Schietpartij

Goh, vanochtend zijn we hier toch wel geschrokken...

In mijn ouderlijke straat is vannacht een heftige schietpartij geweest. Mijn moeder was er best stuk van, want zij woont haar hele leven al op dezelfde plek en kent iedereen goed. Mijn ouders hoorden 's nachts harde knallen en in eerste instantie dacht mijn moeder dat het om vuurwerk ging, maar al snel zei m'n vader "volgens mij wordt er geschoten". Dat is in hun rustige dorp eigenlijk wel heel onwerkelijk, dus mijn moeder ging eens via de voordeur naar buiten om te kijken wat er aan de hand was (behoorlijk onverstandig in zo'n situatie, maar wist zij veel...)

Buiten zag ze dat er op de weg een brandweerauto stond en dat de weg met lint was afgezet en meteen kwam er een politieman op haar af dat ze snel naar binnen moest omdat er geschoten werd en dat ze bij de ramen vandaan moest blijven... Dat was heel eng en raar voor hen. Mijn moeder dacht meteen aan buurtbewoners die ruzie hadden, maar toen er daarna scherpschutters op daken zaten te schieten, ging ze denken aan een overval of zoiets dergelijks. Het ging er zo ontzettend intens aan toe!

Tja, en dan heb je een hele onrustige nacht. Na afloop bleek het dus inderdaad te gaan om een buurtbewoner. Dan lees je op internet de berichtgeving en de reacties van mensen die helemaal niet weten wat er speelde en hem afdoen als één of andere crimineel ofzo. Maar het was gewoon een aardige man, getrouwd en vader van twee jonge tienerkinderen. Het ging de laatste tijd niet goed met hem, hij was overspannen. Er waren verschillende dingen in zijn leven die speelde en waar hij moeilijk mee kon omgaan. Daarbij had hij dus ook al een tijdje ruzie met zijn overbuurman (die gelukkig op vakantie was!) en op de één of andere manier zijn de stoppen gisterenavond doorgeslagen, met alle gevolgen van dien...

Mijn moeder is vanochtend vroeg vertrokken, omdat ze op mijn neefjes ging passen. Ze was blij dat ze van de 'crime scene' kon ontsnappen, al vrees ik dat ze straks in een kermis van journalisten terecht komt en dat de rust voorlopig nog niet zal wederkeren.

Maar m'n gedachten gaan nu vooral uit naar zijn vrouw en hun twee kinderen, die dit alles een plekje moeten gaan geven...

Sterkte Mariëtte, Rick en Romy!

Judith

Oude bouwmaterialen

Daar waar het bij het bouwen van ons vorige huis allemaal relatief snel ging en er behoorlijk veel op ons af kwam (eerste keer zelf bouwen in een land waar we niets of niemand kenden... het was een uitdaging!), hebben we daar nooit de kans gezien om ons te verdiepen in oude bouwmaterialen. Nou ben ik niet iemand die een nieuwbouwhuis compleet met gerecupereerde bouwmaterialen wil bouwen. Maar ik had in ons vorige huis al graag enkele oude elementen willen verwerken in de bouw. Wat er toen niet van is gekomen, wil ik nu wel graag verwezelijken!

 

Dus afgelopen weekend hebben we (manlief en ik) honderden kilometers door België gereden, langs handelaren in oude bouwmaterialen om ons eens goed te oriënteren wat voor ons nou interessant was en wat niet...

 

 

 

Ik heb het meest genoten bij  'Kempische Bouwmaterialen' in Turnhout: De grootste in antieke/oude bouwmaterialen van de Benelux. En groot was het!!! Naast het prachtige huis wat als showroom fungeert en de geweldig aangelegde tuin (uhh; landgoed!), zijn er heel veel nishutten/loodsen vol oude en antieke bouwmaterialen. En buiten in de openlucht liggen de materialen die wel tegen een stootje kunnen, zoals bakstenen, dakpannen e.d.

 

Op onderstaande foto zie je één van de vlaktes waar oude bouwmaterialen liggen te wachten op een nieuwe bestemming:

 

 

 

We hebben de nodige inspiratie opgedaan, zijn wijzer geworden en krijgen steeds beter in detail voor ogen hoe we het willen hebben. Hierbij komen we steeds meer op één lijn, want het blijft bij ons toch wel een proces van geven en nemen.

 

 

Naast al dat mooie oude goed, scheen de zon ook nog eens volop. Dus we hebben echt genoten van een weekendje samen!

 

 

Judith

 

 

 

 

Engelengeduld?

Staat er nou echt engelengeduld op mijn voorhoofd geschreven?
Nee, want geduld is nou niet bepaald mijn sterkste troef!
Toch wordt ie behoorlijk op de proef gesteld...

Wij hebben nl. nog steeds onze tanden gezet in mooie kavels in de wijk waarmee we al zolang bezig geweest zijn. Inmiddels hebben we ook een direct lijntje met de wethouder en hij heeft gehoord hoe het gelopen was met onze inschrijving en ook onze plannen gezien. Hierdoor gaf hij aan dat hij echt z'n best ging doen om te proberen iets voor ons te kunnen betekenen.

Er ligt nog een gedeelte van de wijk braak en de bedoeling is om het in delen te gaan bebouwen. Hierdoor liggen de nutsvoorzieningen en de infra dus nog niet overal. Maar juist in dat braakliggende deel hadden wij nog andere erg mooie kavels gezien waar wij wel zin in hebben! Nu heeft de gemeente gisteren in een vergadering besloten om met de aannemer om de tafel te gaan zitten en te bekijken of het haalbaar is de voorzieningen compleet aan te leggen, zodat de gehele wijk vrijgegeven kan worden... En dus ook die kavels!

Dit proces heeft wel 2 weken nodig en mocht dit allemaal doorgaan, volgt nog een periode van onzekerheid, omdat er dan nog een officiële publicatie volgt met een inschrijvingsperiode van 4 weken. Ach, laat ik nog maar niet op de zaken vooruit lopen; Eerst deze 2 weken maar eens uitzitten!

Over twee weken meer;-)

Judith



Te veel tijd

Ik zit natuurlijk niet stil tijdens onze zoektocht naar een stuk grond en voordat we überhaupt aan inrichten toekomen, moet er eerst nog wat gebouwd worden.

 

 

 

Negen jaar geleden deed ik vooral inspiratie op in de bladen, boeken en tijdens onze talloze autoritten, waarbij we regelmatig bij mensen aanbelden om naar bepaalde aspecten van hun woning te vragen (en waarbij we keer op keer enthousiast antwoord kregen op onze vragen, want iedereen is natuurlijk trots op z'n huis).

 

 

 

Ons eerste droomhuis is een feit en ook aan onze deur hebben regelmatig mensen gestaan met vragen over ons huis en op onze beurt hebben wij hen enthousiast te woord gestaan!

 

Jaren na dato zijn wij nu weer die mensen die vele kilometers op de teller hebben staan om langs mooie nieuwbouwhuizen te rijden. Hierbij trekken we wederom soms de stoute schoenen aan door aan te bellen, waardoor we de eerste bakjes thee/koffie dan ook alweer gedronken hebben bij wildvreemde mensen om vol passie ideetjes en ervaringen uit te wisselen; zo leuk!)

 

 

 

Naast de boeken, woonbladen en tegenwoordig ook het WWW, vind ik dit toch wel de allerleukste manier van inspiratie opdoen. Maar afgelopen weekend concludeerde mijn betere helft tijdens zo'n autorit dat ik nu toch echt teveel tijd krijg om over dingen na te denken en heeft hij mij eventjes teruggefloten;-)

 

Na enige tegenzin moest ik inderdaad toegeven dat hij gelijk heeft! Dus ik sta nu weer met beide beentjes op de grond en ga eens kritisch kijken naar mijn -inmiddels lange- wensenlijst...

 

 

Judith 

 



Gefrustreerd

Voor degene die mijn vorige post gelezen heeft, zegt deze titel waarschijnlijk genoeg. Het kavel waarvoor wij gingen gaat niet door!

 

We zouden natuurlijk teleurgesteld zijn als we deze bouwgrond door de loting niet gekregen hadden, maar het ligt nog wat gecompliceerder, wat de nasmaak extra bitter maakt.

 

 

 

We zijn het kavel namelijk niet misgelopen door een loting, maar omdat de ambtenaren vanaf begin december hebben zitten slapen... Keer op keer zijn er fouten gemaakt, sommige zijn bijna lachwekkend: In het plan hebben ze bijvoorbeeld kavels ingetekend en in de verkoop gedaan die niet eens van de gemeente zijn, maar particulier eigendom!

 

Wat 'ons' kavel betreft, zijn ze een detail vergeten: Het bestemmingsplan! Ik vraag me serieus af hoe je zoiets fundamenteels als het bestemmingsplan kunt vergeten??? Daar gingen ze blijkbaar pas naar kijken toen het moment van de loting naderde. En toen bleek dat wat wij wilden helemaal niet kon met het huidige bestemmingsplan. De enige manier waarop het wel kon, was als wij er nog 4 meter extra grond in de breedte bij zouden kopen, wat dus neerkomt op een meerprijs van 50.000 euro: Ach, een schijntje, toch?!

 

 

 

Vandaag gingen ze vergaderen met de wethouders of het mogelijk was het bestemmingsplan te wijzigen. En vanmiddag kregen wij te horen dat dat inderdaad wel kon, maar dat zij ervoor kozen dit niet te doen. Het andere stel had waarschijnlijk (zij hebben extra bedenktijd gevraagd) ook nog interesse in een gedeelte van die grond en het was dus gemakkelijker om de grond aan hen te verkopen!

 

Het is behoorlijk frustrerend dat wij twee maanden onze energie en tijd gestoken hebben in iets wat op voorhand al kansloos was... Dan had ik liever de loting verloren!

 

Judith

 

 



Onderweg

 

 We zijn met z'n allen alweer een stukje onderweg in het jaar 2014.
En ik ben nog steeds onderweg naar onze nieuwe woonwens...

Wij onderhouden nauw contact met de gemeenten waar wij graag willen gaan bouwen. Zodoende wisten wij al voordat het officieel bekend gemaakt werd, dat er eind 2013 kavels vrijgegeven werden in een nieuw te bouwen woonwijk in mijn geboortedorp. Maar bij interesse mochten we uiteraard pas inschrijven na de openbare publicatie. En de inschrijvingsperiode duurde tot 15 januari, dus we hebben die tijd ten volle benut om ons goed te verdiepen in het plan.

 

Zodoende zijn we afgelopen weken, als we in de buurt waren, vaak ter plekke gaan kijken en hebben we vele uurtjes boven de tekening van het plan gehangen. Want het kwam erop neer dat er, naast de ruime keuze, ook nog de nodige wijzigingen mogelijk waren om een kavel meer naar eigen wens te maken.

En hoe we ook zochten, rekenden, overpeinsden; We kwamen steeds terug op hetzelfde hoekje van de wijk waarover het al ging bij onze eerste afspraak met de gemeente ergens begin december. Ook hebben we met familie, vrienden en zelfs collega's om de tekening gezeten om hun objectieve mening te horen. En iedereen is het erover eens dat het hoekje wat onze voorkeur heeft, ook écht het beste hoekje van de wijk is... Vooral één plekje had sterk onze voorkeur, dus dat moest het worden!

Het hoekperceel is nu ingetekend als een kavel voor een tweekapper of twee vrijstaande huizen. Hierbij liggen de achtertuinen op het oosten, aangrenzend aan andere nieuwbouwkavels. Omdat wijzigingen mogelijk zijn, hebben we de nodige wijzigingen aangevraagd (tja, we zijn nou eenmaal een klein beetje 'verpest' met onze vorige tuin) en dat was allemaal geen probleem.

Ondanks dat onze vorige tuin echt veel te groot was nu mijn lijf me zo in de steek laat, vonden wij deze kavels voor vrijstaande bouw wel het andere uiterste, dus willen wij deze kavels samenvoegen en het kavel dan een kwart draaien, zodat de achtertuin op het zuiden georiënteerd is en grenst aan bestaande bouw, waarvan het kavel  nog ouderwets groot is en ons dus extra privacy biedt!

Hiervoor hadden we dus ingeschreven en wat bleek?
Er waren niet veel inschrijvingen zoals verwacht, maar juist op één van die twee kavels had een ander stel zich ook ingeschreven! Wat dus betekent, dat ondanks die crisis op de woningmarkt, we moeten gaan loten om het kavel.

Dit betekent dat we op dit moment 50% kans hebben. Het kan twee kanten opgaan: Ofwel we krijgen het vanaf volgende week héél erg druk omdat we in april aan de gang kunnen met de bouw van ons nieuwe droomhuis. Ofwel verandert er helemaal niks en gaan we vanuit ons gehuurde plekje verder doorzoeken naar een andere ideale plek...

Best een spannend begin van het nieuwe jaar dus!!!

P.s.: Had je al gezien dat er bij de nieuwste editie van de WLS als bijlage een set postkaarten zit? En dat er voor één van die kaarten een foto van ons interieur gebruikt is? Zo niet, dan zie je het hierboven op de foto;-)

Liefs,

Judith



 



Inspiratie

Afgelopen weekend hebben een vriendin en ik weer eens een rondje brocante gedaan. We hadden dit gepland rondom Deja-Vu's Kersthuis in Oosterhout... Ieder jaar weer een feestje om daar een bezoekje aan te brengen! En al loop je er tien keer rond, steeds ontdek je weer iets bijzonders!

 

Geinspireerd en met een hoofd vol ideetjes gingen we voldaan huiswaarts. Ondanks dat m'n foto's natuurlijk niet op kunnen tegen de echte belevenis, deel ik deze toch graag met jullie! Kijk en geniet...

 

 

 

 

 

 

 

Fijne dag,

Judith



Imperfect

Alweer... een kerst als laatste keer...Vorig jaar de laatste keer in ons huis, dit jaar de laatste keer in Belgie!

Maar we zijn er meer dan klaar voor om het hier in Belgie af te sluiten. We staan zelfs te popelen om terug te gaan naar Nederland. Gek hoe dat werkt... Eerst twijfel je je suf en zelfs toen we ons huis verkochten, was ik nog niet overtuigd of we de goede beslissing gemaakt hadden (manlief was daarin verder dan ik). Er zijn verschillende redenen die ik kon bedenken die hier in  België beter geregeld zijn. Maar er zijn inmiddels ook wat dingen op ons pad gekomen waardoor wij en onze situatie veranderd zijn/is. Ja, voor ons nu beter is om weer in Nederland te wonen. En raar hoe zulke dingen dan werken, maar als die knop om is, is ie om...

We gaan komende zomer verhuizen, maar dat gaat tijdelijk wederom een huurwoning worden. We zijn heel druk aan het zoeken naar HET PERFECTE KAVEL voor ons, waarbij alles op z'n plek valt. En we gaan niet over één nacht ijs, want het is tenslotte geen pakje boter wat je koopt! Op dit moment zijn we serieus bezig met een kavel waarbij ik voor het eerst denk (er zijn al de nodige kavels voorbij gekomen) 'dit zou 'm wel eens kunnen zijn'.

Maar mochten we echt niets vinden, hebben we nog een plan B, C en plan D in ons achterhoofd, dus het kan nog alle kanten op... Blijft spannend en onzeker!

Gisteren heb ik de kerstboom opgetuigd. Het was echt een gevalletje 'roeien met de ballen die je hebt', want alles staat bij mijn ouders in opslag en m'n moeder heeft willekeurig wat kerstdeco ertussen uit gehaald... en we hebben maar 1 boom deze ronde, dus zoonlief van zes zei -terecht- dat dit dus wel de boom van iedereen was en dus... moest er ook rood met goud gekleurde deco in!

Ach, eigenlijk past deze boom op z'n eigenaardige manier perfect bij ons op dit moment: Het is het allemaal eventjes 'net niet';-)

Judith 



Verwennerij

Altijd fijn om op z'n tijd een beetje verwend te worden...

 

Maar een vriendin van me legt me de laatste tijd wel erg in de watten. Volgens haar omdat ik het op dit moment verdien... zo lief!!!
 

Ik heb al een paar superlieve kaarten van haar mogen ontvangen. Op zich altijd al een klein cadeautje vind ik: kaartenpost! Maar na terugkomst van de heerlijke zonvakantie met m'n betere helft, kwam zij 's avonds een drankje doen en nam ze een prachtige krans mee.

 

 

Extra mooi, omdat ze deze zelf gemaakt heeft... Dat maakt het natuurlijk altijd net eventjes wat persoonlijker en specialer, toch?

 

 

 

Zij kent mijn smaak en weet dat ik van vrij simpele dingen houdt... Als we met een clubje aan het knutselen gaan, ben ik altijd degene die met het meest eenvoudige huiswaarts keert. En met deze herfstkrans, gemaakt van walnoten, heeft ze vol in de roos geschoten!

 

 

 

 

Aangezien we hier tijdelijk wonen, proberen we zo min mogelijk gaten in de muur te boren, dus deze krans heb ik aan mijn favoriete, verweerde spiegel gehangen. Daar kan ik 'm bewonderen vanaf zowel de eettafel als de zithoek!

Afgelopen weekend werd me wederom een zelfgemaakt pareltje toegeschoven, van wederom diezelfde vriendin: Mij horen jullie natuurlijk niet klagen;-)

 

Maar dat cadeau bewaar ik voor een volgende post...

 

Fijn weekend!!!

 

Judith



Eervol

  

Mijn blog heeft een eervol plaatsje gekregen in de nieuwste uitgave van 'DECOREREN Landelijke Stijl'

 

 

 

Ik was hiervan niet op de hoogte, totdat het tijdschrift al in de schappen van de winkels lag. Ze hebben mij wel proberen te contacteren, maar ik was aan het genieten van een welverdiende zonvakantie... Dus toen ik daarvan terugkwam, werd het me verteld en was het al een 'done deal': Leuk!

 

Nieuwsgierig, nadat medeblogster Lia van I found my home, het artikel al had gezien en mij tipte, heb ik me natuurlijk de volgende dag naar de tijdschriftenwinkel gehaast... Aangenaam verrast/verbaasd dat mijn nederig blogje in het favorietenlijstje blijkt te staan van de hoofdredactrice van mijn lievelings woonblad 'WONEN Landelijke Stijl', Tinneke Vos. En natuurlijk ben ik toch wel een beetje trots dat er een foto van ons voormalige huis gebruikt is voor dit artikel!

 



 

Omdat we hier op dit moment veel heftige gebeurtenissen op ons levenspad krijgen/hebben, is de inspiratie en energie om intensief te bloggen nog steeds, ongewild, ver te zoeken... Toch is zo'n eervol plaatsje in zo'n mooi tijdschrift wel een motivatie om aandacht aan m'n blogje te blijven besteden;-)

 

Liefs,

 

Judith