De Potstal

Zoals in mijn vorige post te lezen was, ben ik afgelopen donderdag bij 'De Potstal' geweest.
Wat een geweldig inspirerende winkel is dat!
Als je er nog nooit geweest ben, kan ik je maar 1 ding adviseren: Ga er eens een kijkje nemen, want je gaat er met een hoofd vol inspiratie naar huis... Je raakt er niet uitgekeken!!! Mijn vriendin trok me nog NET NIET met m'n haren naar buiten hihi.

Ik maak er verder geen woorden meer aan vuil, kijk zelf maar eens naar de volgende foto's die ik daar gemaakt heb (met toestemming uiteraard). Deze foto's spreken voor zichzelf...

 

En, heb ik teveel gezegd of niet???

...ZUCHT...

Judith

Grauw

Nadat het hier in het zuiden (vanuit Nederland gezien dan...) steeds prachtig, zonnig herfstweer was deze week, was het vandaag wel even wennen! Vanochtend hing er een flinke mist en die was niet van plan om te wijken (volgens mij was het juist vandaag in het noorden wel zonniger, toch?).

Dus de hele dag was het grauw en grijs buiten... en behoorlijk koud!
Tijd om het binnen gezellig te maken en waar kun je dat nou beter mee doen dan met kaarslicht?
Dus ik schijn ook meteen eventjes een (sfeer)lichtje over jullie!

Enkele kaarsjes in de woonkamer....

En natuurlijk branden er ook kaarsjes in de keuken....

Zelfs op het toilet mag het wel wat gezelliger tijdens deze herfstdagen....

Verder stond dit weekend natuurlijk in het teken van SINTERKLAAS!!!

De oudste twee kennen het verhaal inmiddels alweer een hele tijd, maar zij beleven het nu toch intensief dankzij hun kleine broertje en vinden het maar wat leuk om het spel mee te spelen... Dus we zijn er met z'n allen vol in gesprongen gisteren; Er werden overheerlijke pepernootjes gebakken EN opgegeten (wat nu wekelijks op het menu staat totdat die GoedHeiligMan weer naar Spanje is vertrokken... goed voor de lovehandles!) en de twee jongsten kropen gezellig samen onder een deken en keken naar de intocht op TV:

En omdat we volgende week niet bij de intocht kunnen zijn in onze eigen woonplaats, stond er vandaag een intocht op het programma om Sinterklaas en z'n pieten in het eggie te verwelkomen in mijn geboortedorp samen met m'n ouders.

Er kwam 2 keer een Piet op onze jongste af: de ene wilde met hem en z'n oma op de foto en de andere kwam gewoon gezellig babbelen en strooigoed uitdelen en ook de Sint heeft meerdere malen enthousiast naar Ninno gezwaaid, maar kreeg geen 'terugzwaai'  uit ons mannetje getrokken.... Hij vond het namelijk best wel spannend en eng allemaal en bekeek het liefst alles vanaf een veilige afstand! Zo mooi om te zien hoe zo'n kind dat allemaal ervaart...

En nu zit het weekend er alweer op... wat gaat dat snel!

Ik wens jullie een hele fijne week toe,

Veel liefs,

Judith



Bankzaken

Ik doe de komende 2 dagen wat meer bankzaken dan normaal... Ik lig er zelfs op terwijl ik deze post tik!

Al een tijdje liep ik met nek-, schouder- en rugklachten; Mij niet vreemd.

Maar vooral die rug deed de laatste weken wel weer erg veel pijn en ik functioneerde dan ook vooral het best met een goeie dosis ibruprofen 600. Tja, en dan wordt het onvermijdelijk om toch weer eens een bezoekje te brengen aan de ostheopaat.

 De mijne heet Erwin en Erwin heeft volgens mij magische handen, want hij kan daarmee iedere keer weer mij (tijdelijk) van de pijn kan verlichten... maar voordat dat gebeurt, voelt het wel (tijdelijk) alsof ik ben overreden door een truck!

En vanochtend had ik dus sinds lange tijd weer een afspraak met Erwin... Er werd wat gezucht en gepuft... niet door mij, maar door Erwin! Want ik was natuurlijk te lang doorgelopen en het was een flinke puinhoop van net onder m'n schedel tot in m'n bekken...

Terwijl hij me van alle kanten kraakt en masseert, hou ik me natuurlijk goed. Zo goed, dat Erwin concludeert dat ik niet flauw ben... Maarrr nu lig ik dus wel met de nodige reactieverschijnselen ff bij te komen op die bank. Wel op doktersvoorschrift, dat dan weer wel (kleinigheidje blijf je houden)! De komende 2 dagen mag ik (tijdelijk) niet zitten, behalve als het ECHT moet en dan hooguit een kwartier.

Dus nu lig ik hier te computeren met de laptop op m'n buik en vanavond is deze plek ook gereserveerd voor de moeder des huizes... he, wat vervelend nou:-)

Judith



Bestek en aardewerk

Op een zwart kastje in de keuken heb ik een verzameling oud aardewerk staan, verzameld tijdens verschillende bezoekjes aan markten in binnen -en buitenland...

De combinatie met dat zwart geverfde hout, de roomwitte lambrisering en het franse houten bord aan de muur, wat ik vond op de markt in Lille, vind ik wel mooi.

In een van die aardewerk potten vind je dan weer een ander verzamelingetje, namelijk die van oude (vlees)messen -en vorken, wederom gevonden op verschillende markten in zowel Belgie, Frankrijk en Nederland. De warme kleuren van de handgrepen zijn een goeie match met het aardewerk...

En zo staat er dit stilleven alweer een hele tijd... Soms denk ik wel eens om wat anders op het kastje te zetten, maar goh... vervelen doet het me eigenlijk nog steeds niet, dus waarom zou ik dat dan doen? Er komt vast een moment dat ik het in 1 keer helemaal beu ben, maar tot die tijd laat ik het nog maar lekker zo staan! Hebben jullie dat nou ook, dat je in bepaalde hoeken regelmatig blijft schuiven, maar op andere plekjes alles zo naar je zin staat, dat het tijden onaangeroerd blijft?!

Lieve groetjes,

Judith

Echt herfst!

Ik kom echt in de herfst terecht, na mijn zonnige vakantie!
De kaarsjes branden de hele dag door om het allemaal wat gezellig te houden, want als we naar buiten kijken worden we niet echt vrolijk!
Vooral zondag heb ik het heeeeeeeel erg koud gehad... Toch wel wennen van zonovergoten dagen rond de 35 graden naar donkere wolken en 13 graden; brrrrrr!!!

Maar gelukkig hebben we veel foto's gemaakt, dus als ik daarnaar kijk, waan ik me weer heel even op die heerlijke vakantie... Wat hebben we GENOTEN! Zo erg GENOTEN dat we volgend jaar weer van plan zijn erop uit te gaan met z'n drietjes.

Judith

Aankopen

Van een paar aankopen die ik gedaan heb in Brugge heb ik inmiddels wat fotootjes gemaakt.
Allereerst een wekker voor op de slaapkamer van onze jongste telg. De wekker krijg ik niet aan de praat, maar ach: dat hoeft ook niet want onze zoon kan toch geen klok kijken! Ik heb 'm dan ook puur ter decoratie gekocht. Hij past zo mooi in de sfeer van zijn slaapkamertje, waar overwegend (blauwe) grijstinten heersen, maar wel her en der een rood accent te vinden is (zie deze post: klik)...

En verder...

Niet op zoek, maar wel gevonden: een mooi vensterbankkrukje. Al vaker heb ik vensterbankkrukjes gehad, maar nog nooit zo'n beauty als deze. Deze is gemaakt van heel mooi hout, wat door de jaren heen alsmaar meer karakter heeft gekregen. Ook het formaat van dit krukje (net wat robuuster dan gangbaar) vind ik bijzonder leuk. Dus ik ben blij met m'n toevallige vondst bij dat vriendelijke franstalig mannetje op die gezellige zondag in Brugge...

Ook heb ik nog een open archiefkastje gekocht. Deze ben ik nu tegen houtworm aan het behandelen, want die zat erin of het heeft er in ieder geval ingezeten. Voor de zekerheid dus ff in de petroleum gezet. Daarna een verse laag boenwas erop en dan krijgt ie een mooi plekje. Ik twijfel nog tussen de slaapkamer, badkamer en woonkamer... Hoe dan ook: tegen de tijd dat ie klaar staat voor het pronkwerk, zal ik er hier zeker eventjes een post aan wagen!

Judith

Markt Zandfeesten Brugge

Gisteren ben ik met m'n schoonzus naar de rommelmarkt geweest van de Zandfeesten in Brugge.

Dat betekende dat we weer vroeg uit onze veren moesten, want vanuit mij thuis is het toch nog een kleine twee uurtjes rijden... Je moet er wat voor over hebben!

Het was 's ochtends best fris, maar later op de dag brak het zonnetje door en voelde het zomers aan.

We (ik?) hadden geen energie om ook nog het stadje Brugge te bezichtigen, ondanks dat dat oude plaatsje zeker een bezoekje waard is! Maar de vorige keer hadden we dat wel uitgebreid gedaan, dus dat mochten we ook wel een keertje overslaan. In plaats van extra kilometers lopen, hebben we extra vaak een terrasje gepakt... ook fijn!

Veel mensen waren op het idee gekomen om naar de markt te gaan, want het was er ontzettend druk!

Al vroeg was het een drukte van belang en 's middags was het zelfs zo druk geworden, dat het niet meer echt fijn rondsnuffelen was. Gelukkig hadden we toen onze ronde al gehad en ging het om de 'wie weet wat we nog over het hoofd gezien hebben-ronde' of het 'Toch nog ff naar die ene standhouder terug-bezoekje'...

Persoonlijk vonden we het aanbod deze keer niet zo geweldig: het was OF echte meuk OF ontzettend duur. Het was dus een uitdaging om er toch nog mooie EN betaalbare spulletjes tussenuit te vissen: Dat blijft een leuke sport!

En dat het uiteindelijk altijd wel weer lukt om met iets leuks huiswaarts te keren, bewijst deze foto wel:

En nu ga ik maar 'ns naar buiten om mijn ramen te lappen, want voordat ik het weet is het weer tijd om zoonlief van school te halen . En als die mij bezig ziet met de ramen, wil hij altijd HELPEN en dat is zoooo fijn!

Geniet van de zon, doe ik dat ook!!!

Lieve groetjes,



Judith

Isseweer

Het heeft eventjes geduurd, maar ik ben er weer!
Op deze eerste dag van de herfst vond ik het wel weer tijd worden voor een postje mijnerzijds.

Stilletjes aan krabbelen we weer overeind. Ik ben nog wel wat slapjes, maar ik kan ook nog maar sinds een paar dagen normaal eten... nog niet alles, want ik moet vooral opletten met zuren; dat prikt! Maar het kauwen en slikken lukt alweer aardig. Het belangrijkste is dat onze ziekmakers weg zijn en we dit hoofdstuk zoetjes aan kunnen gaan afsluiten: GEWELDIG!

Ook zijn we enorm verwend met lieve mailtjes, krabbels, telefoontjes & sms'jes... Toch blijven ouderwetse kaarten het leukste om te krijgen en die hebben we dan ook hartstikke veel ontvangen (zelfs uit Blogland: dankjewel!) en ja, zelfs kadootjes!

 

En zondag hoop ik naar Brugge te gaan, naar De Zandfeesten... Het is al een dikke 3 maanden geleden dat ik een markt bezocht heb, dus ik hoop op mooi weer en veel gezelligheid!

Ondertussen ben ik ook niet meer zo actief geweest achter de computer, dus ik loop hopeloos achter met het lezen van jullie posten, maar daar ga ik komende week zo nu en dan eens lekker voor zitten... Dus tot snel!

Judith



Zenuwachtig

Zoals ik al zei in m'n vorige post, hadden we afgelopen vrijdag een afspraak bij de KNO arts. Ondertussen ben ik met de 5e AB kuur bezig, want infectie nummer 5 was alweer onderweg (gelukkig blijft het bij zoonlief -nog- weg).
Maar goed, tijdens dit consult werd duidelijk dat de bacterie bij mij nooit meer weg zou gaan. De structuur van  mijn amandelen was zodanig slecht, dat er maar 1 optie was: opereren! Bij mijn zoon was de noodzaak niet zo aanwezig, maar juist hij stoeit al z'n hele leven met keelontstekingen en heeft ook erg grote amandelen. Dus hebben we besloten dat ook hij van die ellendige dingen verlost gaat worden. De KNO arts heeft tijdens het consult meerdere malen benadrukt dat de pijn na de ingreep behoorlijk heftig kan zijn, zeker als je al wat ouder bent (voel ik me aangesproken?!). Naarmate je ouder wordt, gaat het weefsel van de amandelen blijkbaar alsmaar vaster zitten, vandaar...

De afspraak staat voor morgen... Om 11u30 worden we nuchter verwacht bij de KNO arts, dus naar verwachting zullen we begin van de middag wel 'aan de beurt' zijn. Daarna mogen we ook nog een nachtje blijven slapen (blehhh). Als alles goed gaat, zijn we allebei overmorgen weer thuis!

Aan de ene kant ben ik blij dat er eindelijk een oplossing gaat komen en dat ik straks kan beginnen met opkrabbelen. Mijn energielevel is als die van een oud vrouwtje; Nog nooit zo weinig puf gehad om ook maar iets te ondernemen. Dus het vooruitzicht dat ik m'n leven weer kan gaan oppakken is heel verleidelijk! En natuurlijk weet ik ook dat ik simpelweg geen keuze heb, dus ik heb niets te willen!

Maar aan de andere kant zie ik er tegen op. Ik ben namelijk een groen blaadje betreft operaties. De enige keer dat ik onder narcose ben geweest, is na de bevalling van de oudste en toen overkwam het me onverwachts en was ik al zodanig uitgeput dat ik blij was dat ik mocht gaan slapen! Nu leef ik ernaartoe, dus heb ik tijd voor overdenkingen en dus zenuwen... Toch ben ik niet bang voor de ingreep op zich, maar meer voor de pijn die ik ga voelen als ik wakker word (en de week erna) en de reeele kans op nabloedingen.

Tegelijkertijd besef ik me ook wel weer dat er veel ergere dingen zijn dan zo'n amandelen verwijderen... Zolang je geen chronische of terminale ellende aan je lijf hebt, zeg ik maar: 'what doesn't kill you, makes you stronger'! Maar volgens mijn vriendin mag ik geen appelen met peren vergelijken... Dat kan ook niet natuurlijk...
Dus tja, hoe ik het ook wend of keer: Ik zie er gewoon erg tegenop en zal blij zijn alswe een week verder zijn, zodat zoonlief en ik de ergste ellende weer achter de rug hebben!

I'll be back!!!

Judith

LILLE

Voor degene die naar Lille gaan:
HEEL VEEL PLEZIER EN IK WENS JULLIE EEN VRUCHTBARE STRUINTOCHT!!!

Helaas moet ik deze ronde mijn jaarlijkse brocante-reisje naar Frankrijk overslaan, omdat ik wederom met een keelontsteking aan huis en haard gebonden zit (heeeeel frustrerend)... Straks naar de KNO arts en hopelijk komt die met een oplossing, want na 2 1/2 maand ziek zijn, heb ik er de kracht niet meer voor!

En natuurlijk wens ik iedereen, ook degene die niet naar Lille gaan, een heerlijk weekend toe... Het zonnetje schijnt volop en de temperaturen zijn eindelijk eens van zomerse waarden, dus dat moet wel bijdragen aan een paar fijne dagen!


Fijn weekend allemaal!!!

Judith