woensdag 21 september 2011

Isseweer


Het heeft eventjes geduurd, maar ik ben er weer!
Op deze eerste dag van de herfst vond ik het wel weer tijd worden voor een postje mijnerzijds.
Stilletjes aan krabbelen we weer overeind. Ik ben nog wel wat slapjes, maar ik kan ook nog maar sinds een paar dagen normaal eten... nog niet alles, want ik moet vooral opletten met zuren; dat prikt! Maar het kauwen en slikken lukt alweer aardig. Het belangrijkste is dat onze ziekmakers weg zijn en we dit hoofdstuk zoetjes aan kunnen gaan afsluiten: GEWELDIG!

Ook zijn we enorm verwend met lieve mailtjes, krabbels, telefoontjes & sms'jes... Toch blijven ouderwetse kaarten het leukste om te krijgen en die hebben we dan ook hartstikke veel ontvangen (zelfs uit Blogland: dankjewel!) en ja, zelfs kadootjes!
 

En zondag hoop ik naar Brugge te gaan, naar De Zandfeesten... Het is al een dikke 3 maanden geleden dat ik een markt bezocht heb, dus ik hoop op mooi weer en veel gezelligheid!

Ondertussen ben ik ook niet meer zo actief geweest achter de computer, dus ik loop hopeloos achter met het lezen van jullie posten, maar daar ga ik komende week zo nu en dan eens lekker voor zitten... Dus tot snel!

Judith








maandag 5 september 2011

Zenuwachtig

Zoals ik al zei in m'n vorige post, hadden we afgelopen vrijdag een afspraak bij de KNO arts. Ondertussen ben ik met de 5e AB kuur bezig, want infectie nummer 5 was alweer onderweg (gelukkig blijft het bij zoonlief -nog- weg).
Maar goed, tijdens dit consult werd duidelijk dat de bacterie bij mij nooit meer weg zou gaan. De structuur van  mijn amandelen was zodanig slecht, dat er maar 1 optie was: opereren! Bij mijn zoon was de noodzaak niet zo aanwezig, maar juist hij stoeit al z'n hele leven met keelontstekingen en heeft ook erg grote amandelen. Dus hebben we besloten dat ook hij van die ellendige dingen verlost gaat worden. De KNO arts heeft tijdens het consult meerdere malen benadrukt dat de pijn na de ingreep behoorlijk heftig kan zijn, zeker als je al wat ouder bent (voel ik me aangesproken?!). Naarmate je ouder wordt, gaat het weefsel van de amandelen blijkbaar alsmaar vaster zitten, vandaar...


De afspraak staat voor morgen... Om 11u30 worden we nuchter verwacht bij de KNO arts, dus naar verwachting zullen we begin van de middag wel 'aan de beurt' zijn. Daarna mogen we ook nog een nachtje blijven slapen (blehhh). Als alles goed gaat, zijn we allebei overmorgen weer thuis!

Aan de ene kant ben ik blij dat er eindelijk een oplossing gaat komen en dat ik straks kan beginnen met opkrabbelen. Mijn energielevel is als die van een oud vrouwtje; Nog nooit zo weinig puf gehad om ook maar iets te ondernemen. Dus het vooruitzicht dat ik m'n leven weer kan gaan oppakken is heel verleidelijk! En natuurlijk weet ik ook dat ik simpelweg geen keuze heb, dus ik heb niets te willen!
Maar aan de andere kant zie ik er tegen op. Ik ben namelijk een groen blaadje betreft operaties. De enige keer dat ik onder narcose ben geweest, is na de bevalling van de oudste en toen overkwam het me onverwachts en was ik al zodanig uitgeput dat ik blij was dat ik mocht gaan slapen! Nu leef ik ernaartoe, dus heb ik tijd voor overdenkingen en dus zenuwen... Toch ben ik niet bang voor de ingreep op zich, maar meer voor de pijn die ik ga voelen als ik wakker word (en de week erna) en de reeele kans op nabloedingen.
Tegelijkertijd besef ik me ook wel weer dat er veel ergere dingen zijn dan zo'n amandelen verwijderen... Zolang je geen chronische of terminale ellende aan je lijf hebt, zeg ik maar: 'what doesn't kill you, makes you stronger'! Maar volgens mijn vriendin mag ik geen appelen met peren vergelijken... Dat kan ook niet natuurlijk...
Dus tja, hoe ik het ook wend of keer: Ik zie er gewoon erg tegenop en zal blij zijn alswe een week verder zijn, zodat zoonlief en ik de ergste ellende weer achter de rug hebben!

I'll be back!!!

Judith







vrijdag 2 september 2011

LILLE

Voor degene die naar Lille gaan:
HEEL VEEL PLEZIER EN IK WENS JULLIE EEN VRUCHTBARE STRUINTOCHT!!!

Helaas moet ik deze ronde mijn jaarlijkse brocante-reisje naar Frankrijk overslaan, omdat ik wederom met een keelontsteking aan huis en haard gebonden zit (heeeeel frustrerend)... Straks naar de KNO arts en hopelijk komt die met een oplossing, want na 2 1/2 maand ziek zijn, heb ik er de kracht niet meer voor!

En natuurlijk wens ik iedereen, ook degene die niet naar Lille gaan, een heerlijk weekend toe... Het zonnetje schijnt volop en de temperaturen zijn eindelijk eens van zomerse waarden, dus dat moet wel bijdragen aan een paar fijne dagen!


Fijn weekend allemaal!!!

Judith





maandag 29 augustus 2011

De zomer...

... loopt op z'n einde.

Mocht je zin hebben in een gezellige, vrolijke post, dan moet je NU wegklikken... Want over die zomer ben ik helemaal niet enthousiast en vrolijk, dussssssss.....

Nee, ik ben er helemaal niet blij mee dat de zomer voorbij is, want voor m'n gevoel leef ik al 2 maanden in de herfst... Het weer wil niet echt meewerken  en we hebben dan ook nog maar weinig zomerse dagen gehad! Daarnaast wil het maar niet opschieten met de gezondheid van mij en m'n zoon... En van 2 maanden ziek zijn wordt je niet vrolijker. Nee, voor ons was het geen succesvolle zomer helaas en dat is wel jammer, want de zomer is toch wel mijn favoriete tijd van het jaar!

Maar dat die nu toch echt op z'n einde loopt, daarvoor hoef ik maar een kijkje te nemen in m'n eigen tuin:


 

Witte en blauwe druiven hangen er weer in grote hoeveelheden...
De (stoof) peertjes staan te popelen om geplukt te worden...


Tja, en als de walnoten dan ook al onderweg zijn...


Dan is er nog maar 1 conclusie:
Autumn is on its way!!!

Judith






 


woensdag 24 augustus 2011

Oude luiken

Zoals ik al vaker heb gezegd, houd ik erg van doorleefd, oud hout. Met deze post zet ik wat van dat oud hout van me in de kijker, namelijk de oude luiken die ik in mijn trotse bezit heb... Een goeie tegenhanger van het klassieke zilver van m'n vorige post:-)



Bovenstaande luiken kocht ik op de antiekmarkt in Tongeren.
Deze brocanteverkoper staat altijd op het hoekje waar wij aankomen, hij heeft vaak erg mooie spullen bij zich. Zo viel ik ook meteen als een blok voor deze luiken, met hun orginele, zwart matte kleur: perfect voor mijn huisje! Aangezien we nog maar net waren aangekomen, gingen we eerst eens verder kijken. Na een tijdje rondstruinen, kwamen we weer bij de betreffende handelaar aan, dus we gingen eens onderhandelen... Zoals mensen die bekend zijn met de markt in Tongeren, zijn daar de prijzen niet om over naar huis te schrijven en deze prijs was eensgelijks. Helaas was hij behoorlijk standvast en we kregen niet veel van de prijs af... Dus we gingen nog maar eens verder op zoektocht, misschien dat er nog wel iets anders op ons pad kwam! Natuurlijk zinloos, want zoals het altijd met de liefde gaat: die kun je niet zomaar uit je hoofd zetten!
Dus uiteindelijk, na een vroege lunch (dat krijg je als je voor dag en dauw opstaat) zijn we terug gegaan en wat blijkt: Meneer was z'n kraam al aan het opruimen! Tja, de verkoop liep toch niet, dus dan maar wat eerder naar huis... Ik keek koortsachtig of ik 'mijn' luiken nog zag staan, maar nee hoor! Hij had ze al in z'n busje zitten. Toch was hij bewonderingwaardig blij dat hij z'n hele bus weer kon uitladen (want natuurlijk lagen 'mijn' luiken helemaal achteraan en onderin en moest de hele handel eruit), want dat maakte zijn verkoop dan toch nog een beetje goed! Tja, soms moet je net ff wat meer betalen dan je zou willen, maar ik heb er tot op de dag van vandaag geen spijt van gehad en dat is het belangrijkste toch?!




Het witte luik hierboven is een enkel, hoog luik. Dit is het eerste luik wat ik kocht... Ergens in een frans brocante winkeltje in 't Gooi. Samen met m'n schoonzus hadden we een hele route uitgestippeld en zelfs onze overnachtingsspullen bij, zodat we ergens een hotel konden nemen om er 2 dagen brocanteshoppen van de maken. Met die route en de TomTom gingen we op pad... We hadden al een paar adresjes gehad en gingen op zoek naar de volgende. Maar als je alsmaar zit te kletsen, kan het wel eens zijn dat je zelfs met de TomTom verkeerd rijdt, gewoon omdat je niet zit op te letten... Zo dus ook die keer en we kwamen in een doolhof van eenrichtingsverkeer terecht en je zult het niet geloven: Weer reden we verkeerd door ons getetter! Achteraf heeeeeeel blij dat we verkeerd reden, want toen zagen we een winkeltje gespecialiseerd in franse brocante wat niet op onze route stond en we vielen met onze neus in de boter: Ze hadden ontzettend leuke spullen en het allermooiste was: Ze gingen de winkel opheffen, dus er werd afgeprijsd! Overbodig te zeggen dat we daar met veel spullen naar onze auto liepen... Zoveel dat we besloten om 's avonds maar gewoon naar huis te rijden, want na nog wat adressen zat onze auto dan toch echt vol!




Dan deze groen/bruine luiken die op onze slaapkamer hangen. Gewoon gekocht via Marktplaats, maar om deze op te halen hadden we (weer samen met m'n schoonzus en vriendin) er toch maar gezellig een route omheen gepland. Deze luiken zetten de toon hoe de nieuwe sfeer in onze slaapkamer, die op de ToDoList stond, moest worden en was dus ook het uitgangspunt van de gekozen kleuren voor de muren...



Dit dubbele witte louvre luik heb ik eigenlijk gewoon even te leen. Deze heb ik op een markt en Belgie gekocht en staat op de TV kast om die lelijke WI-remote-oplader weg te werken...




En als laatste deze luiken, die op de slaapkamer van onze jongste hangen, gekocht bij Tresor in Geertruidenberg. Je ziet dat iemand er flink z'n best op heeft gedaan de luiken te ontdoen van z'n verflagen... ik zie wat resten wit en duidelijk ook wat groen... Ze zijn verre van perfect en hebben de tand des tijds niet zonder kleerscheuren doorstaan, maar dat maakt ze juist zo sfeervol!

En dat geeft een huis waar niet alleen nieuwe spullen in staan, maar ook oude, doorleefde spullen zoveel meer karakter: Al dat oude heeft al een leven achter zich en vertellen hun verhaal... Mijn verhaal hierboven is daar maar een (klein?) stukje van. Nu maken ze een stukje geschiedenis in ons huis; soms van de ene hoek naar de andere hoek verhuizend, maar soms ook heel standvastig op hetzelfde plekje vertoevend... En wie weet waar hun volgende reis naartoe gaat om nog meer geschiedenis te gaan schrijven!


Judith






maandag 22 augustus 2011

Zilverwerk




Zilverwerk kom je hier en daar wel tegen in mijn huis. Ik vind het een mooi tijdloos, klassiek accent in m'n overwegend landelijk interieur.



Soms is het echt zilver, maar meestal is het verzilverd... en soms zelfs gewoon 'zilver'kleurig!



Ook een subtiel verzilverd detail kan ik waarderen, zoals de rozenknop op dit glaswerk.



Zilverpoets is me vreemd... Dan wordt het zilverwerk te netjes en dat vind ik jammer. Ik zie het zilverwerk liever een beetje doorleefd.


Wens jullie een goede week!

Judith




maandag 15 augustus 2011

Facelift

Ik had vanmiddag heerlijk een uurtje voor mezelf. Die tijd heb ik besteed aan mijn blog. Deze was wel een beetje toe aan een opfrisbeurt, dus heb ik haar een facelift gegeven.


Verder wil ik deze post graag gebruiken om iedereen te bedanken voor hun lieve woorden en beterschapswensen, via welke weg dan ook.
Het gaat overigens steeds beter met me. Vorige week wederom een bloedonderzoek achter de rug en gelukkig waren de bloedwaarden goed. Die laatste antibioticakuur heeft blijkbaar z'n werk gedaan. Natuurlijk hebben die 3 zware infecties achter elkaar, met daarop de bijbehorende kuren, mij geen goed gedaan en daardoor heb ik nu nog last van, zoals m'n huisarts het noemt, letselschade. Maar m'n keel brand al wat minder en het grieperige gevoel neemt stukken af. Het vermoeide blijft helaas wel hangen, maar daar heb ik nu krachtampullen voor gekregen.

Voor de rest doe ik het gewoon een stukje rustiger aan dan normaal... Dus ik blijf volop in die vakantiemodus hangen:-)



En zaterdag heb ik eindelijk weer eens na maanden een markt in de planning! Deze keer gaan we richting onze Waalse buren. Ik ben benieuwd wat er op m'n pad komt...

Judith





zaterdag 13 augustus 2011

Kaarsjes

Houden jullie ook zo van kaarsen en kaarslicht?
Ik ben er dol op!



Natuurlijk branden de kaarsen hier tijdens het najaar en de wintermaanden overuren en branden ze in de zomer een stuk minder frequent... Mits het niet zo'n druilerige zomer is als dit jaar! Dus tijdens de druilerige dagen van deze zomer branden de kaarsen bij ons in huis volop en dat maakt het allemaal toch net effe wat gezelliger...



Fijn weekend!!!

Judith





zondag 7 augustus 2011

Voortuin

Manlief en ik hebben geen groene vingers... Zodoende blijft onze tuin altijd een achtergesteld kindje: We hebben altijd wel iets hogers op de ToDoList staan dan het aanleggen van een mooie tuin! En we kunnen ook beter niet zo'n bewerkelijke tuin hebben, want het gaat in ons geval nogal om veel m2-ers, dus zelfs met een simpele tuin is er dan al genoeg werk te verzetten om het allemaal een beetje netjes te houden... zeker voor niet-tuinierders als ons! Waarom dan zo'n grote tuin? Het kavel waarop ons huis gebouwd is, heeft gewoon een geweldige ligging, dus die extra meters namen we voor lief en we genieten uiteraard wel op en top van de rust en vrijheid die zo'n lap grond achter je huis je biedt! En met een zitmaaier kom je ook een eind, toch?!

Ook onze voortuin is heel simpel. Gelukkig hebben we een heel simpel huis, zo simpel als een huis eigenlijk maar kan zijn: Precies zoals kleine kinderen huizen tekenen! En dat komt goed uit voor ons, want die voortuin mocht dus ook simpel zijn... Er staat niet veel in, maar toch sluiten de voortuin en het huis naadloos op elkaar aan en zijn we blij met de totale uitstraling. Na 5 jaar groeien is de tuin ondertussen ook aardig 'volgroeid', al mag er natuurlijk altijd nog meer body komen, maar dat laat zich niet haasten...

Hier dus een paar plaatjes van onze voortuin!



Het kavel dat naast onze buren ligt, is onbebouwd en in gebruik als weide door een boer uit onze straat. Daar laat hij afwisselend zijn pony's, kudde schapen of paarden in grazen... Op dit moment staan de paarden in de wei en het blijft leuk om die beestjes zo dichtbij je huis te hebben!





En 's avonds, als het donker is, proberen we de boel ook gezellig en uitnodigend te houden. Met wat kaarslicht van de olielampen en de buitenverlichting lukt dat best aardig...


Fijne avond!

Judith






donderdag 21 juli 2011

...opkrabbelen...

Onze vakantie zit erop... Een vakantie die helemaal anders is gelopen dan gewenst... een vakantie die geen voldaan vakantiegevoel opgeleverd heeft... Integendeel: ik ben futloos, moe en aan vakantie toe!



Tijdens de vakantie werd ik wederom ziek. En om het nog gezelliger te maken, werd ook de oudste telg ziek. Er zijn dus vele vakantiedagen in het water gevallen, maar natuurlijk hebben we ook mooie dagen gehad, waarbij we ons best aardig voelden en dus ook volop genoten van de omgeving en elkaar...


We zijn nu ruim een week terug. Na thuiskomst ben ik dagenlang flink ziek geweest en was de infectie wederom bij zowel mij als zoonlief teruggekomen.
Ik ben ondertussen 3 antibioticakuren verder en heb deze week 2 bloedonderzoeken gehad. Het enige wat duidelijk is, is dat het om een zware infectie gaat, maar waar ie vandaan komt blijft onduidelijk. Inmiddels slik ik de zwaarste antibiotica die een huisarts kan voorschrijven, in de hoogst mogelijke dosering (mijn zoon slikt dezelfde pillen, alleen in een lagere dosering). In deze antibiotica blijkt een extra stof te zitten, waartegen een baterie/infectie eigenlijk niet resistant kan zijn.
Aan het einde van deze rit heb ik 76 pillen geslikt (en dan hebben we het niet eens over de pijnstillers) en hoop ik echt dat de infectie niet meer terugkomt! Als ik na volgend weekend niet weerrr bij de huisarts heb gezeten, durf ik pas te juichen en kan ik gaan herstellen van bijna een maand ziek zijn (en dat voor iemand die bijna nooit ziek is!). Over een maand moet ik nog wel een keer bloed laten prikken om de leverfunctie te checken, want die krijgt nu flink op z'n donder (waardoor ik komende maand ook geen alcohol mag drinken, dus gezellig roseetjes drinken op het terras zit er voorlopig niet in, pfff...).

Zo zie je maar weer dat de grote vraag dan toch weer blijkt te zijn: HOE KOM JE ERAAN, MAAR NOG BELANGRIJKER... HOE KOM JE ER WEER VANAF??? Gezondheid blijft een belangrijk goedje!




En om dit 'kwakkelverhaal' helemaal af te maken: Ik had al maanden last van m'n ogen, maar ik ging ervan uit dat dat vanzelf wel over zou gaan. Natuuuuuuurlijk werd het op de vakantie steeds erger en toen ik m'n ogen bij thuiskomst bijna niet meer open kon houden en ik geen daglicht meer verdroeg, heb ik ze toch maar eens na laten kijken... Bleek mijn hoornvlies ontstoken te zijn! Wat betekent dat ik nu dus minstens (!) 2 weken mijn lenzen niet mag dragen, wat dus weer betekent dat ik die irritante, stomme bril op moet (SORRY voor de brildragers onder ons, maar zo'n ding is gewoon absoluut niet aan  mij besteed!) omdat ik anders geen steek zie!
O ja... Ook had ik maandag nog een date staan met m'n dermatoloog voor de jaarlijkse huidcheck -wat ik overigens iedereen sterk aanraad ook te doen!!!- en jawel: Zij heeft 2 moedervlekken gevonden die we uit voorzorg beter kunnen weghalen... Gelukkig geen groot alarm (maar daar zijn die preventieve huidchecks natuurlijk dan ook voor, om grote ellende voor te zijn!) en gaan we dit pas ergens in oktober doen, als mijn weekje vakantie onder de Turkse zon erop zit!

Nah... mochten jullie me gemist hebben, dan weten jullie nu ook meteen waarom het zo stilletjes is vanuit mijn kant: Ik doe mijn stinkende best uit dit gezondheidsdalletje te kruipen en maak daarbij dus eventjes een pas op de plaats


En om het positief te blijven zien: Sinds we terugzijn van vakantie, is het hier wel het perfecte weer om ziek te zijn!


Judith