De speeltuin is verboden terrein voor hondjes en waar mijn vrouwtje zich aan de regels wil houden, loopt mijn 'broertje' er soms toch stiekem met mij naar toe en de kinderen (ik ben dol op ze) uit de buurt kennen mij dus allemaal en ik ben 'tha bomb' daar;-)

Nou, ik ga nog eventjes bankzaken doen. Mocht je niks van mijn avonturen willen missen? Kom dan eens kijken op mijn instagram
 

 Fijn weekend!!!

Poot van

Reus

Unit tuintje

Momenteel ben ik helemaal in de ban van ons bouwavontuur. Iedere dag genieten we weer van het moois wat steeds meer vorm begint te krijgen en dat allemaal vanaf de eerste rang vanuit onze woonunit! Ik kan het echt iedereen die gaat bouwen aanbevelen om bij de bouw te gaan wonen: Ideaal en zó ontzettend leuk! 

En nu onze woondroom steeds meer laat zien waar het heen gaat (vooral in mijn hoofd haha), ben ik uiteraard al aan het aftellen... Ondertussen wordt mijn geduld uiteraard nog vele malen op de proef gesteld!

We zijn deze zomervakantie naar Turkije geweest waar we heerlijk genoten hebben van elkaar, het niks doen, de zon en veel te veel drinken en eten! En ik ga altijd graag op vakantie, maar dit jaar was ik er ondanks een super druk, spannend en bewogen jaar voor mijn gevoel niet echt aan toe... Het zal ook wel komen omdat toen de bouw écht op gang kwam (en ik niks wilde missen) en we in onze woonunit constant een vakantiegevoel hebben (zal komende winter wel anders zijn haha).

En ik had je ons voorjaarsproject nog helemaal niet laten zien: Het aanleggen van de unittuin!

Volgens mij is dit het kleinste tuintje van de hele buurt, maar we zitten er goed. En eerlijk gezegd ben ik ook wel blij dat we er hier toch aangenaam en comfortabel bijzitten om met familie, vrienden of gewoon ons eigen gezin een drankje en hapje te kunnen doen.... In die zwarte aarde vertoeven, daar werden wij niet vrolijk van.

Het is omheind, dus ons hondje Reus kan veilig buiten op het gras spelen. We hebben van brandhout een terrasje gemaakt en met een schaduwdoek van Cranenbroek zitten we voordelig uit de zon! 

Het hekwerk moet nog dichtgroeien, waardoor we veel contact hebben met het straatgebeuren (ook wel weer gezellig, want we hebben een hartstikke leuke buurt), dus met de bikini in de tuin liggen is er voorlopig nog niet bij haha... Maar ach, ook die tijd komt wel weer!

En nu hopen dat we nog een hele aangename nazomer krijgen!!!

Judith