Bloggersdag Baarlo

Er zijn al verschillend posten voorbij gekomen over de bloggersdag bij Hoeve Hofackers in Baarlo. En al ben ik wat trager (ik geef de hittegolf in combinatie met een oververhitte woonunit gewoon de schuld!) , ik zou wel een erg slechte blogger zijn om over deze prachtige dag geen post te plaatsen!

En een prachtige dag was het!!!

Toen ik de oproep op facebook zag van Antoinette van Lyffz, twijfelde ik geen moment en heb me direct opgegeven. Ik moet eerlijk zeggen, als ik destijds geweten had dat het zo warm zou zijn, had ik me waarschijnlijk niet eens opgegeven... Maar wat ben ik blij dat ik gegaan ben, want zoveel gezelligheid en inspiratie had ik echt niet willen missen.

 

Zoals je misschien al elder gelezen hebt, werden we door Hans en Irma Kessel ontvangen op het terras van Hoeve Hofackers. Na daar onder het genot van een stuk smakelijke Limburgse vlaai geluisterd te hebben naar een korte speech van Hans en de kennismakingsronde, liepen we met z'n allen naar het huis van meneer en mevrouw Kessel. Daar werden we vriendelijk ontvangen door de vrouw des huizes en vertelde zij vol (terecht) trots en passie over haar huis en haar winkel, die inmiddels niet meer van haar is, maar van haar zoon en schoondochter. Na dit verhaal waren we vrij om door het gehele huis te lopen en de heerlijke sfeer op te snuiven: Wat een feest! Ik denk dat ik daar met gemak de hele dag had kunnen rondlopen en dan nog nieuwe dingen zou ontdekken. Het was echt een huis van uitzonderlijke klasse!

 

Zowel van binnen als van buiten kwamen we ogen tekort... Net voordat we terug liepen naar de winkel voor de lunch, stond ik nog te praten met mevrouw Kessel en merkte ik op dat de dakpan op hun huis een nieuwe pan was. Dat bevestigde zij en tijdens ons gesprek bleek dat we om dezelfde redenen voor een nieuwe variant gekozen hebben en ik vertelde haar dat ik zo'n mooie, nieuwe maar verouderde pan had gezien, maar dat die afgrijselijk duur was... Zij wist meteen welke ik bedoelde en ook daarin waren we gelijksgezind: We gingen beiden onszelf liever te buiten aan de gevelsteen dan aan de dakpan. Maar wat is het moeilijk als je iets moois gezien hebt een alternatief te zoeken! We hadden inmiddels een plan B, maar ik bleef maar zeggen tegen Bas "Die dakpan, daar moeten we toch nog eens voor naar België, want ik kan me niet vinden in de keuze die nu voor ons ligt"

En daar zag ik 'm... In Baarlo! Ik vond 'm direct prachtig! Gelukkig reageerde mevrouw Kessel adequaat en daar waar mijn collegabloggers met decoratieve aanwinsten naar huis gingen, ging ik enthousiast met een dakpan naar huis!

Tijdens de kennismakingsronde zat ik bij Irma en Hans. Zij vertelden dat zij nu in de ouderlijke boerderij van familie Kessel woonden met hun twee kinderen. Deze werd momenteel helemaal verbouwd, vandaar dat daar nu niet binnen gekeken kon worden. Toen Irma vertelde voor welke vloer zij gekozen hadden, had ze mijn volledige aandacht aangezien dat de vloer is die wij ook willen in ons huis... Een vloer die we alleen nog maar kennen van de plaatjes. Dus wat vond ik het top van haar dat ik nog net voor de lunch met haar naar die stoere, mooie vloer mocht komen kijken: Door haar enthousiasme ben ik nu definitief over de streep wat betreft de vloer;-)

Omdat deze post voor nu wel lang genoeg is en de winkel 'Hoeve Hofackers' een eigen post verdiend, laat ik jullie in mijn volgende post daarvan meegenieten!

Lieve groet,

Judith

Veldbloemen

Op dit moment staan de veldbloemen nog overal in bloei. Eerder postte ik al over een bos fluitenkruid, geplukt aan de slootkant. Die zijn veelvuldig ververst geweest, tot er op een dag een maaier voorbij kwam en de slootkant weer ´netjes´ achterliet! 

Gelukkig hebben we tussen deze sloot en ons huis (in aanbouw) nog een stuk grond liggen waar de nodige voorjaarsbloeiers de boel opvrolijken, wat we wel kunnen gebruiken met dit koude en kleurloze weertje!

En met zo'n veld vol bloemen voor je deur is een bezoekje aan de bloemist natuurlijk overbodig. Op dit moment staan er in ons keetje dan ook verschillende vazen gevuld met wilde veldbloemen.

Gelukkig wordt het over enkele dagen weer mooier weer, want nu de zomer is begonnen zou ik graag mijn sloffen een tijdje opbergen;-)

Fijne week,

Liefs

Judith

Oude deuren

Allereerst wil ik mijn nieuwe volgers hartelijk welkom heten. En al mijn volgers en (soms stille) lezers wil ik bedanken: Vooral jullie lieve feedback maakt van het bloggen een feestje: Top zijn jullie!

Op dit moment ben ik met een zoektocht bezig... Ik wil namelijk erg graag een mooie deur voor in de hal (naar de woonkamer). Verder twijfelen we of we kiezen voor stalen deuren van de woonkamer naar de keuken of voor oude, houten exemplaren... Ook zijn er de nodige inbouwkasten voorzien en daarvoor wil ik graag (gedeeltelijk) met oude materialen werken.

 

Daarom ging ik afgelopen woensdag met een vriendin naar 'Antiques & Vintage' op zoek naar een mooi exemplaar. Daar zag ik er eentje... Wat zou dat een prachtige eye-catcher zijn in ons huis:

   Deze deur, van 1890 nog compleet met zijpanelen, heeft een behoorlijke 'wauw'-factor voor mij... Helaas was de prijs ook 'wauw' en gaat deze woondroom voor mij niet door. Nou willen wij best wat dieper in de buidel tasten voor bijzondere vondsten, maar het moet niet té gek worden... Het blijft voor ons een uitdaging om zonder zo'n grote zak geld toch een mooi resultaat neer te zetten (met zo'n grote zak geld is het een koud kunstje toch?)

Een sfeerimpressie: 

Gelukkig zag ik ook mooie luiken die wel een acceptabele prijs hadden. Maar omdat er nog enkele containers uitgeladen moesten worden, werd mij geadviseerd volgende week terug te komen. Dus heb ik Bas al gezegd dat we volgende week wat tijd moeten vrij maken om wat van die prachtexemplaren uit te zoeken voor enkele inbouwkasten.

Maar nu ben ik dus nog steeds op zoek naar een mooie haldeur... Ik denk dat we binnenkort weer eens richting België afreizen;-)

Afgelopen week hebben we trouwens wel iets anders vanuit België geleverd gekregen, namelijk de gevelstenen. En we vinden ze zo op de pallet al prachtig, dus wat ons betreft zijn ze de +1000 km rondrijden meer dan waard geweest!

Helaas moet ik nog wel wat geduld opbrengen voordat ik deze stenen verwerkt zie worden... Komende week zijn we met de fundering klaar, maar we moeten nog een tijdje wachten op de kozijnen en kunnen we dus eventjes niet verder.

Ik wens jullie een heerlijk Pinksterweekend toe: Geniet ervan!

Judith

Van alles en nog wat

Tegenwoordig doen een vriendin en ik regelmatig DIY-projectjes... Voor mij een goede manier om tijdelijk weer wat nieuws in huis te halen terwijl het niet veel kost. Want tja, ik vind het toch wel zonde om nu veel geld uit te geven aan interieurdingetjes... Dat bekijk ik straks liever met een verse blik in ons nieuwe huis! 

Op de kast heb ik nu twee van die DIY dingetjes bij elkaar gezet, samen met een oude lier die ik kort geleden kocht bij 't Potterieke en de vertrouwde dadeltak (dadeltakken vervelen me nog steeds niet).

Op de TV-kast heeft de houten schaal plaats gemaakt voor een glazen schaal die ik een metamorfose gaf. In deze hoek heb ik altijd een kaars of kaarsen staan, omdat er geen kunstlicht is... Tijdens donkere dagen en avonden hebben we op deze manier toch wat sfeerverlichting in dit hoekje.

 Een rustig geheel in warme tinten... Ik houd er zo van... Zelfs in de lente;-)

Groetjes,

Judith

Moeder Natuur

Afgelopen zondagavond liepen mijn jongste en ik met Reus naar mijn ouders. Binnen 10 minuutjes staan we daar op de stoep en de route die wij nemen, gaat grotendeels via een paadje gelegen naast de sloot die voor ons toekomstige huis ligt.

 Op dit moment staat de slootkant weer vol Fluitenkruid en dan kan ik het nooit laten om een bosje te plukken. Ninno wilde zijn bosje bewaren voor moederdag (lief!), maar dat duurde nog een week, dus ik stelde voor dat het misschien een beter plan was om dan nog eens naar de slootkant terug te lopen om wat bloemetjes te plukken;-)

 Thuis hebben ze hun plaatsje gekregen in een vaas. Erg leuk om van Moeder Natuur zo'n gezellige bosje bloemen cadeau te krijgen! Een liefelijke noot in ons sobere interieur...

Fijn weekend,

Judith

Swappen

Afgelopen week was het zover... Instaswap springedition 2015!

Het was voor mij de eerste keer dat ik meedeed met een instaswap, dus ik vond het best spannend. Voor degene die nog geen idee mocht hebben waarover ik het heb, kijk eventjes op www.instaswap.nl

Op vrijdag 1 mei was de afgesproken verzenddatum en ging de swap die ik gemaakt had op de post. Daarna gingen Bas en ik door van de ene naar de andere kozijnenzaak en waren we de nodige uurtjes onderweg... Bij thuiskomst lag er een verrassing op me te wachten:

Uiteraard heb ik mijn nieuwsgierigheid bedwongen en mijn swap aan de kant gelegd... Volgens de regels was het daar nu nog niet de tijd voor! De volgende ochtend heb ik met veel plezier mijn swap uitgepakt en wat ben ik verwend met leuke hebbedingetjes! Op mijn instagram kun je een foto terug vinden wat ik precies gekregen heb van Jet.

Ik kreeg bijvoorbeeld een schattig portomonneetje en een mooie hanger die toevallig heel goed bij mijn favoriete handtas passen.

 Ook kreeg ik een set kleurrijke kaarsen... Samen met wat bloeiers uit de tuin van mijn ouders is het nu volop lente op onze keukentafel!

Het instaswap-maatje waarvoor ik een pakketje op de post gedaan heb, heeft nog niets op haar instagram gepost. Ik zag via de track-and-trace-code wel dat het zaterdagmiddag bezorgd was bij haar buren. Dus óf zij heeft geen beste band met de buren óf ik heb zo misgeschoten met mijn swap dat ze er liever geen woorden aan vuil maakt. En dat zou zomaar kunnen, want ik moest best uit mijn comfortzone stappen: Zij houdt namelijk van een strak en zwart-wit interieur. Ondanks dat ik mijn best gedaan heb, blijft deze eerste instaswap-ervaring voor mij dus nog eventjes spannend;-)

Fijne dag,

Liefs

Judith

Hoekje

In de hoek van de woonkamer die ik je in deze post laat zien, lopen lelijke verwarmingsbuizen. Dus die moesten onttrokken worden aan het oog. Toevallig hadden we onze grootste Franse toogspiegel in het vorige huis staan, dus hebben we 'm hier maar neer gezet... Hij past maar net, dus is eigenlijk iets te groot voor deze bestemming. Maar om extra sjouw en breekgevaar te voorkomen, doen we het er voor een jaartje maar mee.

Voor de spiegels hebben 2 van mijn paspoppen een plaatsje gekregen: De mannelijke mannequin en de dame met de wespentaille. Daarnaast zie je de TV kast... deze wil ik (komende zomer denk ik) onder handen nemen om 'm een andere uitstraling te geven, want die oranje teakkleur vind ik niet mooi. Ik denk dat ik eens begin met ontvetten en 'm daarna in de zwarte loogbeits zet... Maar mocht jij nog een goed ideetje/tip hebben, hoor ik dat altijd graag!

In deze hoek staat/hangt geen lamp, dus zorgen enkele stompkaarsen voor wat sfeerlicht in de avonduren (en tijdens donkere dagen). Ze staan op houten kandelaars met daaronder een houten dienblad... Tja, wat kan ik ervan zeggen: Ik houd van hout;-)

Ernaast liggen nog enkele houten ballen en voor een toefje kleur heb ik er een zelfgemaakte mosbal bij gelegd... Voor sommige is dat echt een najaar/winter decoratie, maar van mij mogen ze het hele jaar door! 

Verder gaat de bouw buiten gewoon door, maar daarover een volgende keer meer.

Ik wens jullie een fijne zondag toe, waarbij hopelijk het zonnetje zichzelf regelmatig door het wolkendek weet te wurmen...

Lieve groet,

Judith

Bouwpost

Vandaag een bouwpost... dus weinig interieurinspiratie maar veel aarde en zand plaatjes;-)

Vanwege verschillende omstandigheden heeft de start van de bouw langer op zich laten wachten dan we in gedachten hadden. Erg dwars zat het ons niet, maar vorige week zijn we dan toch begonnen!

Dinsdag hebben we een contract getekend met de aannemer van onze keuze (en hierbij 4 aannemers moeten teleurstellen dat zij niet door onze selectie gekomen zijn). En het blijkt dat het dan toch wel snel kan gaan, want op donderdag werd de boel al uitgezet zodat op vrijdag de grondwerker alles kon uitgraven en aanvullen... 

 

Dit was een hele klus, want het gele zand zit hier erg diep (normaal rond de 80-90 cm en hier rond de 140-150 cm) en er heeft hier vroeger een sloot gelegen, waar er dus nog meer uitgegraven en aangevuld moest worden. De vrachtwagen reed af en aan: Weg met de zwarte aarde en terug met geel zand! Tussen de lagen door moest de gele grond steeds worden aangetrild, waardoor het een lange dag was voor de grondwerkers...

Gelukkig was de conditie van 'de ondergrond' geen complete verrassing voor ons, want we hadden in een vroeg stadium een sondering laten uitvoeren. Hier kwam al uit dat we geen kelder konden bouwen (of we moesten deze op een paalfundering plaatsen, waardoor het kelderverhaal een erg duur verhaal werd). Een kleine tegenvaller voor manlief, maar ik vond het prima zo: Het huis is zonder kelder royaal genoeg en het moet allemaal wel -voornamelijk door mij- bijgehouden worden!

Maar wat leuker is, is dat we deze grond ook kennen van verhalen uit de jongere jaren van mijn moeder en oom. Mijn opa en oma waren namelijk boer en boerden op dit land. En vroeger moesten de kinderen gewoon meewerken op het land, dus zij hebben hier veel herinneringen liggen! Zo kwam er in de zomermaanden regelmatig politie bij mijn opa en oma op de boerderij. Zij hadden dan weer jeugd opgepakt die over hun land hadden gelopen om bij de waterval te komen en dat was natuurlijk strafbaar! Maar mijn opa kon zichzelf daar écht niet druk over maken, dus bleven de mensen gewoon over zijn land richting sloot/waterval lopen... en herhaalde de politie braaf hun werk;-)

Het is toch best wel bijzonder dat wij juist op dit stuk grond ons droomhuis mogen bouwen! Dan nemen we die extra kosten voor grondwerken en het gemis voor manlief van een kelder op de koop toe: Er zit een persoonlijk verhaal achter dit stukje grond en zoals mijn moeder dan lachend zegt: 'Er ligt hier nog veel zweet van ons'

Dit weekend hadden we een leuke plek voor een beach-volleybal-toernooi, maar wij zijn niet zo sportief aangelegd. Gelukkig hebben we een hond die dol is op al dat zand en die vermaakte zich dan ook prima in die grote zandbak:

Op mijn Instagram zei iemand dat het wel héél groot was. Maar dat valt wel mee hoor: Ze graven het altijd een stuk groter uit dan het uiteindelijk wordt! Donderdag wordt het beton voor de fundering gestort en uit ervaring weet ik dat het huis dan juist superklein lijkt! Ik weet nog als de dag van gisteren toen de fundering van ons vorige huis net lag: De moed zakte direct in mijn schoenen: Wat klein!!! Ook dat leek achteraf gelukkig mee te vallen.

Vandaag is de aannemer begonnen met uitzetten voor die fundering. Het is leuk om vooruitgang te zien, zeker omdat we al zo lang 'onderweg' zijn naar onze droomwoning! Het is best druk allemaal, maar we vinden het allebei helemaal geweldig en genieten echt van het hele proces: Dit past bij ons! 's Avonds als alle werklui weer vertrokken zijn, lopen wij nog eens rond op de bouwplaats om te zien wat er die dag weer is gebeurd en tegelijkertijd dromen we over het einddoel...

 

Verder hebben we niet direct een datum in ons hoofd wanneer het klaar moet zijn. Ik heb ook het idee dat mensen om ons heen daar meer mee bezig zijn dan wij zelf. Hoe vaak wij de vraag krijgen 'wanneer denken jullie erin te kunnen'! Het enige wat wij proberen is om de ruwbouw klaar te hebben voor de winter begint... Voor de rest vinden wij het aspect dat het goed gebeurt belangrijker dan dat het snel gebeurt.

 Waarschijnlijk komt dit ook wel doordat we nu prima wonen in de unit tijdens de lente en zomermaanden: Tegen de tijd dat het slecht weer wordt, verlangen we vast veel heftiger naar meer leefruimte en krijgen we vanzelf meer haast met de bouw haha... 

Voor nu laten we het allemaal maar op ons af komen en proberen vooral zoveel mogelijk te genieten van dit bouwavontuur!

Fijne avond allemaal,

Liefs,

Judith

Pot

Een tijdje geleden ging ik samen met een vriendin naar de kringloop om te zoeken naar een mooie lijst voor een nieuw DIY-project. Toen ik daar rondliep, zag ik een lelijke aardewerk pot (helaas geen foto: vergeten) staan, maar wel met een mooie vorm. 

 

Ik kocht 'm en heb de pot thuis geverfd met de decohome-verf van de A.ction. Ook is er nog wat koffieprut en bloem overheen gegaan. Het was tegen Pasen, dus met deze pot had ik een ideale opberger voor de kleurrijke paaseitjes.

Ondertussen ligt Pasen alweer eventjes achter ons, maar de paaseitjes zijn nog steeds niet op (binnenkort maar eens in cakjes verwerken denk ik). Ieder jaar denk ik "Dit jaar koop ik geen paaseitjes, want ze blijven bij ons altijd staan"... Maar als het zover is, heb ik toch het idee dat 'het erbij hoort' en koop ik ze weer: Volgend jaar doe ik nog eens een poging ze voorbij te lopen in de winkel!

Al verdwijnen de paaseitjes binnenkort in de cakejes of vuilnisbak: De pot mag blijven! Hij staat nu op de salontafel naast mijn eigengemaakte poer. Eronder ligt het konijnenvachtje, wat ik laatst bij 't Potterieke kocht. Ook de grote longhoorns kocht ik daar.

Het plaatje doet behoorlijk 'warm' aan voor de tijd van het jaar, maar ik ben nooit van het inrichten naar de seizoenen of feestdagen geweest, dus ook in de lente en zomer gaat mijn voorkeur uit naar deze woonsfeer. Binnenkort ga ik wel de vachtjes tijdelijk naar de zolder van mijn ouders verbannen, waar ondertussen ook het vloerkleed ligt... Maar dat had een andere (hygiënische) reden: De komst van Reus!

Fijn weekend,

Groetjes 

Judith